Þó nokkuð harðar umræður hafa skapast meðal fólks í ferðaþjónustu eftir að bílstjóri gaf ferðaþjónustustað á Vesturlandi eina stjörnu í umsögn eftir að honum var ekki boðið frítt að borða á meðan hann var þar með hóp.
Færslan kom í Facebook hópnum Bakland Ferðaþjónustunnar þar sem Hilmar Þór Bergmann spurði hvort um væri að ræða „hámark frekjunnar sem grefur undan samvinnu í ferðaþjónustunni“ eða hvort fólki þætti eðlilegt að bílstjórar og leiðsögumenn gerðu ráð fyrir ókeypis máltíð þegar þeir koma með hópa á staði.
Hilmar segir að venjulega sé reynt að bjóða bílstjórum og leiðsögumönnum mat þegar aðstæður leyfi, en gríðarlegt álag hafi verið á Vesturlandi undanfarna daga og einfaldlega ekki verið hægt að gera það í þetta skiptið.
„Að við höfum ekki getað boðið frían mat vegna álags í þetta skipti og fá einu einnar stjörnu umsögnina frá samstarfsaðila er galið að mínu viti,“ skrifar hann.
„Þetta heitir frekja“
Viðbrögðin undir færslunni voru að mestu afdráttarlaus og fjölmargir starfsmenn í ferðaþjónustu sögðust ekki telja að bílstjórar eða leiðsögumenn ættu sjálfkrafa rétt á ókeypis mat.
„Þetta heitir frekja sem les ekki í aðstæður,“ skrifaði Hinrik Ólafsson.
Gunnar Sigurðsson sagðist sjálfur þakklátur þegar honum væri boðið frítt að borða, en að hann teldi það alls ekki sjálfsagðan hlut.
„Það er engin skylda né kvöð frá minni hálfu að ég fái hluti frítt þar sem ég stoppa í mat eða annað með hópa. Að fara að kvarta á netinu um slíkt er með því lélegra sem ég hef séð. Ég get alveg greitt fyrir þjónustu og vörur eins og allir aðrir.“
Davíð Sigurðarson tók í sama streng.
„Enginn er skyldugur til að gefa frían mat til bílstjóra og leiðsögufólks. Ég allavega bið ekki um frían mat, spyr hvort að það sé einhver afsláttur fyrir bílstjóra.“
„Galin frekja“
Guðrún B. Geirsdóttir sagðist aldrei hafa skilið hvers vegna sumir fararstjórar og bílstjórar teldu sig eiga rétt á fríum mat.
„Fyrirtækið sem viðkomandi vinnur hjá er yfirleitt búið að semja um afslátt á veitingum, þannig að ef að auki er verið að gefa ókeypis veitingar er afsláttur oft kominn að sársaukamörkum. Galin frekja.“
Ragnhildur Jóhanns sagði málið „virkilega lélegt“ og að viðkomandi ætti að skammast sín, en Hjörleifur Björnsson talaði um „yfirgengilega frekju og yfirgang“.
Rut Guðfinnsdóttir gekk enn lengra og sagði ekkert ókeypis við að framreiða máltíð.
„Það þarf að greiða fyrir matinn sem þið borðið, það þarf kokka til að matreiða ofan í ykkur, það þarf starfsfólk til að afgreiða og það þarf annað starfsfólk til að þvo upp eftir ykkur. Það er ekki ókeypis að reka svona staði.“
Henni þótti sérstaklega alvarlegt að nota umsagnakerfi til að refsa fyrirtæki fyrir að bjóða ekki ókeypis mat.
„Verra finnst mér og finnst það vera nálægt kúgun á staðina, að gefa lægstu einkunn á review vegna þess að þú færð ekki ókeypis mat. Það getur og mun valda skaða á fyrirtækið sjálft til frambúðar.“
Gamall siður í ferðaþjónustunni
Ekki voru þó allir sammála um að ókeypis máltíðir fyrir bílstjóra og leiðsögumenn væru eitthvað óvenjulegt.
Þormóður Simonarson sagði að fyrir 25 til 30 árum hefði viðmiðið verið „12 plús 1“ og „20 plús 2“. Með öðrum orðum hefði einn fengið frítt að borða með tólf manna hópi og bæði leiðsögumaður og bílstjóri með tuttugu manna hópi.
Bergþór Jóh sagðist sömuleiðis hafa ferðast sem bílstjóri um nánast allt land og yfirleitt fengið mat eða kaffi án greiðslu. Hann sagðist jafnframt frekar velja staði þar sem slíkt væri í boði.
Kolbeinn Helgi Kristjánsson sagðist einnig oft hafa þurft að borga fyrir mat án þess að erfa það við viðkomandi staði, en viðurkenndi að hann veldi gjarnan að fara með hópa þangað sem honum væri boðið að borða.
„Ef mér býðst frítt að borða annars staðar þá væntanlega tek ég því?“
„Kjánalegt að reyna þannig að hefna sín“
Gunnlaugur Auðunn, sem sagðist hafa verið á Snæfellsnesi með 16 manna hóp á sólmyrkvadaginn, taldi eðlilegt að veitingastaðir settu ákveðin mörk.
„Ég hef á hinn bóginn iðulega fengið þau svör, að ef maður er með minna en 10 manna hóp, þá fær maður ekki ókeypis hádegismat. Þá er það bara þannig og ég er ekkert að pirra mig á því.“
Hann sagði síðan það sem virðist hafa verið rauði þráðurinn í flestum athugasemdunum:
„Kjánalegt að setja svona umsögn inn og reyna þannig að hefna sín fyrir að viðkomandi fékk ekki allt sem hann vildi.“
Hilmar sagði að lokum að málið snerist að hans mati ekki fyrst og fremst um eina máltíð heldur samskipti samstarfsaðila innan ferðaþjónustunnar.
Hann sagðist glaður taka við kvörtunum og ábendingum beint frá bílstjórum, leiðsögumönnum og fyrirtækjum en sagði óheppilegt að samstarfsaðilar „rakki hvort annað niður opinberlega þegar eitthvað fer illa“.
„Við þurfum að vinna saman að því að bjóða ferðamönnum frábæra þjónustu og upplifun,“ skrifaði hann.
