Bára Eyfjörð Heimisdóttir, formaður Dýralæknafélagsins, segir dýralækna ekki fá mannsæmandi laun fyrir að ganga bakvaktir.
Matvælastofnun sendi frá sér tilkynningu í gær þar sem vakin var athygli á því að ekki hefði tekist að tryggja fulla mönnun bakvakta dýralækna á Suður- og Vesturlandi í sumar.
Enginn er á bakvakt á Akranesi, í Borgarbyggð, Hvalfjarðarsveit og Skorradalshreppi í dag og um helgina. Einnig eru ómannaðar bakvaktir í Rangárþingi ytra og Rangárþingi eystra frá deginum í dag til 10. ágúst.
Bára segir vandamálið hafa verið viðvarandi í mörg ár. Fólk fáist ekki til að ganga vaktirnar, aðallega vegna slæmra launakjara.
„Svo snýst þetta líka um stór vaktsvæði, fáa dýralækna með margar vaktir og starfsskilyrði á svæðunum þar sem þau eru mjög stór og þú þarft að fara yfir mjög langan veg oft til að sinna bráðatilvikum.“
15-25 þúsund fyrir nóttina
Bára tekur dæmi um dýralækni sem stendur bakvakt frá fjögur síðdegis til átta morguninn eftir. „Það er kannski að skila þér í vasann á bilinu 15-25 þúsund, eftir því hversu vaktapotturinn er stór.“
Hún segir fólk einfaldlega ekki tilbúið að fórna einkalífi sínu og fríi fyrir þessi kjör.
„Þetta er ömurlegt ástand og sérstaklega er þetta erfitt ástand fyrir dýrin og velferð dýra og fyrir dýraeigendur. Þeir ná ekki í dýralækni í neyðartilvikum.“
Læknar í veikindaleyfi stökkva til
Þetta getur skapað alvarleg tilfelli. Bára tekur sem dæmi að kindur í sauðburði og nýköstuð folöld hafi ekki fengið aðstoð í vor. „Svona er lengi hægt að telja,“ segir hún.
Sjálf þekkir hún dæmi þess að dýralæknar í veikindaleyfi hlaupi undir bagga.
„Okkur ber samkvæmt okkar læknaeið – ef við erum innan seilingar – að bregðast við ef dýr eru í neyð. Kollegar hafa þurft að koma inn í slíkar aðstæður þrátt fyrir að vera jafnvel í orlofi eða veikindum.“
Úreltur vaktasamningur
Vaktasamningur Dýralæknafélagsins við ríkið er frá árinu 1999 og Bára segir hann löngu úreltan.
„Við höfum ítrekað reynt að benda stjórnvöldum á að það þurfi að endurskoða þennan samning og lög um dýralækna og heilbrigðisþjónustu við dýr.“
Hún segir brýnt að dýralæknar nái áheyrn stjórnvalda þannig að fólk fái mannsæmandi laun fyrir bakvaktirnar.
