Innviðaráðuneytið úrskurðaði í ágúst að Vestmannaeyjabæ hefði verið óheimilt að reka grunnskólakennara fyrirvaralaust í fyrra. Kennarinn kærði þessa ákvörðun bæjarins. Ráðuneytið komst að þeirri niðurstöðu að sveitarfélagið hefði ekki gætt nægilega að meðalhófsreglu stjórnsýslulaga.
Eyjafréttir greindu fyrst frá.
Setti gamla heiðursyfirlýsingu í umsókn til Rannís
Kennaranum var sagt upp vegna umsóknar um að sækja Erasmus+ námskeið sumarið 2025 ásamt öðrum kennurum. Með í umsóknina til Rannís hafði kennarinn sett svokallaða heiðursyfirlýsingu sem skólastjórinn hafði undirritað vegna þátttöku skólans í öðru verkefni.
Þetta þótti Vestmannaeyjabæ vera til marks um einbeittan brotavilja og skjalafals. Þá skrifaði skólastjórinn í bréfi til kennarans að til skoðunar væri hvort hann hefði reynt að svíkja út fjárstyrk sem ekki var samþykki fyrir af hálfu skólastjórans.
Skólastjórnendur lýstu því á fundi sín á milli að ekkert traust væri til kennarans vegna þessa. Sveitarfélagið kærði umrætt atvik til lögreglu og hélt því fram að áframhaldandi viðvera kennarans myndi valda skólanum og starfsfólki skaða.
Ófullnægjandi rökstuðningur, að mati kennarans
Kennarinn hafnaði því að hann hefði brotið lög. Hann vildi meina að rökstuðningur í uppsagnarbréfi væri ófullnægjandi og að ekkert raunverulegt mat hefði farið fram á því hvort viðvera hans hefði valdið áframhaldandi skaða fyrir starfsemi skólans.
Hann hafnaði því enn fremur að hann hefði verið með „einbeittan brotavilja“ til skjalafölsunar. Ekkert sýndi fram á það.
Kennarinn sagði enn fremur alls óvíst að áframhaldandi viðvera hans hefði nokkur áhrif á starfsanda, starfsgetu og líðan annarra kennara. Ekkert benti til þess. Þá fannst honum ótækt að sveitarfélagið staðhæfði að hann hefði gerst uppvís um skjalafals, sem væri órannsakað og ósannað.
Sendu kennarann ekki í leyfi
Ráðuneytið benti á í úrskurði sínum að kennarinn hefði haldið áfram störfum eftir atvikið í tæplega fjóra mánuði. Ekki verði því séð að tilefni hafi verið til að senda hann í leyfi.
„Að mati ráðuneytisins bera hvorki gögn málsins né rökstuðningur sveitarfélagsins því merki þess að viðvera kæranda á vinnustað þennan tíma hafi haft þau áhrif sem sveitarfélagið hefur byggt á, þ.e. að ef kærandi hefði starfað áfram við skólann hefði skapast óöryggi og vantraust meðal samstarfsfólks sem hefði haft áhrif á starfsanda, starfsgetu og líðan annarra kennara.“
Samkvæmt meðalhófsreglu stjórnsýslulaga skulu stjórnvöld aðeins taka íþyngjandi ákvörðun ef markmiði verður ekki náð með öðru eða vægara móti.
Ráðuneytið fékk ekki séð að Vestmannaeyjabær hefði lagt mat á það hvort vægari úrræði væru tæk. „Er það mat ráðuneytisins að ákvörðun sveitarfélagsins um að segja fyrirvaralaust upp ráðningarsamningi við kæranda hafi ekki verið byggð á málefnalegum sjónarmiðum,“ segir í úrskurði.
„Ég missti málið“
Í samtali við fréttastofu segist kennarinn fagna úrskurðinum. „Ég missti málið í nokkrar mínútur. Niðurstaðan er frábær.“ Hann kveðst hafa verið viss um að uppsögnin væri ólögmæt.
Vestmannaeyjabær sagði í skriflegu svari við fyrirspurn Eyjafrétta um málið að farið væri yfir niðurstöðu ráðuneytisins. Bærinn hefur ekki ákveðið hvort niðurstaðan verður borin undir dómstóla.
