Sýningin Ummyndlingar er yfirlitssýning með grímum eftir James Merry meðan echolalia eftir Björk samanstendur af þremur innsetningum, Ancestress, Sorrowful Soil og nýju verki. Ancestress og Sorrowful Soil eru báðar tileinkaðar minningu móður Bjarkar, náttúruverndarsinnanum Hildi Rúnu Hauksdóttur, sem lést árið 2018.
Sýningarnar tvær opnuðu báðar í Listasafni Íslands á laugardaginn þegar Listahátíð í Reykjavík byrjaði. Einn þeirra sem er búinn að fara á sýninguna er listamaðurinn Snorri Ásmundsson sem var ekki par sáttur.
„Þetta er nú meira floppið, þessi sýning í Listasafni Íslands, þótt salurinn með James Merry hafi sannarlega staðið upp úr. Þar var að minnsta kosti eitthvað sem vakti forvitni og gaf manni ástæðu til að staldra við. Restin virðist hins vegar byggð á þeirri von að orðspor og nafnfrægð geti borið uppi hugmynd sem er einfaldlega ekki nógu sterk,“ skrifar Snorri í Facebook-færslu um sýningarnar.
„Eins og það sé bara nóg að heita Björk“
„Að setja Björk í þetta samhengi er sérstaklega misheppnað, og það segi ég ekki til að gera lítið úr henni sem listakonu, þvert á móti. Hún á betra skilið en að vera notuð sem einhvers konar töfralausn sem á að gefa sýningunni vægi og dýpt,“ skrifar Snorri jafnframt.
„Það er eins og sýningarstjórarnir hafi talið að ef nafnið Björk væri nógu stórt myndi enginn taka eftir því hvað hugmyndafræðilegi grunnurinn er veikburða.“
Snorri segist hafa gengið út með þá tilfinningu að meira hafi farið í að búa til yfirbragð mikilvægi en að skapa raunverulega áhugaverða upplifun.
„Þetta er ein af þessum sýningum sem virðist vera mjög ánægð með sjálfa sig, en gleymir að gefa gestinum ástæðu til að vera jafn hrifinn. Í stuttu máli: James Merry bjargar því sem bjargað verður. Hitt er að mestu leyti asnalega uppsett og kostnaðarsamt prump,“ skrifar Snorri að lokum.
Þó nokkrir hafa tekið undir orð Snorra í færslunni.
„Vá hvað ég er sammála þér .... algjörlega misheppnað og „misplaced“ allt sem snýr að Björk. Björk og hennar stórkostlegheit eiga miklu betra skilið á miklu betri vettvangi. James Merry mjög áhugavert og flott,“ skrifar myndlistarkonan Mireya Samper í ummælum við færslu Snorra.
Annar sem tekur undir er Ágúst Aðalsteinsson sem skrifar: „Djö er ég sammála, það er eins og það sé bara nóg að heita Björk.“
„Að segja að þessi sýning sé flopp er galið“
Þó deila alls ekki allir þessari skoðun með Snorra. Fatahönnuðurinn Arna Sigrún Haraldsdóttir segir sýningu Bjarkar mjög áhrifamikla og það sé galið að kalla hana flopp.
„Ancestress er með áhrifamestu listaverkum sem ég hef séð. Og að upplifa það i þessu magnaða rými á stórum skjá dýpkar upplifunina enn frekar. Sagan heldur svo áfram með Sorrowful Soil sem var snilldarlega umvafið bróderuðum textanum sem veitir kvenlega eiginleikanum enn meira vægi. Mögnuð, kvenleg, sterk upplifun. Kannski þarftu að vera móðir til að fatta þetta. Eða ég læt mér detta það í hug sem útskýringu á því hvers vegna þú fattar þetta ekki,“ skrifar Arna í ummælum við færsluna.
„Ég upplifði ekki eins sterk hughrif af nýja laginu en naut þess að hlusta og horfa. James Merry var líka geggjaður, fallegt handverk og einstök sköpun. Að segja að þessi sýning sé flopp er galið,“ skrifar hún jafnframt.
Kvikmyndaframleiðandinn Hrönn Kristinsdóttir tekur undir orð Örnu og segist hafa verið snortin af verkunum.
„Mér fannst nýja myndbandið geggjað og Ancestress myndbandið um mömmu hennar stórkostlega hjartnæmt, verkin hans James dásamleg. Ég var eiginlega bara snortin. Alls ekkert flopp,“ skrifar Hrönn.
Þá eru aðrir sem leggja orð í belg til að hrósa yfirlitssýningunni hjá Merry.
„Ég var agndofa af hrifningu yfir verkum James Merry. Hann er óneitanlega mikill snillingur. Handverkið og hugmyndirnar á stórkostlegu kaliberi,“ skrifar fjölmiðlakonan Margrét Hugrún Gústavsdóttir.
„James Merry salurinn er mjög hrífandi og hægt að dvelja þar lengi,“ skrifar rithöfundurinn Fía Fender.
Færslu Snorra má lesa í heild sinni hér að neðan:
