Páll Vilhjálmsson skrifar:

Textaskilaboð aðstoðarmanns mennta- og barnamálaráðherra um að hann eigi að víkja að kröfu forystukvenna ríkisstjórnarinnar eru einkamál sem ekki ætti að ræða á alþingi, segir þingmaður Samfylkingar, Arna Lára Jónsdóttir.

Þingflokki Samfylkingar fannst á sínum tíma ástæðu til að ræða á alþingi einkasamtöl þingmanna Miðflokksins og Flokks fólksins sem ólöglega voru tekin upp á Klausturbar. Yngra er byrlunar- og símamálið. Stolinn sími Páls skipstjóra Steingrímssonar var afritaður á RÚV, eftir að Páli var byrlað. Brenglaðar fréttir um einkasamskipti skipstjórans við vini og samstarfsmenn birtust í Stundinni og Kjarnanum. Þingmenn Samfylkingar tóku málið ítrekað upp á alþingi. Hvorki skipstjórinn né spjallvinir hans áttu þó aðild að landsstjórninni.

En bregður svo við að textaskilaboð sem fjalla um hótanir í garð ráðherra, að það verði ,,stríð“ segi hann ekki af sér, eru einkamál sem ekki skuli ekki rædd á alþingi.

Sorrí, Arna Lára og aðrir þingmenn Samfylkingar. Bæði eru textaskilaboðin, send í umboði Kristrúnar forsætis, Þorgerðar Katrínar utanríkis og Ingu orðprúðu, og heimsókn Kristrúnar á heimili mennta- og barnamálaráðherra opinbert mál sem þarf að upplýsa. Hlutverk stjórnarandstöðunnar er að knýja á stjórnvöld að gera hreint fyrir sínum dyrum. Það er gert á alþingi.

Fyrir liggur að Guðmundur Ingi Kristinsson mennta- og barnamálaráðherra var beittur hótunum og þvingunum til að segja af sér ráðherradómi. Atlagna gegn ráðherra hófst á meðan hann var á spítala vegna hjartaaðgerðar og hélt áfram er hann var kominn heim að jafna sig eftir aðgerðina. Engin málefnaleg rök hafa komið fram sem réttlættu alvarlega aðför að manni á sjúkrabeði.

Ríkisstjórnin stóð að atlögunni að Guðmundi Ingi. Um það vitna textaskilaboðin sem hann fékk og er staðfest með heimsókn Kristrúnar og Ingu Sælands á heimili Guðmundar Inga. Ríkisstjórnarmeirihlutinnn skuldar þingi og þjóð skýringar á hvers vegna var staðið að málum Guðmundar Inga með þeim hætti sem raun ber vitni.

Meira er undir en sýnist á yfirborðinu. Gerræði í æðstu stjórn ríkisins skapar fordæmi. Það er ekki einkamál þriggja kvenna hvernig háttar til með skipan mála í stjórnarráði Íslands.