Yfir sumarmánuðina lætur nærri að fjölskylda Guðrúnar Aspar flytji út í fallegan og stóran
garðinn, enda er þar allt til alls.
Í sælunni við Eyjafjörð, gegnt Akureyrarbæ, hafa Guðrún Ösp Sævarsdóttir og Sigurður Eyþór Valgarðsson reist afskaplega notalegt heimili. Í áranna rás hafa þau nostrað við húsið og garðinn og búið til sælureit fyrir stórfjölskylduna en sérstaka athygli vekur útieldhúsið í garðinum þeirra og risastór pallurinn þar sem þeim þykir gaman að halda stórar veislur.
Guðrún, sem er hómópati og söngkona, teiknaði húsið sjálf og fluttu þau inn 2007.
„Byggingin var svolítið hrá, kreppan setti strik í reikninginn en við dunduðum okkur við að klára og bæta smám saman. Í tengslum við framkvæmdirnar komum við okkur upp vinnuskúr í bakgarðinum en höfum núna breytt honum í Airbnb-gistingu,“ útskýrir Guðrún og bætir við að staðsetningin sé óviðjafnanleg. „Við erum með Akureyri fyrir framan okkur og allan fjörðinn en í bakgarðinum höfum við náttúrufegurðina, gönguskíðaleiðir og fjallgönguslóða sem við erum dugleg að nota.“
Hugmyndir kvikna þegar þarf að mála gluggana
Hugmyndin að útieldhúsinu kviknaði þegar Guðrún og Sigurður fjárfestu í stóru japönsku grilli. Eins og lesendur vita þykja þau grill afskaplega fjölhæf og sniðug en þau eru líka afar þung og voru hjúin ekki lengi að sjá að það þyrfti að smíða hentuga umgjörð utan um gripinn.
„Ég rissaði upp smá útisvæði og svo stækkaði hugmyndin einhvern veginn svo að úr varð nokkuð rúmgóð eldunaraðstaða með ísskáp, gasgrilli og kolagrilli. Seinna bættist við færanleg eyja sem smellpassar inn í innréttinguna en má líka rúlla á þann stað þar sem sólin skín hverju sinni og finnst mér gott að hafa pítsaofninn okkar ofan á eyjunni.“
Guðrún ljóstrar því upp að flestar hugmyndir að útisvæðinu hafi orðið til þegar hún var að gera sig líklega til að mála gluggana. „Það á við flest það sem við höfum smíðað í garðinum, að þegar ég ætla að fara að mála gluggana þá leiðist mér það svo að ég fer að hugsa hvað mig langar að smíða og bæta við,“ segir hún.
Gaman er að láta það fljóta með að Guðrún hefur sjálf séð um smíðina að stóru leyti. „Ég er alls ekki ein í þessu og Sigurður er mjög duglegur að hjálpa mér en ég á mjög auðvelt með að sjá fyrir mér útkomuna og hvernig sé best að gera þetta. Ég teikna því sjálf og munda sögina og borinn.“
Straumur af veislum
Útieldhúsið er mikið notað og segir Guðrún að yfir sumarmánuðina flytji fjölskyldan nánast út í garð og er þá fimm metra langt matarborð í aðalhlutverki en borðið smíðaði Guðrún. Rúmgóð eldunaraðstaðan þýðir líka að auðveldara er að matreiða fyrir stóran hóp fólks og hafa atvinnukokkar ekki átt í neinum vanda með að athafna sig þar þegar boðið er til veislu. „Hér hafa verið haldnar tvær brúkaupsveislur, skírnarveislur, fermingarveislur og haldið upp á stórafmæli og nóg af plássi því pallurinn okkar er 250 fermetrar. Í sumar stefnum við á að halda sextugsafmælisveislu og reiknum við með í kringum 150 gestum við það tilefni.“
Spurð hvort það sé eitthvað sem hún hefði viljað gera öðruvísi í útieldhúsinu segist Guðrún hafa verið tvístígandi um hvort hún ætti að hafa þak yfir því eður ei. „Það var ágætis lausn að nota markísu í staðinn, sem er þá hægt að rúlla upp til að hleypa sólinni að eða breiða úr dúknum ef rignir,“ segir hún. „Við gættum líka sérstaklega að eldvörnunum og er útieldhúsið rösklega fimm metra frá heimilinu og á steyptri plötu, og gott aðgengi að vatni ef svo ólíklega vildi til að eitthvað kæmi upp á.“
Hún lætur það fljóta með að japanska grillið, sem varð kveikjan að framkvæmdunum, hafi reynst mjög vel.
„Maður þarf bara að gefa sér tíma því þessi grill eru lengi að hitna, ólíkt til dæmis gasgrillunum sem hægt er að byrja að elda á um leið. En við höfum gaman af að prófa okkur áfram með japanska grillið og höfum til dæmis gert tilraunir með að brenna alls konar viðartegundir til að gefa matnum gott reykjarbragð, og notað grillið líka í brauðbakstur.“
Spáð í spil í gróðurhúsinu
Fleira skemmtilegt er að finna í garðinum og er þar til dæmis baðhús með gufubaði og setustofu, pottur og tvær útisturtur, smíðakofi með rennibekk, matjurtagarður og gróðurhús.
„Ég er ekkert rosalega dugleg þegar kemur að skrautblómunum en rækta mikið af laukum og kryddjurtum til að nota í matseldina, og kartöfluræktunin gengur afar vel,“ segir Guðrún. „Það er ögn snúnara að rækta í gróðurhúsinu því plönturnar eiga það til að brenna, og það hefur tekið mig nokkur ár að átta mig almennilega á hvernig ég get skapað þar réttu skilyrðin. Gróðurhúsið er samt aðallega í hlutverki koníaksstofu og þar inni er sófasett þar sem hægt er að setjast niður, ræða málin og spá í spil.“
Heyra má á Guðrúnu að hún hefur gaman af hvernig garðurinn laðar að vini og ættingja, og er fátt skemmtilegra en að fá barnabörnin í heimsókn. „Þau eiga það til að stelast í gotteríið í ísskápnum í útieldhúsinu, og leika sér á klöppunum á bak við húsið.“
Gæti jafnvel verið að Guðrún taki aftur fram sögina og hamarinn og bæti aðeins við: „Núna í sumar er von á áttunda barnabarninu og kannski tímabært að fara að smíða útikastala.“
