Helena flutti til Barcelona síðasta haust og skráði sig í sex ára nám. Blaðamaður ræddi við hana um lífið úti.
Hvað varð til þess að þú fluttir út?
Mig langaði að upplifa nýja menningu og lífsstíl. Eftir menntaskóla ferðaðist ég ein í eitt ár um Asíu og Bandaríkin. Þar áttaði ég mig á því hvað heimurinn er í raun lítill og hvað maður þroskast mikið við að upplifa nýja menningu og fara út fyrir þægindarammann sinn.
Þetta fékk mig til að skoða nám erlendis og vera opin fyrir alls konar tækifærum. Svo rakst ég á nám í Barcelona sem hentaði mér fullkomlega.
Hvað ertu að gera þar?
Ég er í tæknilegri arkitektúrfræði (e. Technical Architecture) þar sem ég útskrifast með tvenns konar Bachelor-gráður, annars vegar BS í byggingafræði og hins vegar BA í arkitektúr
Hefurðu búið annars staðar erlendis?
Já, ég bjó í Taívan í fjóra mánuði þar sem ég lærði mandarínsku og í Indianapolis í fimm mánuði þar sem ég var au pair hjá yndislegri mömmu sem átti litla stelpu. Þar fékk ég að ferðast um Bandaríkin með fjölskyldunni.
Auk þess bjó ég í Barcelona með fjölskyldunni minni þegar ég var tíu ára gömul og gekk þá í katalónskan skóla. Barcelona hefur því alltaf átt sérstakan stað í hjarta mínu.
Hvernig er daglegt líf og hversdagsleikinn úti hjá þér?
Námið er krefjandi, þannig að ég er oftast annað hvort í bóklegu námi eða skapandi verkefnavinnu. Mér finnst frábært hvað námið er fjölbreytt og það hentar mér mjög vel.
Ég hef líka kynnst fullt af skemmtilegu fólki, bæði Íslendingum, Katalónum og fólki alls staðar að úr heiminum. Það sem gleður mig mest við hversdagsleikann í Barcelona er að ég get gengið nánast hvert sem er. Það er yfirleitt gott veður, mikið líf á götunum og alltaf eitthvað að gerast.
Hvað er skemmtilegast við lífið úti?
Ég elska hvað spænsk menning er sterk hér, en á sama tíma eru allir mjög opnir fyrir alþjóðlegu fólki. Mér finnst skemmtilegast að hitta fólk frá ólíkum löndum, spjalla við það og læra um menninguna þeirra. Ég hef líka gaman af alls konar viðburðum og því að geta verið úti að hreyfa mig í sólinni.
En mest krefjandi?
Að búa ein, vera í krefjandi námi og langt frá fjölskyldu og vinum getur stundum verið erfitt. Sérstaklega þegar maður er enn að læra inn á nýtt umhverfi og nýjan lífsstíl.
Hvað stendur upp úr frá lífinu úti hingað til?
Bara daglega lífið sjálft. Það er alltaf eitthvað skemmtilegt hægt að gera og hver dagur býður upp á nýja upplifun.
Hvaða hverfi er í uppáhaldi?
Eixample.
Uppáhalds kaffihús og veitingastaður úti?
Veitingastaðurinn La Balabusta og kaffihúsið Balzac Café.
Hvernig er draumadagur fyrir þig úti?
Ég elska að Barcelona býður upp á bæði gott veður, fjöll og sjó. Draumadagurinn væri líklega að fara í fjallgöngu með vinum, fara svo á ströndina í Castelldefels eða Gavà Mar og enda daginn á notalegum veitingastað.
Hvað er skemmtilegast við lífið úti?
Að geta ferðast auðveldlega um á hjóli eða gangandi, séð fallegar byggingar á leiðinni, verið með vinum og upplifað nýja hluti.
Hefurðu fundið fyrir heimþrá?
Auðvitað. En þá hugsa ég alltaf um hvað ég er þakklát fyrir að fá þetta tækifæri og hvað ég er heppin að eiga frábæra fjölskyldu sem styður mig og draumana mína.
Hvað er framundan?
Ég ætla að byrja að vinna sem barre-þjálfari hér úti og skrifaði nýlega undir samning við módel- og leikaraumboðsskrifstofu. Svo ætla ég auðvitað að halda áfram að leggja allan minn metnað í námið, enda kom ég til Barcelona fyrst og fremst til að læra.
Hvað hefur komið þér mest á óvart við lífið úti?
Hversu ólíkt skipulagið á náminu og daglegu lífi er miðað við það sem ég átti að venjast.
Hvað er það steiktasta eða fyndnasta sem þú hefur lent í úti?
Um daginn var ég að labba um borgina þegar starfsmaður frá módelskrifstofu stoppaði mig á götunni. Tveimur tímum síðar var ég búin að skrifa undir samning hjá þeim.
Svona hlutir eru furðu algengir hér og gera lífið mjög spennandi.
Sérðu fyrir þér að búa alltaf úti eða kallar Ísland á þig?
Ég elska Ísland og mig langar klárlega að búa þar aftur einhvern tímann. En ég sé mig ekki flytja heim á næstunni.
Hvað stendur upp úr frá lífinu úti hingað til?
Allt. Vinirnir, námið og sú staðreynd að maður getur flutt aleinn til borgar sem maður veit í raun ekkert um og er ekki viss um hvort maður muni fíla. Svo, minna en ári síðar, er hún orðin heimilið manns.
Maður er umkringdur frábæru fólki, hefur byggt sér upp líf sem maður er stoltur af og vaknar spenntur fyrir því sem hver nýr dagur ber í skauti sér.
