Starfsfólk félagsmiðstöðva mótmælti skipulagsbreytingum Reykjavíkurborgar á skóla- og frístundasviði við ráðhúsið í morgun. Frístundamiðstöðvarnar Brúin, Kringlumýri, Miðberg og Tjörnin verða lagðar niður og fjölda fólks var sagt upp. Blóm og kerti voru lögð við ráðhúsið til að syrgja miðstöðvarnar.
Elín Lára Baldursdóttir, forstöðukona í félagsmiðstöðinni 101, segir breytingarnar hafað kallað fram mikla óvissu. Forstöðufólk viti ekki hver það eigi að leita enda bæði fjármálastjóra og deildarstjóra sagt upp.
Hræðist að missa tengingu við börnin og starfsfólkið með auknu álagi
„Þetta er aukin ábyrgð og meiri vinna fyrir okkur. Að vera sífellt að leita hvert við eigum að fara og hvern við eigum að spyrja,“ segir hún.
„Það sem ég hræðist mest er að detta algjörlega af gólfinu, sem mér finnst bara hryllingur fyrir starfið,“ segir Elín. Hún verði að vera í stöðugu samtali við börnin og starfsfólkið og halda tengingu við þau.
Hún vonar að breytingarnar verði endurskoðaðar. Starfsfólk hafi ekki fengið svör við sínum spurningum. „Deildarstjórinn var næsti yfirmaður minn og svo var fjármálastjórinn sá sem hjálpar mér við allt eins og launaseðla, vaktatöflur og alla svona praktíska hluti eins og bókhald og húsnæðismál,“ segir hún.
Nú sé skipulagið þannig að þau sem forstöðumennirnir eru að leita til eigi að vera að finna alltof mörgu í einu.
Elín segir fjármálastjórann hafa verið ráðinn aftur í gær, sem sýni svart á hvítu hve illa ígrundaðar breytingarnar hafi verið. Hún vonar að þær verði endurskoðaðar - enda ekki unnar í neinu samráði við starfsfólkið.
Ákvörðunin hafi verið tekið í sumarleyfi og kynnt fyrsta skóladaginn sem geri starfsfólkinu erfitt fyrir. Starfsfólk félagsmiðstöðva kallar eftir upplýsingafundi með formönnum meirihlutaflokkanna, enda mörgum spurningum ósvarað.
„Þetta var ekki nógu vel ígrundað. Það er órói í hópnum og við þurftum því að hittast hér í dag og vonandi getum við ýtt aðeins við þeim og bara fengið fleiri ákvarðanir teknar til baka,“ segir Elín Bára.
Verið að fara 30-40 ár aftur í tímann
Árni Guðmundsson er félagsuppeldisfræðingur og fræðimaður við Háskóla Íslansds. Hann segir skipulagsbreytingarnar vanhugsaðar. „Mér finnst þetta eiginlega hræðilegt. Það er verið að fara 30-40 ára aftur í tímann og það sem mér finnst líka alvarlegast er að það eru engar fræðilegar pælingar á bak við þetta,“ segir Árni.
„Þetta eru greinilega einhverskonar sparnaðartillögur sem reiknimeistarar búa til og það er ekkert faglegt í þessu, eða ég hef ekki allan séð það því sem ég hef kynnt mér í þessu máli, enda afturför.“
Börn og ungmenni í Reykjavík fái ekki að kjósa og hafa áhrif þannig. „Og mér finnst svolítið sérstakt að þessi hópur skuli ekki eiga sterkara skjól hjá stjórnmálamönnum borgarinnar en þessar tillögur bera vitni um,“ segir Árni.
Vanhugsaðar aðgerðir settar fram til að spara krónur
Það sé mikil áhyggjuefni að svo umfangsmiklar breytingar séu ekki gerðar í samráði við hvorki fræðasamfélagið né fagsamfélagið. „Ég sem utanaðkomandi aðili, háskólamaður, upplifði þetta sem vanhugsaðar aðgerðir sem fyrst og fremst voru settar fram til að spara einhverjar krónur.“
Sparnaður sem verði þó enginn og kostnaður komi annars staðar fram. Oftast í þyngri málum. Félagsmiðstöðvar séu lykilstaður fyrir börn og ungmenni.
„Heimilið er auðvitað mikilvægast og skólinn er líka mikilvægur en félagsmiðstöðvar og frístundastarfið er þriðji staðurinn. Það er vettvangur fyrir ungmenni til að mennskast og þroskast og í leik og starfi og alls konar uppbyggingu starfi sem byggist á fræðum,“ segir Árni.
„Reynslan sýnir okkur að fólk sem hefur verið virkt í frístundastarfi hefur öðlast mikla félagslega hæfni. Læra að vinna saman, lýðræðisleg vinnubrögð og að vera virkir þátttakendur,“ segir hann.
Endurskoða ættir breytingarnar frá grunni
Árni leggur til að breytingarnar verði endurskoðaðar frá grunni. Borgin hafi verið í fremstu röð í þessum efnum, og hann segir leitt að tekin hafi verið slík u-beygja.
„Ég myndi skora á alla stjórnmálamenn, sem þykir vænt um börn og ungmenni, að íhuga þetta sterkt og auðvitað draga þetta til baka og vinna þá hugmyndir í samráði við bæði fræðasamfélagið og fagvettvanginn,“ segir Árni.
