Í nýjum þætti Þjóðmála gagnrýnir Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, formaður Miðflokksins, það sem hann kallar vók rugl, stimplapólitík og tilraunir til að hræða stjórnmálamenn frá því að standa við kosningaloforð sín.
Sigmundur fer yfir pólitíska atburðarás síðustu vikna, oddvitakappræður í Reykjavík, umræðu um Miðflokkinn og það sem hann segir vera kerfisbundna tilraun til að sverta pólitíska andstæðinga með ásökunum og orðræðu sem missi sífellt meira gildi vegna ofnotkunar.
„Það sem einkennir þetta umfram allt annað eru þversagnir. Það gengur ekkert upp í hugmyndafræði þessa fólks,“ segir Sigmundur í þættinum.
„Og af því að hann sagði kannski ekki eitthvað sem var hönd á festandi, þá var vísað í það að fyrir einhverjum árum hefði þessi maður skrifað eitthvað á netið sem mætti túlka svona“
Hann segir að í stað þess að mæta pólitískum andstæðingum með rökum sé gripið til þess að gera fólki upp skoðanir og reyna að sverta það opinberlega.
„Það grípur til þeirra ráða að sverta andstæðingana, að gera þeim upp skoðanir og oft eru farnar krókaleiðir í því,“ segir hann.
Segir að ráðist hafi verið á Ara Edwald með „týpískri aðferð“
Sigmundur nefnir sérstaklega umræðu sem skapaðist í kringum Ara Edwald í oddvitakappræðum í Reykjavík og segir bæði fjölmiðla og andstæðinga hafa beitt því sem hann kallar klassíska stimplunaraðferð þegar fjallað var um ræðu sem Sverrir Helgason flutti á samkomu Ungra Miðflokksmanna.
„Og af því að hann sagði kannski ekki eitthvað sem var hönd á festandi, þá var vísað í það að fyrir einhverjum árum hefði þessi maður skrifað eitthvað á netið sem mætti túlka svona, og það átti að vera gotcha.“
Hann gagnrýnir að umræðan hafi ekki snúist um það sem viðkomandi einstaklingur hefði raunverulega sagt heldur um gamlar netfærslur eða ásakanir sem hægt væri að túlka á neikvæðan hátt.
„Það var byrjað á því að ráðast á Ara Edwald. Og hvernig var það gert? Jú, það var þetta týpíska: ‘Nú eru margir að segja um ykkur…’“ segir hann.
„Það var ekki rætt um hvað þeir sögðu, alls ekki, heldur hvað hinir höfðu sakað þá um,“ segir Sigmundur.
„Perception is reality“
Í þættinum ræða Sigmundur og þáttastjórnandinn, Gísli Valdór, einnig hvernig pólitísk ímyndarsköpun virki í nútímapólitík. Þar kemur fram að hugmyndin „perception is reality“ eða að skynjun fólks verði að raunveruleikanum, hafi lengi verið notuð markvisst í stjórnmálum.
„Þegar eina vörnin sem þú hefur er að saka alla andstæðingana um allt það versta sem þér dettur í hug“
Sigmundur segir frasann hafa fylgt sér frá háskólaárum sínum þegar hann lagði stund á markaðsfræði.
„Oft er raunveruleikinn annar heldur en skynjunin eða það sem fólk sér, en þá verður skynjunin kannski raunveruleikinn í kosningum,“ segir hann.
Að hans mati sé hins vegar farið að bera á þreytu gagnvart þessari aðferðafræði.
„Fólk fer að sjá að það er verið að nota ýmis orð óhóflega og þau missa gildi sitt,“ segir hann og nefnir sérstaklega orð á borð við kynþáttahyggja.
„Þegar eina vörnin sem þú hefur er að saka alla andstæðingana um allt það versta sem þér dettur í hug, finna verstu orðin og frasana og nota þau á þá, þá missa þessi orð gildi sitt.“
Segir verið að reyna að hafa áhrif á meirihlutamyndun í Reykjavík
Sigmundur segir umræðuna eftir kosningar í Reykjavík bera þess merki að verið sé að reyna að hafa áhrif á hvernig meirihluti verði myndaður með því að hræða fólk frá samstarfi við Miðflokkinn.
„Þá er aftur gripið til þessara aðferða, taktíka, að reyna að hræða menn frá því að gera það sem þeir lofuðu í kosningum og voru kosnir út á,“ segir hann.
Hann segir það vera meginástæðu þess að hann sé í stjórnmálum.
„Þetta er það sem ég er í pólitík til þess að berjast gegn,“ segir Sigmundur og bætir við að hann vilji sjá og upplifa stjórnmál þar sem lýðræðislegur vilji kjósenda ráði ferðinni.
„Öfgamenn eiga ekki að ráða því hvernig landinu er stjórnað. Kjósendur, almenningur, á að ráða því.“
Gagnrýnir Viðreisn og stimplapólitík
Sigmundur beinir einnig spjótum sínum að Viðreisn og segir flokkinn beita stimplun og lýðskrumi.
„Viðreisn gerir mikið út á þetta,“ segir hann.
Hann segir flokkinn hafa byggt pólitík sína lengi vel nær eingöngu á Evrópusambandsaðild en nú hafi bæst við nýtt málefni, að vera á móti Miðflokknum.
„Þetta er í rauninni popúlismi, lýðskrum, að elta tíðarandann og magna hann upp og ráðast á þá sem aðrir hafa byrjað að beina spjótunum að,“ segir Sigmundur.
Þátturinn í heild sinni:
