Maður sem ákærður er fyrir að frelsissvipta og misþyrma fyrrverandi sambýliskonu sinni árið 2014 krafðist þess að tiltekinn sálfræðingur fengi ekki að bera vitni í málinu og matsgerð sálfræðingsins yrði ekki lögð fram.
Málið er nú rekið fyrir Héraðsdómi Reykjaness, sem ásamt Landsrétti, hefur hafnað kröfu mannsins.
Maðurinn er ákærður fyrir frelssviptingu og stórfellda líkamsárás með því að hafa yfir þriggja daga tímabil svipt þáverandi sambýliskonu sína frelsi sínu á þáverandi heimili þeirra í Kópavogi og meinað henni að yfirgefa heimilið. Á meðan frelsissviptingunni stóð beitti maðurinn konuna ítrekað ofbeldi með því að slá hana með flötum lófa, krepptum hnefa og sparka ítrekað í höfuð hennar, kynfærasvæði, búk og útlimi. Konan hlaut mikla áverka af árásunum, meðal annars bólgur, rifbeinsbrot og bráða nýrnabilun.
Meint brot voru framin dagana 25. til 27. ágúst árið 2014. Rannsókn málsins var hætt það ár. Árið 2021 kom brotaþoli á lögreglustöð og gaf breyttan framburð og lagði fram ný gögn sem talin eru styðja við hinn nýja framburð og var því rannsókn málsins tekin upp aftur, sem leiddi til ákæru héraðssaksóknara.
Á meðal fylgiskjala í skjalaskrá lögreglu sem lögð var fram við þingfestingu málsins í janúar er matsgerð sálfræðings, dagsett 15. desember 2020. Sálfræðingurinn var dómkvaddur til að framkvæma umrætt mat undir rekstri forsjársmáls sem konan höfðaði gegn manninum árið 2020. Þá matsgerð lagði brotaþoli fram ásamt ýmsum öðrum gögnum þegar hún mætti til lögreglu til að leggja fram kæru á hendur ákærða 11. janúar 2021.
Verjandi mannsins mótmælti fyrir hans hönd framlagningu þessarar matsgerðar, sem og því að sálfræðingurinn bæri vitni í málinu, eins og til stóð, en aðalmeðferð málsins átti að fara fram 7. maí, en hefur verið frestað vegna þessarar kröfu.
Matsgerðarinnar var aflað í forsjármáli
Í texta héraðsdóms segir: „Ákærði byggir á því að matsgerðin eigi ekki erindi inn í málið. Hennar hafi verið aflað í tengslum við forsjármál sem brotaþoli hafi höfðað á hendur ákærða og verði framlagning hennar heimiluð í síðar höfðuðu sakamáli geti það haft ófyrirsjáanlegar afleiðingar viðvíkjandi öflun matsgerða í forsjármálum og vilja aðila að slíkum málum til að tjá sig við dómkvadda matsmenn. Þinghöld í forsjármálum séu samkvæmt lögum háð fyrir luktum dyrum og jafnvel þótt dómari í þessu máli hafi ákveðið að hið sama skuli gilda um þinghöld í því geti fordæmið sem sett væri með því að heimila framlagningu matsgerðarinnar leitt til þess að slík framlagning yrði síðar heimiluð í málum þar sem þinghöld eru opin. Efni matsgerða forsjármálum sé aukinheldur í eðli sínu trúnaðarmál og þær geti því aldrei verið sönnunargögn í sakamálum. Af þeirri sömu ástæðu beri að meina ákæruvaldinu að leiða A sálfræðing fyrir dóminn til skýrslugjafar enda sé hún bundin trúnaði um allt sem fram hafi komið í matsvinnunni.“
Ákæruvaldið benti hins vegar á að matsgerðin væri hluti af rannsóknargögnum málsins og því standi engin rök til þess að banna framlagningu hennar. Ákæruvaldið meti á hvaða gögnum það byggi málatilbúnað sinn og hvaða gögn verði lögð fram í sakamáli. Það sé ekki á valdi dómara að hindra að slík gögn séu lögð fram nema þau séu bersýnilega þýðingarlaus fyrir málið og óviðkomandi því.
Dómarar í héraði og Landsrétti tóku undir með ákæruvaldinu og segir í niðurstöðu héraðsdóms að ekkert sé að finna í lögum sem útiloki framlangingu matsgerða á borð við þá sem hér um ræðir. Jafnframt verði ákæruvaldinu ekki meinað að leiða sálfræðinginn fyrir dóm sem vitni, til að staðfesta matsgerðina og gera grein fyrir efni hennar.
Úrskurði Landsréttar og héraðsdóms í málinu má sjá hér.
