Héraðsdómur Reykjavíkur féllst ekki á framburð Ming Ting Mancel um að dóttir hennar Catherine Mancel hafi sjálfviljug ákveðið að deyja á Edition-hótelinu í Reykjavík síðasta sumar.
Mancel var á dögunum dæmd í tólf ára fangelsi fyrir að verða dóttur sinni að bana í félagi við eiginmann sinn, Emeric Mancel, þann 14. júní 2025. Hann lést sama kvöld og dóttirin.
Dómurinn hefur nú verið birtur.
Mancel hefur haldið því fram að fjölskyldan hafi ferðast til Íslands til þess að fremja sjálfsvíg saman vegna alvarlegra veikinda eiginmannsins og langvinnra erfðadeilna við systkini hans. Dóttir þeirra hafi tekið sjálfstæða ákvörðun um að deyja og beðið um það.
Dóttirin talin hafa reynt að losa kyrkingartak
Mancel fór því fram á sýknu í málinu. Til vara fór hún fram á sakfellingu á grundvelli lagagreinar sem kveður á um að refsing sé vægari ef fyrir liggur brýn beiðni brotaþola um að vera sviptur lífi.
Dómurinn féllst ekki á þau rök og sagði áverka hennar benda til þess að hún hafi reynt að losna undan kyrkingartaki eftir að snöru var brugðið um háls hennar.
Þá hafi hegðun dótturinnar fram að andlátinu ekki bent til þess að hún vildi deyja eða átt von á því að dauði hennar væri í uppsiglingu.
Þvert á móti hefði hún hegðað sér eins og vanalega, tekið ljósmyndir í ferðinni, skrifað sögur og lesið bækur sér til afþreyingar. Þá hefði hún rætt framtíðaráform við samstarfsfélaga sína, uppfært LinkedIn-reikning sinn og sótt námskeið til að eflast í starfi.
Að mati dómsins er það eina sem styður að dóttirin kunni að hafa vitað hvað til stæði sú staðreynd að hún skildi aðgangskort og fartölvu eftir á vinnustað sínum, þrátt fyrir að hún hafi átt að vinna tvo daga í fjarvinnu frá Íslandi. Þá skildi hún líka eftir gjafir til samstarfsfélaga sinna.
Ýmsar aðrar ástæður kunni þó að vera fyrir því og því ekki dregnar ótvíræðar ályktanir af því.
Líklega knúin áfram af ótta fremur en frjálsum vilja
Mancel hafi sjálf sagt dótturina hafa óttast að vera án foreldra sinna frá barnsaldri, en hún var þrítug og bjó enn hjá þeim við andlát sitt. Þá var fjölskyldan mjög náin og afar félagslega einangruð.
Dómurinn taldi því líklegra að dóttirin hefði verið knúin áfram af ótta við að vera ein fremur en af einlægum og frjálsum vilja til að deyja. Móður hennar hefði mátt vera það ljóst. Því lægi vilji dótturinnar til að deyja ekki fyrir, hvað þá brýn beiðni um slíkt.
Vitni í málinu sagði hana hafa glímt við væga greindarskerðingu en í dóminum segir að ekkert bendi til þess að hún hafi ekki haft fullan þroska til að skilja þýðingu ætlaðrar beiðni eða samþykkis um að deyja.
Aðdragandi Íslandsferðarinnar hafi einungis verið nokkrir dagar. Hafi samtalið átt sér stað blasir við að dóttirin hafi verið sett í afar erfiða og þunga stöðu. Því verði að telja óraunhæft að hún hafi á svo skömmum tíma getað íhugað og meðtekið áform foreldra sinna til að samþykkja þátttöku.
Hélt að 60 klukkustundir væru 12
Í dómnum segir að framburður Mancel um ýmis atriði hafi verið á reiki bæði í skýrslum hjá lögreglu og fyrir dómi. Þá hafi hún sjálf sagt að hún vissi ekki alltaf hvað væri raunveruleiki og hvað væri ímyndun og því beri að taka framburði hennar með fyrirvara.
Til að mynda hafi hún haldið því fram að atburðarásin þar sem eiginmaður hennar og dóttir hafi látist hafi átt sér stað yfir tólf klukkustunda tímabil, eftir að fjölskyldan snæddi sinn hinsta kvöldverð saman á sushi-veitingastað.
Gögn úr hurðarlæsingakerfi hótelsins og myndefni úr öryggismyndavélum sýni aftur á móti að atburðarásin hafi tekið um 60 klukkustundir eða nærri því þrjá sólarhringa. Hún gat ekki útskýrt hvað þau hefðu verið að gera allan þennan tíma.
„Ég drap tvær manneskjur“
Er lögreglu bar að garði á hótelherbergi fjölskyldunnar kvöldið örlagaríka á Mancel að hafa sagt „Ég drap tvær manneskjur“ við lögregluþjón að fyrrabragði.
„Ég er skrímsli,“ sagði hún við annan lögregluþjón í skýrslutöku á Landspítalanum en breytti framburði sínum skömmu síðar og sagði eiginmanninn hafa stungið hana og dótturina í bæði skiptin. Hún hafi haldið í hönd dótturinnar á meðan.
Þá gat hún ekki útskýrt kyrkingaráverka á hálsi dóttur sinnar. Dómstóllinn taldi aftur á móti útilokað að hún hefði ekki orðið vör við það þegar snara var hert um háls dótturinnar en áverkarnir benda til þess að hún hefði reynt að losa sig úr kyrkingartakinu.
Þá tók dómstóllinn fram að það hefði orðið merkjanleg breyting á Mancel er hún tjáði sig um snöruna og henni stirðara um mál. Framburður hennar beri með sér að hún hafi reynt að gera minna úr hlut sínum.
Tók þátt í að ráða dóttur sinni bana
Í dómnum segir að ekki verði skorið úr um hver gerði hvað til að ráða dótturinni bana. Mancel sé ein til frásagnar um atburðarásina í hótelherberginu. Það sé aftur á móti sannað að hún hafi verið fyllilega meðvituð um hvað til stæði.
Að hennar eigin sögn hafi hún veitt eiginmanni sínum fullan stuðning við framkvæmd verksins og sefað dóttur sína á meðan á því stóð. Þátttaka hennar í undirbúningi og verknaði sé því talin sönnuð sem og ásetningur hennar um að dóttir hennar myndi láta lífið.
