Tilefnið er frétt mbl.is þar sem er rætt við Örn Hrafnkelsson landsbókavörð um breytingarnar. Þar kemur fram að öryggisverðir muni sinna vakt á þriðju og fjórðu hæð Þjóðarbókhlöðunnar í stað bókavarða, en áfram verði bókavörður á annarri hæð. Tilgangurinn sé að bæta öryggi gesta og starfsmanna og sé í takti við almenna þróun á bókasöfnum. Segist hann ekki hafa áhyggjur af þjónustuskerðingu en segir að ákvörðunin sé rakin til 3,5 prósenta sparnaðarkröfu í fjármálaáætlun ríkisstjórnarinnar.
Spyr sig hvar aðhaldið muni enda
Kamilla Einarsdóttir rithöfundur og bókavörður á Þjóðarbókhlöðunni vekur athygli á breytingunum í færslu á samfélagsmiðlum. Hún segir alla notendur safnsins þekkja hvernig dregið hafi úr allri þjónustu á safninu og nefnir nokkur dæmi. Nú eigi að draga enn meira úr þjónustu, meðal annars með breytingum á opnunartíma.
„Samkvæmt þessari frétt mun þetta spara mikinn pening. Bókaverðir eru reyndar langlægst launuðu starfsmenn safnsins en með því að fækka þeim umtalsvert og lækka laun þeirra kvenna sem eftir eru með því að fækka vöktum þeirra þá næst sjálfsagt fram einhver sparnaðar,“ skrifar Kamilla á Facebook. Þar spyr hún hvort það sé virkilega vilji Loga Einarsson menningarmálaráðherra að Ísland sé með slakasta þjóðbókar-og háskólabókasafn í Evrópu?
„Finnst honum það sæma þjóð sem gefur sig út fyrir að vera bókmenntaþjóð? eða gerir það alla vega svona á tyllidögum. Finnst nemendum í Háskóla Íslands allt í lagi að á sama tíma og það er verið að hækka skrásetningargjöldin hressilega, sé verið að draga úr þjónustu við þau? Ég á svo erfitt með að trúa því um Loga, sem er mikill bókmenntamaður, að honum finnist þetta ásættanlegt.“
Þrjár kynslóðir af bókavörðum í fjölskyldunni
„Hvar ætlum við að enda þetta? Ætlum við að leggja þetta niður?“ spyr Kamilla sig í samtali við Vísi. Hún segir að sér hafi borið blóðið til skyldunnar að vekja athygli á málinu.
„Amma var bókavörður, ég er bókavörður og dætur mínar eru bókaverðir. Þetta er í fjölskyldunni, ég varð að stíga upp. Bókasöfn skipta máli, við erum alltaf að stæra okkur af því að vera bókmenntaþjóð, hvernig getur það verið að miklu fátækari lönd en við geti samt boðið upp á miklu betri söfn?“
Hún bendir á að sami þjónustutími sé í landsbókasafni Færeyja, landi þar sem eigi heima 56 þúsund manns og 1200 stúdentar, versus 380 þúsund Íslendinga og fjórtán þúsund háskólanemar.
Öryggisverðir, þeir bjóða ekki upp á sömu þjónustu og bókaverðir?
„Nei, aldrei. Engin reynd manneskja myndi reyna að halda því fram að það væri mögulegt. Þetta er hluti af þróun sem hefur verið í gangi síðustu ár, þar sem þjónusta hefur verið minnkuð í öllum deildum. Það er ekkert sambærilegt safn í löndum sem við berum okkur saman við með svona litla þjónustu.“
