Skipstjórinn fyrrverandi Þorsteinn Vilhelmsson segist ekki dvelja við það liðna og saknar ekki peninganna sem hann tapaði á sínum tíma. Þorsteinn opnar sig í viðtali við tímaritið Sjóarann þar sem hann ræðir um vinslitin við Þorstein Má Baldvinsson þegar sá fyrrnefndi seldi sig út úr Samherja um aldamótin.
Þorsteinn, bróðir hans Kristján Vilhelmsson og Þorsteinn Már gerðu stóra hluti með Samherja en árið 2000 kom babb í bátinn þegar Þorsteinn Vilhelmsson og fjölskylda hans seldi 21,6 prósenta hlut sinn í Samherja hf. til Kaupþings á rúma þrjá milljarða króna. Þetta var stórfrétt á sínum tíma og fullyrt að engin hlutabréfaviðskipt hefðu valdið eins miklum titringi í þjóðfélaginu og þingheimi. Árið áður hafði Þorsteinn óvænt sagt sig úr stjórn félagsins og var sáttur við að klippa alveg á strenginn.
„Ég get ekki sagt að mér sé eftirsjá að því að yfirgefa Samherja,“ sagði Þorsteinn í viðtölum á sínum tíma. „Þessi ákvörðun er tekin án eftirsjár, að öðru leyti en því, að þarna er mikið af góðum starfsmönnum, sem eru vinir mínir og ég átti dagleg samskipti við.“
Var því velt upp á sínum tíma að ástæðan fyrir þessu hafi verið ósætti milli þeirra tveggja. Í viðtalinu við Sjóarann segir Þorsteinn að hann eigi ekkert óuppgert við Þorstein Má. „Árið 2000 seldi ég hlutinn minn og það urðu vinslit. Mér fannst í fyrstu sem sökin væri ekki mín á því hvernig fór en þegar grannt er skoðað er það aldrei eins sök þegar tveir eða þrír deila. Auðvitað átti ég einhvern þátt í þessu líka. Þarna mættust stór egó. Það var ekkert létt að vera ekki lengur skipstjóri eftir 17 ár í brúnni,“ segir hann.
Þorsteinn fór út í eigin fjárfestingar en tapaði mestu í bankahruninu. „Ég tók þetta ákaflega nærri mér vegna annarra hluthafa. Ég hafði minni áhyggjur af eigin fjárfestingum.“ Í dag er hann sáttur við lífið. „Peningar eru ekki allt í lífinu. Á mínum aldri er manni orðið ljóst að það eru önnur atriði sem skipta miklu meira máli.“
Þá segir Þorsteinn í viðtalinu að hann vorkenni Þorsteini Má vegna Samherjamálsins en beðið er eftir ákvörðun héraðssaksóknara um næstu skref í því máli: „Mér þykir það hryggilegt og ég finn til með þeim að vera í þessum slag. Ég finn virkilega til með þeim.“
