Jarþrúður Hanna Jóhannsdóttir var sviðsstjóri stjórnsýslu- og lögfræðisviðs Ríkisendurskoðunar og staðgengill ríkisendurskoðanda þar til í fyrra. Guðmundur Björgvin Helgason, ríkisendurskoðandi, færði hana þá til í starfi en á ýmsu hafði þá gengið innan veggja embættisins.
Fjöldi svonefndra EKKO-mála, sem varða einelti, kynferðislega eða kynbundna áreitni og ofbeldi, höfðu komið upp á vinnustaðnum og starfsánægja hafði farið dvínandi. Jarþrúður var ein þriggja sviðsstjóra sem fóru í leyfi frá störfum.
Rétt áður en hún fór í leyfi fundaði Jarþrúður með forseta og skrifstofustjóra Alþingis um kvartanir starfsfólks undan Guðmundi. Fundurinn fór fram án vitundar Guðmundar.
Eftir að Guðmundur neitaði kröfu Jarþrúðar um að draga ákvörðunina um tilfærsluna til baka höfðaði hún mál gegn Ríkisendurskoðun. Hélt hún því fram að tilfærslan hefði verið ólögmæt og byggð á ómálefnalegum forsendum.
Héraðsdómur Reykjavíkur sýknaði Ríkisendurskoðun af öllum kröfum Jarþrúðar með dómi sem féll í gær.
Fundaði með fulltrúum Alþingis að undirlagi starfsmanna
Guðmundur tilkynnti Jarþrúði í júlí í fyrra að hún yrði færð til í starfi og sett yfir nýtt stoðsvið embættisins sem varð til við skipulagsbreytingar. Sviðsstjórum var fækkað úr sex í þrjá í breytingunum.
Á þeim tímapunkti töluðust þau ekki við samkvæmt frétt Vísis frá því í október og rakið er í dómnum.
Þremur mánuðum fyrr, í apríl 2025, hafði Jarþrúður fundað með forseta og skrifstofustjóra Alþingis um niðurstöður starfsánægjukönnunar og áhættumats sem var unnið hjá Ríkisendurskoðun án vitundar Guðmundar.
Jarþrúður sagði fyrir dómi að starfsmenn stofnunarinnar hefðu leitað til hennar vegna óánægju með starfsanda og störf Guðmundar. Fundur hennar með forseta Alþingis hefði verið viðbrögð við því þar sem kvartanir starfsmannanna hefðu að hluta verið vegna Guðmundar sjálfs.
Í kjölfar fundarins var Jarþrúði tilkynnt að hún yrði ekki lengur staðgengill ríkisendurskoðanda. Hún fór í leyfi frá störfum mánuði eftir fundinn á Alþingi.
Forsætisnefnd Alþingis tók upp kvartanir starfsfólks Ríkisendurskoðunar vegna Guðmundar. Hann sakaði nefndina síðar um að brjóta á sér með úttekt sem hún lét gera á starfsmannamálum stofnunarinnar.
Sagðist ekki hafa ætlað að losa sig við Jarþrúði
Málsókn Jarþrúðar byggði á að Guðmundur hefði ekki mátt færa hana í starf á óskyldu sviði undir yfirskyni skipulagsbreytinga án andmæla, efnislegs rökstuðnings eða vísbendinga um undirbúning ákvörðunarinnar. Engin skjalleg gögn lægju fyrir um ákvörðun Guðmundar um að færa hana til í starfi.
Guðmundur bar fyrir dómi að ekki hefði vakað fyrir honum að losna við Jarþrúði með því að færa hana til í starfi. Ákvörðunina hefði hann tekið með það í huga hvernig embættið gæti helst náð markmiðum sínum.
Óvissa vegna fjarveru Jarþrúðar og fleiri stjórnenda hefði jafnframt kallað á breytingarnar sem hann gerði á störfum hennar.
Dómurinn féllst á þessi sjónarmið ríkisendurskoðanda. Þá hefði það ekki áhrif að engin skjöl væru til um aðdraganda tilfærslu Jarþrúðar. Hún hefði heldur ekki getað gert tilkall til sama starfsumhverfis eða að hún hefði forráð yfir jafnmörgum starfsmönnum og áður. Fram kom að launakjör hennar hefðu verið óskert.
Ríkisendurskoðun var því sýknuð af öllum kröfum Jarþrúðar. Málskostnaður milli aðila var felldur niður.
