Páll Vilhjálmsson skrifar:

„Hugsanlegir hatursglæpir“ er sérstakur afbrotaflokkur í skýrsluhaldi íslensku lögreglunnar. Skýrsluhaldið styðst ekki við íslensk lög eða reglur heldur er vísað í skilgreiningu ótilgreindra

alþjóðlegra stofnana sem skilgreint hafa hatursglæpi sem brot á almennum hegningarlögum þar sem ásetningur brotsins ræðst að öllu leyti eða hluta til af fordómum gerandans gagnvart brotaþolanum (feitletr. pv)

Þeir sem kunna íslensku, eða hvaða tungumál sem vera skal, vita að hatur og fordómar eru ekki sami hluturinn. Auðvelt er að hata án fordóma og fordómar þurfa ekki að fela í sér hatur. Það sem meira er: hatur og fordómar er huglægt ástand sem aldrei er hægt að sanna með óyggjandi hætti. Þeir sem slá um sig og segjast berjast gegn hatri og fordómum eru að jafnaði uppfullir af öðrum hvötum en náungakærleik og umburðalyndi.

Með skrá um ,,hugsanlega hatursglæpi" tekur lögreglan sér vald að skilgreina hugsanir borgaranna - verður í praxís hugsanalögregla. 

Tilfallandi þekkir á eigin skinni afleiðingarnar. Lögreglustjórinn í Reykjavík ákærði tilfallandi fyrir „hatursorðræðu.“  Tilefnið var blogg sem gagnrýndi aðkomu lífsskoðunarfélags, Samtakanna 78, að skólastarfi leik- og grunnskóla. Lögreglan þóttist sjá hatur í tilfallandi huga og stefndi bloggara fyrir dóm. 

Skoðanaskipti í almennri umræðu, hvort heldur með orðum eða gjörningi eins og að mála íslenska fánann á kirkjutröppur, eiga ekki að verða lögreglumál með þeim rökum að þátttakendur séu í þessu eða hinu hugarástandi - knúnir áfram af elsku, hatri eða öðrum tilfinningum. Hugsanir borgaranna eiga ekki að vera viðfangsefni löggæslu.

Samtökin 78 og viðlíka lífsskoðunarfélög notfæra sér þjónustu hugsanalögreglunnar með sína ímyndaðu brotaflokka. Fyrir ári sagði frétt í RÚV að Samtökin 78 væru í samstarfi við lögregluna að þefa uppi óæskilegar skoðanir á bábiljufræðum sértrúarhópsins. Í framhaldi er krafist nýrra laga til að hefta tjáningarfrelsið.  Samtökin 78 láta sig ekki muna að skálda frásagnir um hatursglæpi.

Með brotaflokknum ,,hugsanlegir hatursglæpir" elur lögreglan á ásökunum um hatur í samfélaginu. Ást og umhyggja vex ekki með ógnarorðræðu um að sektir og fangelsisdómar bíði þeirra sem hugsa sjálfstætt og láta sér fátt um finnast þótt einhverjir móðgist.

Íslenska lögreglan ætti að gyrða sig í brók - eða hysja upp um sig sokkabuxurnar - áður en fer fyrir henni eins og þeirri bresku, sem deyddi mann er grunaður var um ranga skoðun á kynþáttamálum. Vítin eru til að varast, ekki að apa eftir.