Söngvarinn Kristinn Sigmundsson mun, ásamt fjölda vina og samstarfsmanna Jónasar, heiðra minningu hans á tónleikunum og hefur minningarsjóður verið stofnaður í hans nafni sem kemur til með að úthluta styrkjum til ungra og efnilegra söngvara og píanóleikara. Söfnun í sjóðinn hefst með tónleikunum í Salnum sem hefjast kl. 14 og er stefnt að því að minningartónleikar Jónasar Ingimundarsonar verði árlegur viðburður í húsinu á fæðingardegi Jónasar. Allur ágóði af tónleikunum 30. maí mun renna óskiptur í minningarsjóðinn.
Á tónleikunum kemur fram fjöldi söngvara og söngkvenna, líkt og sjá má af upptalningu á vef Salarins, salurinn.kopavogur.is, með píanóleikurunum Helgu Bryndísi Magnúsdóttur og Hrönn Þráinsdóttur. Fyrir hópnum fer söngvarinn Kristinn Sigmundsson.
Mikill framkvæmdamaður
Kristinn þekkti Jónas vel og segir hann hafa verið stórkostlegan mann. „Hann var mikill húmoristi og mikill menningarfrömuður. Hann var einn besti meðleikari sem nokkur söngvari gat hugsað sér enda var hann mjög eftirsóttur, fólk flykktist að til að fá að syngja með honum. Svo var hann mjög mikill framkvæmdamaður í sambandi við músík, fékk hugmyndir og hrinti þeim í framkvæmd,“ segir Kristinn og nefnir sem dæmi ljóðatónleikadagskrá í Gerðubergi sem Jónas hafi átt frumkvæði að, dagskrá þar sem fram komu allir helstu söngvarar landsins og sungu ljóðasöng.
„Svo flutti hann sig um set, fór í Kópavoginn og var með tónleikaröð í Salnum, Tíbrá, hann kom henni í gang. Ein af hans góðu hugmyndum á sínum var að spila músík fyrir alla skólanemendur landsins, það voru haldnir tónleikar þar sem var spiluð og sungin klassísk músík fyrir nemendur alveg frá forskóla, eiginlega, og upp í menntaskóla. Hann lék yfirleitt á píanó sjálfur og hafði með sér söngvara eða aðra hljóðfæraleikara. Þetta hét „Tónlist fyrir alla“ og ég tók þátt í þessu eitt haustið, þá var sungið fyrir allt skólafólk í Kópavogi, alveg frá litlum börnum upp í menntaskólanema,“ segir Kristinn.
„Hann hafði svo einstakt lag á því að sýna fólki fram á það að klassísk tónlist þyrfti ekki að vera leiðinleg eða þung. Eins og hann sagði þá eru bara til tvær gerðir af tónlist: góð tónlist og vond tónlist. Þetta lýsir honum svolítið, hann beið ekki eftir því að það yrði hringt í hann, hann var frekar í því að hringja í aðra, söngvara og hina og þessa, og fá fólk til að vera með sér í þessu. Hann var mjög drífandi og fyrir okkur söngvarana, sem sungum með honum, má líta á hann sem mentor. Hann var náttúrulega eldri en við flest og miðlaði mjög mikið af sinni þekkingu sem maður býr að það sem eftir er. Þannig að Jónas var ótrúlegur maður, alveg hreint. Hann var mikill húmoristi og mikill menningarfrömuður.“
Hvað Salinn varðar segir Kristinn að það hafi verið að langmestu leyti Jónasi að þakka að tónleikahúsið varð svo gott sem raun ber vitni. „Honum voru sýndar teikningar að fyrirhuguðum tónlistarskóla Kópavogs og á þeim var tónleikasalur fyrir skólann. Hann áttaði sig á því að ef tónleikasalurinn væri stækkaður um nokkra metra í allar áttir væri kominn kammersalur, eins og vantaði þá, upp undir 300 manna salur. Hann fór með þessa hugmynd til Gunnars Birgissonar, sem þá var bæjarstjóri, og seldi honum hana. Þannig að teikningunum var breytt og ákveðið að byggja tónlistarsal. Og þetta var í rauninni fyrsta húsnæðið sem var sérstaklega byggt yfir tónlist, þetta var áður en Harpa kom,“ bendir Kristinn á.
„Það vilja allir vera með“
Á tónleikunum 30. maí kemur fram glæsilegur hópur tónlistarfólks. Var það í þínum höndum að ná þessu fólki saman á þessum degi?
„Já, það var svolítið þannig. Ég fékk þessa hugmynd og í anda Jónasar hringdi ég í vini mína söngvarana, vel flesta, og fékk vin minn Gunnar Guðbjörnsson með mér í þetta, að smala nokkrum í viðbót. Og það vilja allir vera með sem eiga þess kost,“ svarar Kristinn. Flest sé þetta fólk sem vann með Jónasi.
Þegar viðtalið var tekið lá efnisskráin ekki fyrir en Kristinn segir hana góða blöndu af skemmtilegri músík. Hver og einn söngvari muni aðeins syngja eitt eða tvö lög þar sem söngvarar séu svo margir. „Við vildum bara hafa þetta í anda Jónasar, að fólk myndi syngja það sem því liði vel í sjálfu. Ef söngvaranum líður vel og hann skemmtir sér þá skemmta áhorfendur sér líka. Þetta verður blanda af íslenskum og erlendum verkum og sjálfsagt ljóðasöngur og jafnvel óperuaríur í bland,“ segir Kristinn.
Helga Bryndís Magnúsdóttir og Hrönn Þráinsdóttir munu leika á píanó á tónleikunum, skiptast á, en þær voru báðar nemendur Jónasar. „Þær hafa fetað sömu braut og hann, vinna mikið sem meðleikarar og spila enn, held ég, í hans anda,“ segir Kristinn og minnir að lokum á að allur aðgangseyrir rennur óskiptur í Minningarsjóð Jónasar Ingimundarsonar. „Það er ætlunin að halda þessa tónleika á hverju ári, á afmælisdeginum hans helst eða nálægt honum. Og þegar nógu mikill peningur hefur safnast í sjóðinn getum við farið að úthluta styrkjum til efnilegra söngvara eða píanista,“ segir Kristinn og að Salurinn minnist Jónasar með því að taka ekki greiðslu fyrir leigu.
Frekari upplýsingar má finna á salurinn.kopavogur.is
