„Nei... nei. Þetta er bara í rannsókn,“ segir Sigrún, 74 ára, um það hvort hún hafi hugmynd um það hvernig eldurinn kviknaði. Hún dvelur nú hjá dóttur sinni í bænum.
Nágranni Sigrúnar gerði vart um eldinn um klukkan hálf sex. Viðbragðsaðilar voru mættir á vettvang um fimm til tíu mínútum síðar, að sögn Einars Strand slökkviliðsstjóra.
„Fyrir mér voru viðbragðsaðilarnir lengi. Þeir sögðust hafa verið fljótir. En maður getur ekki metið svona,“ segir Sigrún, sem gat lítið annað gert en að horfa á húsið brenna.
„Þetta tekur náttúrulega tíma, þetta eru bara menn í sjálfboðavinnu,“ bætir hún við. „En nágrannarnir komu hlaupandi með slökkvitæki og ég gat sótt slökkvitæki í forstofuna að framanverðu. Það hafði bara ekkert að segja. Þetta varð bara alelda strax.“
Sigrún segir eldinn hafa „gosið upp“ í bylgjum áður en yfir lauk. Atburðarásin var svo hröð að hún komst ekki inn til að bjarga einum einasta hlut. Eftir á kom í ljós að allt var farið.
„Við vorum þarna á meðan þeir voru að hreinsa það mesta,“ segir Sigrún um stöðuna eftir brunann. „Dætur mínar leituðu en það var ekki snifsi sem var hægt að hirða úr þessu. Það er ekki til. Þetta var náttúrulega bara timbur sem fuðraði upp og allt með því.“
Eins og fyrr segir er Sigrún komin í bæinn þar sem hún dvelur hjá dóttur sinni.
En hvað tekur nú við?
„Veistu, ég er svo heppin að það fyrsta sem mér datt í hug er að ég þyrfti að hafa eitthvað fyrir stafni og ég óska eftir því að komast á Heilsustofnunina í Hveragerði. Og ég er á leiðinni þangað á þriðjudaginn.“
Þar ætli hún að vinna að því að byggja sig upp andlega.
Staðráðin í að snúa aftur í Hólminn
Sigrún segir að líklega sé hún ekki enn búin að melta það fyllilega að hafa misst allar sínar veraldlegu eigur en hún er staðráðin í því að snúa aftur í Hólminn. Spurð að því hvort hún telji það ekkert verða erfitt svarar hún ákveðinn: „Nei. Ég ætla ekki að búa það til.“
Stykkishólmur hefur verið heimbær Sigrúnar frá 1967 og hún segist hafa fundið fyrir miklum stuðningi. Rætt hafi verið um að efna til peningasöfnunar fyrir hana en hún vilji ekki þiggja fjárhagslegan stuðning.
Hún segist hins vegar afar þakklát öllum þeim sem hafa hugsað til hennar og fjölskyldunnar og nefnir meðal annars veitingastaðinn Skipperinn, þar sem þau snæddu eftir brunann og reikningurinn var felldur niður.
Þá vill Sigrún einnig koma á framfæri þökkum til Teya.
„Ég er sem sagt með posa í tengslum við söluna mína og dóttir mín hringir og lætur vita að posinn sé brunninn,“ segir Sigrún. Hún hafi átt von á því að fá rukkun fyrir posanum en þess í stað hafi fyrirtækið sent henni 30 þúsund króna gjafabréf á veitingastað í Hólminum.
„Mér finnst þetta til mikillar fyrirmyndar.“
Fréttastofa ræddi við dætur Sigrúnar og vill fjölskyldan vekja athygli á því að ekkert hafi „gripið“ Sigrúnu þegar eldurinn kemur upp. Fjölskylda hennar býr í bænum. Allir hafi verið af vilja gerðir, bæði nágrannar og bæjaryfirvöld, en ljóst sé að það skorti verklag þegar svona kemur uppá. Verklag sem feli í sér þjónustu á borð við þá sem Rauði krossinn sinnir í þéttbýlinu; að fólki sé boðin áfallahjálp, húsaskjól og helstu nauðsynjar. Þetta sé eitthvað sem öll sveitarfélög ættu að skoða.
