Eitthvað er rotið í Landsvirkjun

Páll Vilhjálmsson skrifar:
Allri stjórn Landsvirkjunar var skipt út fyrir rúmu ári. Daði Már fjármálaráðherra Viðreisnar skipar stjórn sem flæmir úr starfi Hörð Arnarson er verið hafði forstjóri í 17 ár. Hörður lýsir aðferðinni:
honum hefði, auk þess að vera ekki boðaður á fundi, verið meinað að gera grein fyrir sínum málum á fundum og hann beðinn að víkja af fundi á meðan rekstrarmál fyrirtækisins voru til umræðu. Slíkt væri fordæmalaust í sögu Landsvirkjunar. Þá hefði hann óskað eftir fundi með fjármálaráðuneytinu um mikilvæg mál, en ráðuneytið ekki viljað verða við því.
Meirihluti stjórnar Landsvirkjunar, þrír af fimm, er konur. Sama hlutfall er í varastjórn. Stífar formreglur, bundnar i lögum, eru að stjórn Landsvirkjunar fundi með forstjóra er hafi málfrelsi og tillögurétt. Brynja Baldursdóttir stjórnarformaður Landsvirkjunar kannast við óformlega stjórnarfundi, sem forstjóri var ekki boðaður á. Í viðtengdri frétt er haft eftir Brynju:
En ég get alveg sagt að stjórn hefur hist og borðað saman hádegisverð til þess að ræða fundarsköp og samstarf innan stjórnar sem er auðvitað ekki málefni Landsvirkjunar. Þetta eru ekki stjórnarfundir heldur er bara verið að ræða samstarf innan stjórnarinnar.
Lykilatriðin eru fundarsköp og samstarf stjórnar. Hvort tveggja er málefni Landsvirkjunar. Stjórn Landsvirkjunar er ekki saumaklúbbur með frjálslega fundarstjórn og vinkvennahjal. Af ferilsskrá stjórnarmanna að dæma fer þar sæmilega félagsvant fólk. Það á ekki að þurfa að ræða fundarsköp nema á stjórnarfundi. Félagsvanir vita það.
Í stjórnum, bæði opinberra stofnana og einkafyrirtækja, ræða stjórnarmenn málefni sín á milli utan formlegra stjórnarfunda sé tilefni til. En að reglulega sé fundað óformlega um málefni stjórnar án aðkomu forstjóra er sérstakt, segirfyrrum stjórnarformaður Landsvirkjunar. Venjan er að stjórnarformaður og eftir atvikum aðrir stjórnarmenn ræði við forstjóra um dagskrá stjórnarfunda. Sé ekki fullt samkomulag milli stjórnar og forstjóra um dagskrárliði er að jafnaði hægt að taka málefni á dagskrá undir liðinum önnur mál. Hefðbundin fundarsköp virðast ekki nægja til að sitjandi stjórn Landsvirkjunar nái fram ásetningi sínum.
Hörður kann samskipti við stjórn afturábak og áfram eftir 17 ár í starfi. Æðsti yfirmaður Landsvirkjunar er fjármálaráðherra. Á starfstíma Harðar hafa átta fjármálaráðherrar gengt embætti. Forstjórar lengi við stjórnvölinn eiga til að verða frekir til fjörsins. En það er langt síðan Hörður varð þaulsetinn og átti engu að síður vandræðalaus samskipti við stjórn. Þangað til núna.
Himinn og haf er á milli frásagna Brynju stjórnarformanns og Harðar forstjóra um samstarfið. Samkvæmt Herði var skipulega unnið að þrengja að honum í starfi. Brynja lætur eins og úlfaldi sé gerður úr mýflugu.
Ekkert hefur komið fram um að óeining hafi verið á milli stjórnar og forstjóra um rekstur Landsvirkjunar eða stefnu. Eitthvað annað býr undir.
Sérstaka athygli vekja þau orð Harðar forstjóra að fjármálaráðuneytið hafi hafnað óskum hans um fund ,,um mikilvæg mál“ en fengið synjun frá ráðuneytinu. Nýrri stjórn lendir saman við forstjóra til 17 ára. Forstjórinn fær ekki einu sinni fund í ráðuneytinu. Efndi stjórnin til togstreitu við forstjóra að undirlagi ráðuneytisins?
Kurlin eru ekki komin öll til grafar í Landsvirkjunarmálinu. Einhver undirmál eru á ferðinni sem alþjóð hefur ekki haft spurnir af. Fjármálaráðherra og varaformaður Viðreisnar er ábyrgur fyrir málefnum Landsvirkjunar. Daði Már ákvað fyrir rúmu ári að skipta út allri stjórninni á einu bretti. Nú þarf að ráða nýjan forstjóra. Er búið að ákveða hver það verður? Kannski fyrir löngu?