Áslaug Arna Sigurbjörnsdóttir, fyrrverandi þingmaður Sjálfstæðisflokksins, segir sér ljúft og skylt að bregðast við fréttum um launakjör sín en athygli hefur verið vakin á því að Áslaug þáði rúmlega 3 milljónir í laun síðasta sumar þrátt fyrir að hún væri þá flutt til Bandaríkjanna. Eins hefur verið vakin athygli á því að Áslaug á nú rétt til biðlauna í hálft ár eftir að hún sagði af sér þingmennsku í gær.
Ekki eru allir sáttir við þetta fyrirkomulag. Fyrir það fyrsta hefði Áslaug ekki átt að þiggja laun í sumarleyfi Alþingis á síðasta ári, enda var hún þá á leið í námsleyfi. Eins hafa sumir gert athugasemd við að Áslaug hafi snúið til baka á Alþingi og umsvifalaust sagt af sér og eigi þá rétt til biðlauna þrátt fyrir að hafa síðasta árið verið í leyfi. Áslaug bendir á að síðasta sumar hafi hún ekki ætlað að þiggja laun í sumarleyfi. Þinglok hafi þó dregist umfram það sem hún áætlaði. Allir þingmenn eigi rétt til biðlauna en sá réttur fellur niður ef viðkomandi tekur við nýju starfi. Þegar Áslaug fór í námsleyfi hafi hún ekki reiknað með því að segja af sér þingmennsku í kjölfarið.
Eins bendir Áslaug á að hún hafi ekki snúið til baka til að segja formlega af sér þingsal bara til að fá laun fyrir júnímánuð. Fari það þannig að henni berist greiðsla muni hún endurgreiða hana. Markmiðið var einfaldlega að kveðja þingið með viðeigandi hætti. Loks tjáir Áslaug sig um sögusagnir um að hún sé þegar komin með nýtt starf. Hún segist skilja það að fólk efist um að hún sé ekki búin að ákveða hvað taki við næst, enda óvenjulegt að fólk yfirgefi vel launað starf fyrir óvissuna eina. Áslaug vill þó meina að hún sé enn að finna út hvað hún tekur sér næst fyrir hendur.
Hún skrifar á Facebook:
„Mér er ljúft og skylt að bregðast við þeirri umfjöllun sem hefur skapast um launakjör þingmanna. Ég hef reynt að halda til haga staðreyndum og bregðast við. Í stuttu máli þá var ég í launalausu námsleyfi, fékk sumarfríið greitt, tek engin laun fyrir júní og fer á biðlaun líkt og allir aðrir fyrrverandi alþingismenn þangað til ég tek við nýju starfi. Það er eðlilegt að spyrja gagnrýnna spurninga og að allt sé upp á borðum, nánari útskýringar fylgja því hér:
- Alþingismenn eiga rétt á biðlaunum skv. lögum nr. 88/1995 er þeir láta af þingmennsku (3-6 mánuðir eftir lengd þingsetu). Þau falla niður er einstaklingur fær önnur laun sem eru jafn há eða hærri. Það á við um alla þá þingmenn sem segja af sér vegna einhvers, hætta, ná ekki kjöri eða gefa ekki kost á sér til þingstarfa að nýju.
- Í bréfi til forseta Alþingi í gær sagði ég af mér þingmennsku frá og með 3. júní 2026. Þegar ég tók mér leyfi þá bjóst ég ekki við að kveðja þingið að námi loknu. Líkt og ég sagði strax í viðtölum í gær þá mun ég ekki þiggja þau laun sem mér verða greidd fyrir júní. (Sem ég tel að sé þessi eini dagur. Ef reglur kveða á um aðra reiknireglu þá breytir það ekki því að hver króna verður greidd til baka). Það vakti aldrei fyrir mér að koma til þings til að þiggja laun, mig langaði einfaldlega að kveðja þingið með eins mikilli virðingu og ég gat.
- Námsleyfið var óvenjulegt, ég fékk eins og aðrir þjóðkjörnir þingmenn laun í sumarfríi, en var í launalausu leyfi þegar þing var að störfum. Þinginu átti að ljúka áður en nám hófst og varaþingmaður minn að koma eftir sumarleyfi, en þingið dróst lengur og var varaþingmaður minn ekki laus til þingstarfa. Svo fór að annar varaþingmaður kom inn rétt fyrir sumarleyfi.
- Sumir efast um að ég hafi ekki ákveðið hvað tekur við næst. Það er vissulega óvenjulegt fyrir marga að maður velji að fara úr vel launuðu þingmannsstarfi án þess að hafa ákveðið næstu skref. Mér fannst það þó mikilvægt, þegar ég hafði tekið þessa ákvörðun, að greina frá henni strax í stað þess að sitja á þingi á meðan ég fyndi út hvað tæki næst við.
- Ef einhverjar af þeim upplýsingum sem ég hef reynast rangar, sem ég vona að ekki sé, þá mun ég bregðast við því.
Ég geng svo sannarlega stolt frá borði. Ég hef lagt líf og sál í þingmennskuna og unnið sleitulaust síðustu ár. Kveðjurnar þvert á flokka, frá vinum, kunningjum, samstarfsfólki og Íslendingum síðasta sólarhring eru mér ómetanlegar og ég hlakka til að klára lesa þær yfir helgina.“