Áslaug Arna Sigurbjörnsdóttir er hætt sem þingmaður Sjálfstæðisflokksins, þetta kom fram í ræðu hennar á Alþingi núna í morgun. Hún hefur setið sem þingmaður fyrir flokkinn í tíu ár eða frá árinu 2016.
Áslaug Arna var nálægt því að verða formaður Sjálfstæðisflokksins fyrir rúmu ári en laut í lægra haldi fyrir Guðrúnu Hafsteinsdóttur, í kjölfarið fór hún í frí frá þingstörfum til að stunda framhaldsnám í Bandaríkjunum en hún útskrifaðist þaðan á dögunum.
Í ræðu sinni á Alþingi í morgun vitnaði hún í viðtal við sig áður en hún settist fyrst á þing, þar sagði hún að stjórnmál ættu ekki að vera ævistarf:
„Í dag verða því kaflaskil í mínu lífi. Ég hef ákveðið að láta af þingmennsku. Ég geri það með þakklæti í hjarta og trú á framtíðina. Ég kveð Alþingi, en ég kveð ekki hugsjónirnar. Ég kveð þingmennsku, en ekki viljann til að leggja mitt af mörkum.“
Hér má lesa ræðu hennar á þinginu:
Virðulegi forseti.
Það er gott að vera komin heim.
Á Alþingi þar sem reglur samfélagsins verða til. Þar sem við spyrjum hvernig við gerum betur fyrir fólkið í landinu. Tryggjum öryggi, frelsi og farsæld í landi sem er ríkt af tækifærum, auðlindum og mannauði. Það er ekki sjálfsagt að fá tækifæri til að taka þátt í því.
Nýverið fóru fram glæsilegar sveitarstjórnarkosningar þar sem Sjálfstæðisflokkurinn vann sterka sigra um allt land. Það gerðist ekki af tilviljun heldur vegna þess að hugmyndafræðin um frelsi, ábyrgð, framtak og trú á einstaklinginn á sterkt erindi.
Sú hugmyndafræði höfðaði líka til mín þegar ég var yngri. Hún kveikti neista og hún kallaði mig til verka.
Árið 2015, þá 24 ára gömul, fór ég í viðtal þar sem ég talaði um að stjórnmálin þyrftu að vera opnari fyrir ungu fólki og nýjum hugmyndum.
Ég sagði þá, orðrétt: „Alþingi ætti að vera eftirsóknaverður staður til að starfa á í nokkur ár, en síðan á maður að geta farið annað. Við eigum að hætta að horfa á stjórnmál sem ævistarf.“
Ári síðar var ég kjörin á þing. Og nú eru liðin tíu ár.
Ég hef gefið stjórnmálunum öll mín fullorðinsár. Ég hef fengið þann heiður að vera þingmaður Reykvíkinga, sitja í forystu Sjálfstæðisflokksins, gegna embætti dómsmálaráðherra og síðar háskóla-, iðnaðar- og nýsköpunarráðherra.
Ég hef gefið mig alla í verkefnin. Lært, þroskast og kynnst fólki um land allt. Ég hef séð styrkinn í íslensku þjóðinni. Séð hvað gerist þegar frelsi, ábyrgð og tækifæri fara saman.
Og með því að fara frá Íslandi um tíma áttaði ég mig líka á öðru: að reynslan sem ég hef öðlast hér inni getur líka nýst á öðrum vettvangi.
Í dag verða því kaflaskil í mínu lífi. Ég hef ákveðið að láta af þingmennsku. Ég geri það með þakklæti í hjarta og trú á framtíðina. Ég kveð Alþingi, en ég kveð ekki hugsjónirnar. Ég kveð þingmennsku, en ekki viljann til að leggja mitt af mörkum.
Ég óska þingheimi góðs gengis í ykkar mikilvægu störfum og frá mínum dýpstu hjartarótum þakka ég ykkur öllum, samstarfsfólki og starfsfólki Alþingis fyrir samfylgdina.
Takk fyrir mig.
Ekki liggur fyrir hvað tekur við hjá Áslaugu en hún hefur verið orðuð við stöðu ritstjóra Morgunblaðsins en þar starfaði hún um tíma sem blaðamaður áður en hún settist á þing.
