Ath. Greint er frá vitnisburði sakborningsins, Ming, neðar í fréttinni.
Aðalmeðferð hófst í morgun í Héraðsdómi Reykjavíkur í máli sem héraðssaksóknari hefur höfðað gegn Ming Ting Mancel fyrir manndráp og brot í nánu sambandi.
Ming, er 56 ára, er ákærð fyrir manndráp á þrítugri dóttur sinni í samverknaði við eiginmann sinn, en hún er ekki ákærð fyrir aðkomu að andláti eiginmanns síns, Emerics Mancel, 58 ára, en bæði dóttirin og eiginmaðurinn fundust látin á Edition-hótelinu þann 14. júní á síðasta ári.
Samkvæmt ákæru er Ming sökuð um að hafa banað dóttur sinni í félagi við eiginmann sinn með því að halda dótturinni fastri, m.a. með því að grípa um hægri upphandlegg hennar, brugðið snöru um háls hennar og í drjúga stund þrengt að öndunarvegi hennar, þannig að hún hlaut urmul punktblæðinga í andliti og á hálsi, auk bráðs yfirþans á lungum, og jafnframt stungið dótturina tveimur stungum með hnífi í brjóstkassann, þar sem önnur stungan gekk inn í hjarta hennar. Lést dóttirin síðar vegna lungnaþembu og rofs á hægri slegli hjartans sem leiddi til blæðingar og blóðfyllu í gollurhúsi hjartans.
Málið þykir fordæmalaust í íslenskri réttarsögu og hefur rannsókn lögreglu teygt sig til fjölda landa. Fjölskyldan var hér stödd í ferðalagi en að sögn Ming höfðu þau gert með sér samkomulag um að deyja á Edition-hótelinu. Emeric hafi verið veikur og hafi dóttirin ekki viljað vera ein eftir án foreldra sinna. Af Linkedin-síðu dótturinnar, Catherine, má ráða að hún hafi verið í atvinnuleit þegar hún lést, en lögreglu grunaði að hún hafi mögulega glímt við einhvers konar skerðingu eða mótast af mikilli einangrun.
Komu til Íslands til að svipta sig lífi
Ming mætti til réttarhaldanna ásamt verjanda sínum, Ómari Erni Bjarnþórssyni, laust fyrir kl. hálftíu í morgun. Hún hefur verið í farbanni undanfarin misseri en ekki gæsluvarðhaldi. Ming gerði ekkert til að hylja andlit sitt fyrir ljósmyndurum fjölmiðla.
Ming gaf skýrslu fyrir dómi um kl. 10:15 en skýrslugjöfin tafðist nokkuð vegna bilunar í upptökubúnaði í dómsalnum.
Saksóknari, Karl Ingi Vignisson, bað Ming um að segja frá því sem gerðist á Edition-hótelinu.
Hún sagðist frekar kjósa að fá beinar spurningar en segja frá því. Aðspurð í hvaða skyni hún og eiginmaður hennar hefðu komið til landsins sagði hún að tilgangurinn hefði verið að skoða landið og svipta sig lífi.
Aðspurð um dauða dóttur sinnar, hvernig hann hefði komið til, sagði hún að dóttir hennar hefði fengið fyrstu hnífstunguna inni á baðherbergi og hafi það verið eiginmaðurinn sem var að verki. Í framhaldinu sagði hún að þau hefðu fært hana inn í rúm. Hún sagði dálitla stund hafa liðið en síðan hafi dóttirin beðið föður sinn um að halda áfram svo þessu lyki.
Þau buðu henni eitthvað áfengt að drekka á meðan þessu stæði til að gera henni þetta auðveldara. Ming segist hafa verið grátandi á meðan þessu stóð og ekki muna vel hvað gerðist næst. Þau buðu dótturinni einnig svefnlyf.
Hvers vegna voru þið að gefa henni áfengi og svefnlyf? spurði saksóknarinn. Svarið var: Til þess að það yrði auðveldara að deyja.
Saksóknari spurði um ástand dótturinnar eftir fyrstu hnífstunguna, sagði Ming: „Henni leið illa, hún fann til og þess vegna hjálpuðum við henni að leggjast í rúmið“. Hún sagði að þau hefðu boðið henni áfengi til þess að hann liði skárr.
Dóttirin hafði sagt að hún vildi þjást sem minnst við dauðdaga sinn og þess vegna voru svefnlyfin keypt.
Saksóknari spurði hvort dóttirin hefði viljað hætta við á þessum tímapunkti.
Ming svaraði því neitandi. Hún hafi beðið um að fá aðra hnífstunguna.
Aðspurð sagði Ming að dóttir hennar hafi nánast aldrei neytt áfangis. Aðspurð sagðist hún ekki vita hvað dóttirin hafi innbyrt mikið áfengi, eiginmaður hennar hafi veitt henni það. Um hafi verið að ræða sterkt áfengi en hún vissi ekki tegundina. Svefnlyfin sem hún fékk hafi verið í pilluformi en hún veit ekki hvað töflurnar voru margar.
Hélt í hönd dóttur sinnar á meðan eiginmaðurinn stakk hana
Saksóknari spurði hvort þau hefðu gefið henni áfengi og svefnlyf til að slá hana út. Hún svaraði að þau hefðu gert það til að flýta fyrir þessu. Þau töldu að þessu lyki hraðar og með minni óþægindum fyrir hana með þessu móti.
Aðspurð hvort dóttirin hafi þjáðst mikið svaraði Ming því að hún hafi ekki kvartað.
Hún segist hafa verið hjá dóttur sinni og haldið í hönd hennar þegar eiginmaður hennar stakk hana fyrstu stungunni. Hún hafi ekki horft á það en síðan hafi dótturinni farið að blæða. Það hafi sést á bolnum sem hún var í.
Hún segist telja að hún sjálf hafi verið á hnjánum á meðan þessu stóð, enda var hún með höfuðið í sömu hæð og dóttirin, en hún man þetta ekki.
Aðspurð sagðist Ming hafa vitað hvað til stæði vegna þess að þetta var það sem þau höfðu ætlað að gera, það hafði verið rætt þeirra í milli.
Aðspurð hvort hún hafi séð hnífinn sem eiginmaður hennar notaði þá sagðist hún ekki vera viss en hún hljóti að hafa séð hann. Hún sagði að hnífurinn hafi verið meðferðis og hún hafi vitað af honum.
Ming var spurð hvernig eiginmaður hennar hafi stungið dótturina inni á baðherberginu og sagðist hún ekki hafa fylgst með því. Þá var hún spurð hvað hafi gerst eftir að fyrsta hnífstungan hafði átt sér stað. Hún svaraði að þau hefðu farið með hana inn í herbergi til að leggja hana í rúmið. Saksóknari spurði hvort dóttirin hefði fallið í gólfið eftir hnífstunguna inni á baðherbergi og svaraði hún því til að svo hafi ekki verið, hún hafi verið sitjandi í stól.
Aðspurð sagði Ming það ekki rétt að dóttirin hefði fallið í gólfið á haðbergbergið og við það hafi myndast blóðpollur á baðherberginu. „Ég man ekki hvernig það var með blóðið en hún féll ekki í gólfið.“
Allur framburður Ming var á þann veg að eiginmaður hennar hefði myrt dótturina en hún aðstoðað við ódæðið.
Áður en ódæðið var framið fékk dóttirin sér sæti á stól inni á baðherberginu. Hún lét foreldra sína vita þegar hún var tilbúin. Hún sagði „Ég er tilbúin, þetta má byrja“ sagði hún, eða eitthvað í þá veru. Faðir hennar hefði áður lýst fyrir henni hvernig þetta færi fram.
