Tungumálið gerir Ísland að landi tækifæranna - Vísir
21.04.2026 07:02:00👁️ 0 lesið
Vincent er lífeindafræðingur og starfar sem slíkur hjá Blóðbankanum auk þess sem hann kennir enskumælandi útlendingum íslensku hjá MúltíKúltí tungumálamiðstöð.
Vincent kom hingað til lands með atvinnutilboð frá Sláturfélagi Suðurlands á Selfossi en hann segir Ísland hafa orðið fyrir valinu vegna þess að það sé talið eitt öruggasta land í heiminum auk þess sem hann hafi langað að búa og starfa í landi þar sem enska er ekki helsta tungumálið.„Ég vann hjá Sláturfélaginu í eitt ár og lærði enga íslensku á meðan ég var þar en þegar ég fékk starfsleyfi sem lífeindafræðingur fór ég að vinna á rannsóknarstofunni á Heilbrigðisstofnun Suðurlands,“ segir Vincent sem þá byrjaði að læra íslensku fyrir alvöru af miklum metnaði.
Mannbætandi umhverfi
„Þar voru allir Íslendingar nema ég og samstarfsfólk mitt hjálpaði mér með því að hvetja mig til að tala meiri íslensku en ensku, sérstaklega þegar ég svaraði í símann og var í samskiptum við sjúklinga.“Vincent að störfum í Blóðbankanum þar sem vinnufélagar hans hafa, rétt eins og á Heilbrigðisstofnun Suðurlands áður, reynst honum vel í íslenskunáminu.Mynd/Aðsend Vincent ákvað því einfaldlega að leggja enskuna til hliðar og segist þá hafa fengið mikla talþjálfun með góðum stuðningi vinnufélaga sinna. „Það var frábært að vinna með þeim. Vinnuumhverfið var mjög gott og gerði mig að betri manneskju.Stelpurnar á rannsóknarstofunni á Selfossi veittu mér mikinn stuðning og tóku því alltaf vel þegar ég spurði hvernig ætti að segja eitthvað á íslensku, hvernig ég ætti að bera orðin rétt fram og hvort málfræðin mín væri rétt.
Lærði af draugasögum
Ég er afar þakklátur samstarfsfólki mínu í rannsókn og á bráðamóttöku hjá Heilbrigðisstofnun Suðurlands, sem og í Blóðbankanum, fyrir stuðning, þolinmæði og hvatningu. Þau hafa haft gríðarlega mikil áhrif á tungumálanámið mitt og sjálfstraust, og ég væri ekki þar sem ég er í dag án þeirra.“Vincent sótti eitt íslenskunámskeið hjá Símenntun Suðurlands en annars hefur hann byggt sjálfsnám sitt á því að drekka tungumálið í sig úr umhverfinu með stuðningi vinnufélaga. „Ég lærði mikið af því að leggja það sem ég heyrði á minnið og endurtaka það aftur og aftur og aftur,“ segir hann og hlær þegar talið berst að íslensku málfræðinni sem hann segir vissulega vera krefjandi.Íslenskunemendur Vincents koma úr ýmsum áttum en auk þess er hann einnig með sérstakan bekk fyrir landa sína enda er honum mikið í mun að Filippseyingar yfirstígi þá hraðahindrun sem tungumálið er.Mynd/Aðsend Með fullri virðingu fyrir flækjustigi málfræðinnar segir Vincent það hafa reynst honum einna erfiðast að ná tökum á framburðinum sem hann segist meðal annars hafa lært með því að hlusta mikið á hlaðvarpið Draugasögur á Spotify.
Öryggi og ánægja
„Ég elska Íslendinga og mér finnst mjög skemmtilegt að búa á Íslandi og eins og ég sagði áðan þá er Ísland eitt af öruggustu löndum í heimi,“ segir Vincent sem hér fann miklu meira en öryggi og framandi tungumál.Aðspurður segir hann veðurfarið ekki trufla sig neitt og hann hafi komið sér vel fyrir í borginni eftir að hann flutti frá Selfossi. „Það er mjög þægilegt fyrir mig að vera í bænum. Ég á bíl, þannig að það er allt í góðu. Ég er líka bara mest í vinnunni eða heima að hafa það huggulegt. Mig langar að búa hérna, halda áfram að vinna og kenna og er að safna fyrir íbúð.“Vincent vonast til að saga hans verði útlendingum á Íslandi hvatning til þess að læra tungumálið sem hann segir opna aðfluttum leið inn í samfélag tækifæranna.Mynd/Aðsend Auk starfsins í Blóðbankanum og kennslunnar í MúltíKúltí leggur Vincent stund á mastersnám í lífeindafræði við Háskóla Íslands og syngur með Þorlákskirkjukór sem syngur við messu í Landakotskirkju á sunnudögum.
Vincent segir tónlistina vera stóran þátt í lífi sínu en auk þess að njóta þess að syngja þá leikur hann á píanó og segist að vissu leyti hafa tekið tónlistarlega nálgun á íslenskunámið með „afritun“ og endalausum endurtekningum á öllu sem hann heyrði.
Leiðin inn í samfélagið
„Í litlu landi eins og Íslandi skiptir tungumálið gríðarlegu máli og að mínu mati er það að læra tungumálið eitt það mikilvægasta sem hægt er að gera til þess að aðlagast samfélaginu. Tungumálið er lykillinn að þátttöku, tengslum og nýjum tækifærum. Þannig að fyrir mér er þetta ekki bara spurning um orðaforða og málfræði. Þetta er leiðin inn í samfélagið.“„Það að geta talað og skilið tungumálið hefur opnað mér fjölmörg tækifæri sem ég hefði annars aldrei getað ímyndað mér að stæðu mér til boða,“ segir Vincent sem leggur áherslu á þolinmæði, stuðning og hvatningu í íslenskukennslunni.Mynd/Aðsend Vincent segist þannig enn varla trúa því að hann sé kominn í vaktavinnu í Blóðbankanum. „Vegna þess að þú mátt ekki vera á vöktum ef íslenskan þín er ekki góð af því að ef þú ert til dæmis á næturvakt þá ertu einn með neyðarsímann og það má ekki verða neinn misskilningur þegar verið er að panta blóð. Þá er oft talað hratt og öryggi sjúklinga er í húfi.“Það segir síðan sitt um hversu fljótt Vincent hefur náð tökum á tungumálinu að hann er orðinn íslenskukennari hjá MúltiKúltí þar sem hann kennir enskumælandi útlendingum málfræði.
Svo lengi lærir sem lifir
Hann segist njóta þess að kenna enda brenni hann, ekki síst í ljósi eigin reynslu, fyrir því að hvetja útlendinga til þess að læra íslensku.Nemendur hans eru hingað komnir úr öllum áttum, meðal annars frá Króatíu, Tyrklandi, Þýskalandi, Póllandi og Venesúela. Þá er hann einnig með einn sérbekk fyrir Filippseyinga og er sérstaklega áfram um að landar hans læri tungumálið. „Þessi tvö tungumál eru svo ólík að ef þú kannt bara filippseysku er íslenskunámið mjög krefjandi. Við erum til dæmis hvorki með nein kynnafnorð né fallbeygingar.“
Klippa: Vincent talar íslensku
Vincent fékk félaga sinn, Norvell Jósef Salinas, til þess að taka upp þetta myndband með sýnishorni af þeirri íslensku sem hann talar eftir þriggja ára dvöl á landinu. Vincent finnst mjög mikilvægt að nálgast þetta verkefni sitt, bæði að læra íslensku og kenna hana, af auðmýkt og meðvitund um að þótt hann hafi náð góðum árangri verði hann aldrei fullnuma. „Þú lærir eitthvað nýtt daglega. Svo lengi lærir sem lifir,“ segir hann brosandi.
Stuðningur og hvatning
„Ef fólki finnst það ekki vera að læra neitt þá gefst það bara stundum upp,“ segir Vincent, fullkomlega meðvitaður um að nemendur hans eigi á brattann að sækja. „Þegar maður er að kenna verður maður að vera þolinmóður og ekki skamma nemendur. Ef það er gert finnst þeim þau ekki geta þetta og langar frekar að gefast upp.“Vincent ásamt félögum sínum í Þorlákskirkjukór en þau syngja við messur klukkan 18 á sunnudögum í Dómkirkju Krists konungs við Landakot.Mynd/Aðsend Hann veit sjálfur vel að nálgun kennarans geti þarna skipt sköpum og hefur þá reynslu sína að leiðarljósi. „Mér finnst skipta gríðarlegu máli hvernig íslenska er kennd og hvernig hægt er að styðja fólkið og hvetja það áfram,“ segir Vincent sem vill leggja meiri áherslu á þessa þætti og falaðist eftir kennarastarfinu til þess að leggja sín lóð á vogarskálarnar.„Mig langar að hvetja útlendinga til þess að læra íslensku og ekki gefast upp vegna þess að það er svo margt sem hægt er að gera og tungumálið opnar svo marga möguleika.“
