Bandaríski blaðamaðurinn Michael Shellenberger sakar stóra fjölmiðla um að gefa villandi mynd af orsökum þeirra umfangsmiklu skólamótmæla og óeirða sem nú ganga yfir Frakkland.
Shellenberger segir fjölmiðla hafa einblínt á kennaraskort, lélegt skólahúsnæði, fjölmenna bekki og fjárskort en gert lítið úr upplýsingum um þátt öfgavinstrihópa og það sem hann kallar bandalag öfgavinstri og íslamista.
„Fjölmiðlar dreifa röngum fullyrðingum um orsakir frönsku óeirðanna,“ segir í fyrirsögn greinar Shellenbergers hjá Public.
„Drepið hana!“ – Lögreglukona elt og barin í París á meðan skólar og slökkvibíll eru brenndir
Segir gögnin ekki passa við frásögnina
Shellenberger bendir meðal annars á að útgjöld til menntunar á hvern nemanda í Frakklandi hafi aukist að raungildi að meðaltali um 1,6 prósent á ári frá 1980.
Hann segir einnig að meðalstærð bekkja hafi minnkað verulega. Í opinberum grunnskólum séu nú að meðaltali um 21 nemandi í bekk, það lægsta sem mælst hefur, en bekkir grunnskólabarna voru nálægt 30 nemendum á sjöunda áratugnum.
Þá hafi hlutfall hvers árgangs sem lýkur baccalauréat, frönsku framhaldsskólaprófi, farið úr um 20 prósentum árið 1970 í nær 80 prósent í dag.
Shellenberger telur þetta ganga gegn þeirri einföldu skýringu að versnandi fjármögnun menntakerfisins sé meginorsök óeirðanna.
Öfgavinstrið komið við sögu
Gagnrýni hans kemur á sama tíma og frönsk stjórnvöld hafa vísað til upplýsinga leyniþjónustunnar um að öfgavinstrihópar hafi komið að því að skipuleggja eða magna upp mótmælin.
Shellenberger gengur þó lengra og segir fjölmiðla einnig gera lítið úr tengslum öfgavinstrisins við íslamista í kringum mótmælin. Sú víðtækari fullyrðing hans hefur ekki verið staðfest með sama hætti og upplýsingar um þátt öfgavinstrihópa.
Mótmælin hafa á skömmum tíma breyst í alvarlegar óeirðir víða um Frakkland. Þúsundir hafa verið handteknir, hundruð skóla lokað og átök orðið við lögreglu.
Í Bordeaux varð slökkviliðsmaður meðal annars umlukinn eldi þegar úðabrúsi sprakk í brennandi götuvígi sem hann var að reyna að slökkva.
Shellenberger segir málið dæmi um stærra vandamál: Að fjölmiðlar leiti félagslegra og efnahagslegra skýringa á ofbeldinu en gefi pólitískri skipulagningu róttækra hópa mun minni gaum.
Deilan um hvað raunverulega liggur að baki óeirðunum er því orðin pólitískt hitamál í Frakklandi – samhliða óeirðunum sjálfum.
