Gamli Glaumbær gekk í endurnýjun lífdaga þegar hann var brunninn til grunna síðla árs 1971 fyrir 55 árum. Smám saman varð þessi þreytti skemmtistaður að Mekka frjálslyndis og framúrstefnu. Glaumbær var í goðsagnakenndri minningu aðdáenda sinna íslenskt Woodstock ásta og friðar. Fólk kenndi sig við staðinn og kallaði sig Glaumbæjarkynslóðina. Sannast sagna var Glaumbær ósköp borgaralegur veitingastaður þar sem þjónar með þverslaufu seldu brennivín og genever í kók. Sjálf húsakynnin voru gamalt ísfélagshús sem byggt var vegna ístöku af tjörninni. Framsóknarflokkurinn hafði höfuðstöðvar sínar í húsinu áður en því var breytt í veitingastað. Löngu síðar endurbyggði Listasafnið húsið fyrir ærið fé.
Aðalfjörið var í biðröðinni. Mestu skipti að þekkja einhvern af dyravörðunum svo að manni væri hleypt inn. Eyjólfur Jónsson sundkappi stóð fremstur meðal jafningja í flokki dyravarða. Þegar menn loksins komust að dyrunum virtu verðirnir þá fyrir sér eins og iðnaðarmenn að taka út væntanleg verkefni. Sumum var hleypt inn en öðrum ekki samkvæmt lögmálum sem enginn skildi.
Sérkenni staðarins var hringferlið. Menn bárust með straumnum úr anddyrinu upp á káetubarinn þar sem Rabbi barþjónn réði ríkjum. Stór mynd af handknattleiksliði ÍR skreytti einn vegginn bak við barþjónana.
Þaðan barst maður upp á efri hæðina og síðan eftir öðrum stiga niður á jarðhæðina þar sem aðaldanssalurinn var. Margir drukknir menn festust í þessu hringferli og bárust með straumnum hring eftir hring þar til einhver dró þá á þurrt land.
Glaumbær var eins og stórt markaðstorg eða stefnumóta-app. Ótal ástasambönd hófust í Glaumbæ með vangadansi á neðri hæðinni. Hljómar eða einhver útgáfa þeirra spilaði venjulega um helgar. Rúnar Júlíusson klæddi sig úr að ofan og gældi við bassann. Ungar konur kiknuðu í hnjánum en karlmenn öfunduðu þennan glæsilega hljómlistarmann. Hann spilaði í vinsælustu hljómsveit landsins, var landsliðsmaður í fótbolta og bjó með ungfrú Ísland. Lengra varð ekki komist.
Þegar Glaumbær loksins var brunninn kepptust allir við að tengjast staðnum. Fjöldi manns sagði að frakkinn sinn hefði brunnið í fatageymslunni. Það var stöðutákn og benti til óvenju náinna tengsla við hinn brunna skemmtistað.
Glaumbær skipti ótrúlega miklu máli á þessum árum en í minningunni tengi ég staðinn við glundroða og vonbrigði. Sögustaður án sögu. Kannski er hann frægastur fyrir að hafa brunnið og þannig viðhaldið eilífri æsku sinni og orðspori.
