Nú hafa fjórir af þeim 14 þingmönnum Sjálfstæðisflokksins sem náðu kjöri í síðustu kosningum sagt af sér og horfið af Alþingi. Þannig hefur tæplega 30 prósent þingflokksins valið að hverfa af vettvangi þingsins til annara verka. Þetta segir manni að Sjálfstæðisflokkurinn kann varla lengur að vera í stjórnarandstöðu og þolir ekki að una á Alþingi í valdalausri stjórnarandstöðu við sífellt nöldur og tafaleiki.
Orðið á götunni er að þrír öflugustu þingmenn flokksins hafi nú valið að hætta þingstörfum, þau Bjarni Benediktsson, Þórdís Kolbrún Reykfjörð Gylfadóttir og Áslaug Arna Sigurbjörnsdóttir sem öll voru áberandi í ráðherrastöðum. Auk þeirra mun Vilhjálmur Árnason brátt segja af sér þingmennsku en hann er orðinn bæjarstjóri í Reykjanesbæ. Í stað þeirra sem hætta koma frekar sviplausir varaþingmenn til þings. Ljóst er að staða Sjálfstæðisflokksins á Alþingi veikist verulega við þessar mannabreytingar.
Nú er svo komið að einungis þrír ráðherrar úr vinstri stjórn Katrínar Jakobsdóttur og Bjarna Benediktssonar eru eftir á Alþingi, þau Guðrún Hafsteinsdóttir, Guðlaugur Þór Þórðarson og Sigurður Ingi Jóhannsson. Það er til marks um þau algeru umskipti sem urðu eftir síðustu kosningar og hvernig vinstri stjórn þeirra var gjörsamlega hafnað af kjósendum.
Talsverða athygli vakti í gær þegar Áslaug Arna Sigurbjörnsdóttir sagði af sér þingmennsku eftir að hafa verið í námsleyfi frá því í fyrrahaust. Ýmsir lýstu undrun og sumir þingmenn felldu jafnvel tár, rétt eins og stórslys og mannskaði hefði orðið. Þegar betur er að gáð þurfti þetta ekki að koma á óvart.
Orðið á götunni er að Áslaug Arna hafi sýnt að pólitískur metnaður hennar er nær takmarkalaus eins og kom fram þegar hún sóttist eftir að taka við formennsku í Sjálfstæðisflokknum í fyrra en tapaði kosningunni naumlega fyrir Guðrúnu Hafsteinsdóttur. Allt eins var búist við því að Áslaug Arna gerði aðra tilraun til að ná kjöri sem formaður á næsta ári þegar landsfundur fer fram að nýju. Guðrúnu hefur ekki vegnað vel sem leiðtogi stjórnarandstöðunnar í þinginu en nýafstaðnar sveitarstjórnarkosningar gjörbreyta vígstöðu Guðrúnar til hins betra. Ekki verður litið fram hjá því að sem formaður Sjálfstæðisflokksins er Guðrún sigurvegari kosninganna og við henni verður ekki hróflað í bili að minnsta kosti. Þetta gerði Áslaug Arna sér ljóst og horfði þess vegna til þess með hryllingi að setjast inn á Alþingi til að taka þátt í valdalausri og nöldrandi stjórnarandstöðu. Lái henni hver sem vill!
Það komu fleiri sigurvegarar út úr þessum kosningum en Guðrún Hafsteinsdóttir. Hjá Sjálfstæðisflokki munar mest um Hildi Björnsdóttir, sem nú er orðin borgarstjóri og mun gera harða atlögu að því að halda þeirri stöðu næstu fjögur árin – hvað sem verður – og einnig Ásdísi Kristjánsdóttir bæjarstjóri í Kópavogi sem leiddi flokkinn þar í hreinan meirihluta.
Þessar þrjár konur, Guðrún, Hildur og Ásdís, munu trúlega allar ætla sér stór hlutverk innan Sjálfstæðisflokksins í landsmálum næstu árin og eru nú allar komnar fram fyrir Áslaugu Örnu í virðingarröðinni. Í ljósi þess var það skynsamleg ákvörðun hjá Áslaugu að víkja af vettvangi Alþingis og finna sér ný hlutverk í lífinu.
