Stjórnendur Sjávarútvegsskóla GRÓ hafa tekið eftir því að hjá þeim stofnunum sem tilnefna sérfræðinga á sínum snærum til viðbótarnáms á Íslandi sé aukinn áhugi á að kynna sér umgjörð og eftirlit í fiskveiðum. Þetta segir Stefán Úlfarsson, sérfræðingur við Sjávarútvegsskólann.
„Já, við höfum orðið vör við meiri áhuga hjá samstarfsaðilum okkar erlendis að þau vilja senda til okkar fólk sem er að spá í stefnumótun og stjórnun,“ segir Stefán. „Menn eru að átta sig á því að það er ekki nóg að vera með flotta framtíðarsýn og stefnur. Það þarf einhvern veginn að hrinda þeim í framkvæmd líka.“
Unnið að umbótum í Karabíska hafinu
Í gær útskrifaði skólinn sinn 27. árgang en í hópnum voru 23 sérfræðinga frá 15 löndum. Í þeim hópi voru tveir starfsmenn sjávarútvegsstofnunar Jamaíku (National Fisheries Authority, NFA), Annakay Crawford og Deandra Roberts. Þær voru sérstaklega tilnefndar til námsins af fiskveiðisamtökum í Karabíska hafinu (Caribbbean Regional Fisheries Mechanism, CRFM).
„CRFM er samstarfsvettvangur 17 fiskveiðiþjóða í Karabíska hafinu. Þau hafa mótað sér sameiginlega fiskveiðistefnu, sérstaklega um það hvernig fara á með sameiginlega stofna,“ útskýrir Stefán en nefnir jafnframt að samtökunum hafi ekki gengið vel að framfylgja stefnunni.
Crawford er með meistaragráðu í alþjóðlegri stefnumörkun og þróunarstjórnun og Roberts er með meistaragráðu í auðlindafræði. Þær voru á Íslandi í sex mánuði þar sem þær lögðu í ítarlega greiningarvinnu á markmiðum sameiginlegu fiskveiðistefnunnar og getu einstakra landa við að hrinda henni í framkvæmd.
Þór Ásgeirsson forstöðumaður Sjávarútvegsskólans kynnir Annakay Crawford og Deandra Roberts sem fylgdust með útskrifarathöfninni frá Jamaíku.
Ljósmynd/Sjávarútvegsskóli GRÓ
Viðamesta verkefni annarinnar
„Þær voru að skoða stofnana, uppbyggingu í löndunum, stöðu á mannafla og þjálfun og almennt að finna og kortleggja göt, og þær komust að ýmsu áhugaverðu,“ segir Stefán. „Til dæmis er löggjöf margra aðildarlandanna ekki í samræmi við fiskveiðistefnuna. Í sumum löndum er ekkert eftirlit sem þýðir að það eru bara opnar veiðar. Það er bara veitt endalaust þar til stofnar hrynja.“
Skýrsla Crawfords og Roberts var unnin undir handleiðslu Jóns Geirs Péturssonar, prófessors í umhverfis- og auðlindafræði við Háskóla Íslands. Raunar er um ræða 18 skýrslur, eina fyrir hvert land og eina fyrir samtökin og verða þær allar kynntar á ráðherrafundi sjávarútvegsráðherra landanna 17 í haust.
Fiskibátar á Jamaíku. Fiskveiðisamtök ríkja í Karabíska hafinu sendu sérfræðinga til Íslands sem unnu að ítarlegri skýrslu um stefnumótun og stjórnun fiskveiða í Karabíska hafinu.
Ljósmynd/Unsplash
Verkefni jamaísku sérfræðinganna segir Stefán vera það viðamesta sem unnið var að á meðal nemenda Sjvarútvegsskólans en að það sé ekki það eina sem snúi að fiskveiðistefnu. Stofnanir og stjórnvöld hafi víða auknar áhyggjur af stöðu fiskistofna og að gengið sé of nærri auðlindinni.
„Þú getur verið með góða líffræðinga til að meta stofnstærðir, þú getur verið með lög og reglur, en ef þú ert ekki með eftirlit og viðurlög þá eru þetta bara opnar veiðar þar sem menn halda endalaust áfram að veiða þar til allt er búið,“ segir Stefán að lokum.
Fáðu þér áskrift til að lesa áfram
Þú ert innskráð(ur) sem ... en ert ekki með áskrift.
Aðgangur að þessari frétt í fullri lengd krefst áskriftar að Morgunblaðinu,
rafræns aðgangs á borð við vikupassa eða séráskriftar að viðkomandi efnisflokki
á mbl.is.