Framkvæmdastjóri Kirkjugarða Reykjavíkur segir ekki skýrt í lögum hver beri ábyrgð á líki frá útgáfu dánarvottorðs þar til útför fer fram. Um þrjú hundruð duftker hafa safnast upp í líkhúsi í Fossvogskirkjugarði og bíða þar greftrunar. Það elsta hefur verið þar frá 2011.
Óheimilt að geyma duftker annars staðar en í líkhúsi
Flest endum við á sama stað þegar jarðnesku lífi lýkur. Á undanförnum árum hefur bálförum farið fjölgandi og á þessu ári er gert ráð fyrir að þær verði 1300, tæplega helmingur allra útfara.
Samkvæmt lögum er óheimilt að geyma duftker frá bálför fram að greftrun annars staðar en í líkhúsi.
Ingvar Stefánsson, framkvæmdastjóri Kirkjugarða Reykjavíkur, segir flesta jarðsetja duftker fljótlega eftir bálför. Þó sé það að verða algengara að duftkerin séu ekki sótt.
„Og nú erum við með hérna tæplega 300 ker í geymslu. Og það er þannig, því miður, að það vantar algjörlega löggjöf á þessu sviði. Það er að segja, það er enginn sem ber ábyrgð á, frá því við fáum lík, eða frá andláti til grafar,“ segir Ingvar.
„Ég held að elsta kerið sem við erum með sé frá árinu 2011 þannig að það er að verða 15 ára gamalt.“
Ingvar segir ástæðurnar margvíslegar.
„ Kannski einhver gleymska, hugsunarleysi, og svo jafnvel þannig að það séu bara einstæðingar sem eiga enga nána ættingja eða aðstandendur sem fara í það að jarðsetja kerið.“
Kallar eftir heildarlöggjöf
Ingvar segir ljóst að málefni kirkjugarða hafi ekki verið í forgangi hjá stjórnvöldum. Mikilvægt sé að taka málaflokkinn fastari tökum með heildarlöggjöf, sambærilega við þá á Norðurlöndunum.
„Kirkjugörðum þar er heimilt að jarðsetja ker innan árs ef enginn vitjar. Ég myndi vilja sjá það hér,“ segir Ingvar.
„Að undangengnu því að það séu þá einhverjar viðvaranir eða fólk minnt á að sækja, að það sé ákveðið ferli í því. Ef því er ekki sinnt væri hugsanlega heimilt til dæmis að jarðsetja ker,“ bætir hann við.
„Ég held að það vilji enginn enda þannig að vera einhvers staðar inni í skáp í líkhúsi. Það er ákveðin mannleg reisn eða virðing í því að askan sé jarðsett.“
