Margrét, sem er 35 ára, er sérfræðingur í markaðstækni og Arnór Kári er 37 ára og starfar sem hugbúnaðarverkfræðingur. Saman eiga þau tvo syni.
„Við erum búin að vera saman í fimmtán ár sem er pínu ótrúlegt, sérstaklega að hugsa til þess hvað við erum orðin gömul,“ segja hjónin kímin en þau hafa verið búsett í London í bráðum áratug. Blaðamaður ræddi við þau um stóra daginn þeirra.
Hvenær og hvernig trúlofuðust þið?
Við trúlofuðumst fyrir sirka tveimur árum, sátum saman á pub og drukkum bjór. Allt eins og það á að vera.
Hvað voruð þið búin að vera lengi að skipuleggja stóra daginn?
Ég myndi segja að skipulagið hafi farið af stað fyrir tíu mánuðum. Þá byrjuðum við alvarlega að skoða staðsetningar og pæla hvernig andrúmsloft okkur langaði að hafa.
Hvar hélduð þið brúðkaupið og var erfitt að ákveða staðsetninguna?
Við héldum brúðkaupið okkar í Norður-London sem hefur verið heimilið okkar síðastliðin níu ár.
Árin okkar í London hafa verið mjög mótandi, strákarnir okkar tveir eru báðir fæddir hér, svo okkur langaði að fagna lífinu okkar í tengslum við það sem við höfum byggt hér saman.
Brúðkaupsstaðurinn var Lauderdale House í Waterlow Park, Highgate, sem er yndislegur garður og staður. Við áttum heima stutt frá garðinum þegar Úlfur, eldri sonur okkar, fæddist og fórum mjög oft í göngutúra þar svo þessi staðsetning er okkur mjög kær. Við búum núna í nærliggjandi hverfi rétt hjá og förum oft þangað um helgar.
Hvernig var brúðkaupsdagurinn?
Brúðkaupsdagurinn var alveg yndislegur. Á deginum var gott jafnvægi á milli þess að vera tvö saman að njóta augnabliksins og að fagna með fólkinu okkar. Við gistum alla helgina á St Pancras Renaissance-hótelinu og byrjuðum daginn þar á myndatöku.
Fórum svo í Highgate og kláruðum myndatöku þar í Waterlow Park. Eftir það var athöfnin, sem var mjög innileg, sérstaklega þar sem Eyrún systir mín sem er óperusöngkona söng fyrir okkur í athöfninni.
Við fengum svo smá tíma saman eftir athöfnina, skáluðum og svo hittum við fólkið okkar aftur sem var búið að raða sér upp og kasta blómum. Við ákváðum að hafa brúðkaupsköku og kampavín í byrjun veislunnar, sérstaklega því við vildum að strákarnir okkar væru með okkur í því.
Svo var þetta bara klassískt: góður matur, gott vín, ræður, eftirréttur, hljómsveit og partý. Eftir partýið vorum við með rauðan retro London-strætó sem flutti gestina í miðborgina. Við vildum aðallega hafa þetta afslappað, skemmtilegt og góða stemningu.
Voruð þið með einhverja viðburði dagana í kringum brúðkaupið?
Við vorum með forpartý kvöldið fyrir brúðkaupið til að fá að hitta alla aðeins meira og hrista saman hópinn. Við héldum það á mjög skemmtilegum stað sem heitir The Lighterman og er við kanalinn í Kings Cross.
Það kvöld var svo skemmtilegt og í raun kom á óvart hvað það gerði brúðkaupið innilegra daginn eftir, að hafa spjallað og glaðst aðeins aukalega fyrir stóra daginn. Það tók líka smá af pressunni eða stressinu fyrir brúðkaupsdaginn sjálfan og maður gat bara fullkomlega notið dagsins.
Voruð þið sammála í skipulaginu?
Já, ég myndi segja það, við vorum frekar samstíga í þessu.
Hvað fannst ykkur mikilvægast í skipulaginu?
Aðallega að þetta væri ekki of mikil dagskrá og reyna að hafa þetta þægilega og innilega stemningu. Auðvitað þarf samt allt að smella á bak við tjöldin svo það geti gerst, svo mikilvægast var í raun bara að allir sem voru að sjá um veisluna væru með á nótunum um hvenær og hvað ætti að gerast á hvaða tíma.
Hvaðan sóttuð þið innblástur?
Pinterest var alveg mikið notað en svo var starfsfólkið í Lauderdale House alveg sérstaklega hjálplegt við að koma með hugmyndir.
Hvað stendur upp úr?
Eins væmið og það hljómar þá er það aðallega sem stendur upp úr er bara að hafa verið með fólkinu okkar og fá að knúsa og fagna þessu tilefni með þeim.
Strákarnir okkar, Úlfur og Björn, sögðu að við hefðum verið eins og kóngur og prinsessa og það er svo dýrmætt að hafa upplifað þetta með þeim.
Sáu einhverjir um veislustjórn og voru skemmtiatriði?
Styrmir, föðurbróðir Arnórs, sá um veislustjórn og hann er náttúrulega bara algjör skemmtikraftur svo hann sá mjög vel um að það væri góð stemning og allir í góðum gír.
Sveppi var með uppistand á föstudagskvöldinu, svo var sjö manna brúðkaupshljómsveit að spila eftir matinn á laugardeginum og síðast en ekki síst hélt DJ Housgeir uppi megastuði þar til í lok kvölds!
Var eitthvað sem kom ykkur á óvart?
Veðrið kom smá á óvart. Sumarið sem var að líða var eitt heitasta sumar í London síðastliðin ár en svo bara snöggkólnaði og það skapaði smá hauststemningu.
Hvað voru margir gestir?
Um hundrað manns, fjölskylda og vinir frá Íslandi, London og annars staðar erlendis.
Hvernig gekk að velja brúðkaupsfötin og hvaðan sóttirðu innblásturinn fyrir þau?
Það tók mig smá tíma að finna kjólinn en ég var búin að kaupa ermarnar sem voru með slöri löngu áður en ég fann blessaðan kjólinn því ég vissi að ég vildi vera með þær. Ég sá þessar ermar á Instagram örugglega stuttu eftir að við trúlofuðum okkur og vissi bara að ég vildi þær.
Þær eru frá HalfPenny London og ég fann þær á brúðkaupsfatasíðu sem selur notaða brúðarkjóla og fylgihluti.
Það tók þó smá tíma að finna rétta kjólinn við þær en það hafðist í Reformation Bridal búð í London. Arnór keypti fötin sín í Thomsen Reykjavík og það tók sirka þrjátíu mínútur.
Varstu með fataskipti?
Nei, mig langaði bara að vera í kjólnum mínum allan tímann og með ermarnar.
Ertu með eitthvað gullið ráð fyrir verðandi hjón sem eru að skipuleggja brúðkaup?
Nota AI í alls kyns tímafrek verkefni eins og að fá hugmyndir, fá endurgjöf á skipulagið miðað við tóninn sem maður vill, rannsaka alls kyns gæði á vörum, setja saman matseðla og svo framvegis.
Hvernig er tilfinningin að lenda eftir svona veislu?
Hún er alveg mjög óraunveruleg og full af ást.
Það tók daga og mögulega vikur að átta sig fullkomlega eftir svona stóran og persónulegan viðburð.
Ætlið þið í brúðkaupsferð?
Við fórum tvö í litla brúðkaupsferð til Parísar daginn eftir brúðkaupið með Eurostar-lestinni frá London. Það hélt svo sannarlega jákvæðu tilfinningunum eftir helgina lengur í kerfinu sem var mjög ljúft.
París er líka svo óraunverulega falleg svo hún var fullkominn áfangastaður að fara til eftir þetta. Ég hugsa að við förum ekki í aðra brúðkaupsferð nema vonandi bara aftur á Glastonbury-tónlistarhátíðina á næsta ári.
