Kærustuparið Aþena Ýr og Sævar Hlíðkvist fundu ástina á Tinder fyrir um tíu árum. Til að byrja með vildi hann flytja í Borgarnes og verða rafvirki en hún smitaði hann af ævintýraþrá. Eftir að hafa keypt sér íbúð, gert hana upp, selt og keypt aðra, ákváðu þau að haustið 2025 væri rétti tíminn til að leggjast í ferðalög. Þau keyptu flugmiða aðra leið út í heim og eru ennþá á ferðalagi. Ferðalagið hófst í Asíu en nú eru þau stödd í Evrópu. Markmið ferðarinnar er að fara hægt yfir og njóta.
Hún er 28 ára gömul, með BA-gráðu í félagsráðgjöf og hafði starfað í þrjú ár á íbúðarkjarna á vegum Reykjavíkurborgar fyrir konur með tvíþættan vanda þegar þau tóku stökkið. Hann er 29 ára, alinn upp í Borgarnesi en flutti til Reykjavíkur til að fara í framhaldsskóla.
„Ég hef unnið við alls konar störf, til dæmis sem pípari, múrari og sjómaður en nýlegasta starfið mitt var á íbúðarkjarna fyrir heimilislausa karlmenn. Við Aþena höfum verið saman í níu ár, eða frá því að við vorum 19 og 20 ára. Við kynntumst tæknilega séð í Fjölbrautaskólanum í Garðabæ en réttari sagan er að við kynntumst á Tinder,“ segir Sævar.
„Mig hafði alltaf dreymt um að ferðast um heiminn. Síðan kynntist ég Sævari og eitt af því fyrsta sem hann nefndi við mig var að hann vildi flytja aftur í Borgarnes og verða pípari. Með tímanum smitaði ég hann af ævintýraþránni og við höfum ekki litið til baka,“ segir hún.
Núna eru þau stödd í stóra ferðalagi lífs síns.
„Við erum búin að heimsækja 30 mismunandi lönd og erum langt frá því að vera búin. Það mætti segja að við værum með ofnæmi fyrir því að slaka á í útlöndum þar sem að við reynum að skoða sem flest á sem skemmstum tíma og helst bæta við aukalandi ef það er valmöguleiki,“ segir Aþena.
Þau ætla að njóta ferðarinnar í botn og hreyfa sig hægt.
„Eftir að við komum til Asíu höfum við þurft að venja okkur af þessu. Við höfum til dæmis aldrei farið saman í sólarlandaferð með það markmið að taka því rólega á sólbekk. Við höfum aðallega ferðast um Evrópu en uppáhaldsferðalögin okkar felast yfirleitt í því að fara í „roadtrip“ í mismunandi löndum. Við höfum til dæmis keyrt um Portúgal og Balkanskagann, þar byrjuðum við í Króatíu, keyrðum í gegnum Svartfjallaland, Albaníu og Bosníu, alla leið niður til Grikklands og svo aftur upp. Við elskum líka að keyra um Ísland og förum mjög reglulega í bíltúra heima með enga stefnu og finnum eitthvað nýtt eða skemmtilegt að sjá,“ segir hún.
Það er skýr verkaskipting í bílferðunum. Hann keyrir og hún er á kortinu og finnur spennandi staði. Hún nefnir ýmis ævintýri sem þau hafa lent í á leiðinni. Þau keyrðu nunnu upp fjall í Svartfjallalandi svo hún kæmist í messu í klaustrinu. Í Póllandi hafa þau skoðað kastala og saltnámur, hafa leitað að földum ströndum í Króatíu og skoðað þjóðgarða í Hua Hin á Taílandi.
Aþena og Sævar tóku ákvörðun fyrir fimm árum að þau vildu ferðast um heiminn. Þá voru þau búin að kaupa sér íbúð sem þau gerðu upp með aðstoð vina og fjölskyldu.
„Síðan þá höfum við keypt, gert upp, búið í og svo selt nokkrar íbúðir og meðfram því höfum við einnig sparað eins mikla peninga og við höfum getað gert,“ segir hún.
Í fyrra sögðu þau upp vinunni, leigðu út íbúðina og seldu allt sem þau áttu og keyptu flugmiða aðra leið til Asíu.
„Við erum ekki að taka hina týpísku heimsreisu vegna þess að við viljum frekar fara til færri landa og vera lengur á hverjum stað fyrir sig. Við erum ekki með neitt plan um að snúa aftur heim á klakann. Núna erum við komin yfir til Evrópu en við vorum í Asíu í sex mánuði og þar fórum við til Taílands, Malasíu og Víetnam,“ segir Sævar.
Þau hófu ferðalagið í borginni Chiang Mai í Norður-Taílandi.
„Aþena varð rosalega veik í viku og náðum við ekki að gera allt sem við vildum en við fórum í túr til Chiang Rai þar sem við skoðuðum hvíta hofið, bláa hofið og rauða hofið. Það sem stóð samt upp úr var klárlega „Yi Peng“-ljósahátíðin þar sem milljónum af ljósluktum er sleppt upp í himininn.
Næst fórum við svo niður til Bangkok þar sem við vorum í tæpan mánuð. Þar skiptum við dögunum okkar upp í tvennt. Annars vegar í túristadaga þar sem við til dæmis röltum um Kínahverfið, skoðuðum hof og fórum í siglingar. Hinir dagarnir voru meira hversdagslíf, þar sem við flökkuðum á milli kaffihúsa, elduðum heima og fórum í ræktina. Það skemmtilegasta sem við gerðum í Bangkok var klárlega að fara á „Muay Thai“-bardagakvöld í Rajadamnern-leikvanginum. Síðan fórum við með rútu til Hua Hin þar sem við fórum í dýraathvarf að gefa fílum ávexti, skoða þjóðgarða og í vatnsrennibrautagarð,“ segir hann.
Heimþrá um jólin
Næst heimsóttu þau eyjuna Koh Samui.
„Á Koh Samui fórum við í dagsferð á litla eyju þar sem einu íbúarnir eru svín, einnig snorkluðum við í sjónum og fórum á eldsýningu. Næst var haldið aftur á meginlandið, til bæjarins Khanom. Þar vorum við yfir jólin sem voru mjög ólík þeim sem við erum vön heima og við viðurkennum að þá kom smá heimþrá. Svo var einn almennilegur maður sem við kynntumst í Khanom sem skutlaði okkur í fjóra klukkutíma til Krabi þar sem við eyddum áramótunum. Reyndar var Sævar með hrottalega magapest þannig að við gerðum ekki svo mikið það kvöld. Þá var Taílandsdvölinni lokið en við vorum þar í tæpa þrjá mánuði,“ segir Aþena.
Hvað er eftirminnilegast frá Taílandi?
„Ljósahátíðin er klárlega efst á listanum! Og fólkið, við höfðum heyrt hvað fólk væri indælt en það reyndist svo sannarlega rétt. Bangkok kom okkur svo mjög á óvart af því að þetta er algjör stórborg en það var mjög hreint þar, skipulagt og auðvelt að komast á milli staða. Allir biðu rólegir í röð eftir lestunum, enginn troðningur eða neitt. Þar er eitthvað fyrir alla, risa moll, hof og náttúra. Til dæmis er hægt að fara á mjög fína og flotta veitingastaði eða bara á markað og fá máltíð fyrir 200 krónur,“ segir hún.
Næst fóru þau til Kuala Lumpur í Malasíu þar sem þau dvöldu í mánuð.
„Þar ákváðum við að fagna áramótunum með þriggja rétta kvöldverði í 50 metra hæð undir berum himni. Þá vorum við spennt við stóla sem voru fastir við borð og svo var þessu öllu lyft upp í 50 metra hæð. Þetta var mjög gaman, Sævar varð samt smá lofthræddur en maturinn var mjög góður. Elsku strákurinn sem sat við hliðina á okkur var svo lofthræddur að hann gat ekki skorið kjötið sitt sjálfur því að hann ríghélt sér svo í.
Í Kuala Lumpur röltum við mikið um borgina að sjá gosbrunnasýningu, markaði, Batu-hellina og fórum á kaffihús. Við fórum líka með fjallakláf lengst upp í fjöllunum til að skoða risa moll, spilavíti og skemmtigarð sem er innan- og utandyra sem okkur fannst svo klikkað. Garðurinn heitir Genting Highlands.
Það sem stóð upp úr var samt náttúrudagsferð sem hófst á því að við gáfum öpum að borða. Þeir voru mjög vinalegir og klifruðu út um allt og klöppuðu okkur á höfðinu. Svo tók við kvöldmatur við sólsetrið ásamt bátsferð en þar sáum við glitrandi eldflugur og svo var siglt út á haf til að sjá „Bioluminescent-þörunga“ sem láta sjóinn glóa þegar hann er á hreyfingu. Þessi dagsferð er ein magnaðasta upplifunin hingað til í ferðinni.“
„Eftir mánuðinn í borginni fórum við með rútu í lítinn bæ sem heitir Ipoh. Bærinn er ótrúlega fallegur og líka náttúran í kring. Við fórum einn daginn á hótel og þar var sturlað flott náttúruspa. Í spainu var stærðarinnar hellir sem var gufubað. Þar var einnig laug með fiskum sem narta í húðina á fótunum á fólki, þrýstipunktalaug, heitir pottar, kaldir pottar, sundlaug, hugleiðsluhellir og kristalshellir. Við höfum sjaldan verið jafn afslöppuð og eftir þennan dag þar. Í Ipoh skoðuðum við líka alls konar hof sem voru byggð inn í fjöllin í kring og við fórum í magnaða bátsferð undir eitt fjallið, að vatni í djúpum dal sem var hinum megin við. Við mælum svo mikið með Ipoh.
Við vorum í Malasíu í einn og hálfan mánuð í heildina. Náttúran er það sem situr mest eftir en það sem kom okkur mest á óvart er að það eru eiginlega engar almenningssamgöngur. Það er vegna þess að bílar eru afar ódýrir og líka bensínið. Eiginlega allir eiga efni á því að eiga bíl sem þýðir samt að það er sturluð umferð. Það kom okkur líka á óvart hvað Kuala Lumpur er nýtæknileg. Við flugum svo frá Kuala Lumpur til Ho Chi Minh í Víetnam um miðjan febrúar,“ segir hún.
Snákavín og góður matur
Víetnam tók vel á móti þeim. Þau byrjuðu á því að fara í „streetfood-túr“ sem gekk út á það að smakka mismunandi götubita. Þau fór á matreiðslunámskeið og lærðu að elda víetnamska rétti.
„Við fórum einnig í skipulagða ferð að skoða Chu Chi-göngin sem voru notuð af Víetnammönnum í stríðinu og á listasafn þar sem voru verk eftir fórnarlömb stríðsins. Svo í sama pakka fórum við til Mekong Delta til að sjá meðal annars kókosframleiðslu, hefðbundna víetnamska dansa, bátsferð í gegnum bambusskóg og að smakka snákavín. Þar er gömul hjátrú að ef konan tekur skot af snákavíninu þá deyr maðurinn hennar en ef þau taka bæði skotið þá munu þau eiga börn. Hvorugt hefur ræst hjá okkur hingað til, sem betur fer, en við smökkuðum bæði vínið,“ segir hún.
Mygluð íbúð
Næst tóku þau lest til strandarborgarinnar Nha Trang en þar kom smá babb í bátinn.
„Við mættum klukkan níu um kvöld en á móti okkur tók mygluð og skítug íbúð sem leit allt öðruvísi út en sú íbúð sem við pöntuðum á netinu. Við neituðum að gista þar og eftir þrætur við leigusalann samþykkti hann að endurgreiða okkur í seðlum gegn því að við myndum ekki skilja eftir neikvæða umsögn, sem við gerðum þó samt.
Þá þurftum við að finna gistingu fyrir næstu þrjár vikur eins fljótt og hægt var. Við gistum tvær nætur á hóteli í Nha Trang og tókum svo næturrútu beint til Da Nang þar sem við fundum lausa íbúð.
Við áttum rólegar vikur í Da Nang þar sem við fögnuðum meðal annars afmælinu mínu með því að fara í spa og búa til okkar eigin hringa í stíl hjá silfursmið. Svo fórum við til Hoi An sem er næsti bær við. Þar löbbuðum við um gamla bæinn, sáum vatnabuffalóa og hjóluðum fram hjá hrísgrjónaökrum. Þar fögnuðum við einnig níu ára sambandsafmælinu okkar.“
„Við vorum í Víetnam í tvo og hálfan mánuð. Mekong Delta í Suður-Víetnam og Ha Giang-svæðið eru fallegustu svæðin að okkar mati og svo var maturinn alls staðar svo góður. Vorrúllurnar eru æðislegar, víetnamskar pönnukökur og Banh Mí-langlokurnar,“ segir hún.
Ætla að ferðast í allavega ár
Hvar hafið þið bókað gistingu?
„Við höfum bókað á Airbnb og Booking. Það er gott að varast gerviumsagnir og skoða gistinguna vel áður en það er bókað en við höfum notað bæði öppin í mörg ár og þau hafa nýst okkur mjög vel.“
Hvert er stefnan sett núna?
„Eftir sex mánuði í Asíu erum við komin yfir til Evrópu til að hitta vini og fjölskyldu á nokkrum stöðum. Núna erum við að ferðast um á húsbíl sem við fengum á geggjuðu verði þar sem við erum að ferja hann fyrir fyrirtækið á milli staða en fáum að hafa afnot af honum á meðan. Keyrslan hófst í Berlín og við keyrðum niður Þýskaland, gegnum Austurríki og til Ítalíu. Við erum núna komin til Rómar þar sem við hittum bróður Sævars. Við munum svo keyra enn sunnar og skila bílnum á Sikiley,“ segir hún.
Næst á dagskrá er að fara til Frakklands, til Spánar og Ítalíu.
„Eftir það fljúgum við til Ástralíu þar sem við verðum í rúman mánuð meðal annars að passa hund gegn gistingu í gegnum Trusted Housesitters-prógrammið. Eftir það förum við til Nýja-Sjálands þar sem við verðum líka í rúman mánuð að passa kött í gegnum sama prógramm. Þar munum við leigja bílaleigubíl til þess að skoða eyjuna betur. Eftir það verðum við búin að vera á ferðalagi í heilt ár og förinni verður líklegast heitið aftur til Asíu þar sem það er nóg eftir að sjá,“ segir hún.
Hafið þið lent í einhverju eftirminnilegu í heimsreisunni hingað til?
„Já, flestir í Víetnam vissu ekkert hvað Ísland er og halda að við séum að segja island, sem sagt eyja eða Ireland. Sumir vita eitthvað eins og að við séum með svartar strendur, eldgos og einn karl vissi hvaða ár við unnum England í fótbolta og hversu mörg mörk við skoruðum.
Svo sker Sævar sig smá úr í Suðaustur-Asíu en hann er 182 sentimetrar á hæð og 92 kíló. Honum hefur verið bannað að fara í bátsferð því að hann er alltof þungur. Hann hefur verið kallaður King Kong nokkrum sinnum og fólk hefur labbað upp að honum og sagt honum hvað hann er risastór og massaður. Hann hefur líka verið beðinn að hjálpa iðnaðarmanni að ferja trédrumba á milli staða,“ segir Aþena.
