Hildur Björnsdóttir, oddviti Sjálfstæðismanna í Reykjavík, var ekki fyrr búin að tilkynna um myndun nýs meirihluta í borginni en hún fékk miklar skammir frá hörðum hægri mönnunum í sínum eigin flokki og Miðflokki. Hún var sögð sek um að hafa leitt vinstri menn til valda í borginni. Fjölmargir hafa talað á þennan veg. Þar á meðal eru Jón Steinar Gunnlaugsson lögmaður, Ari Edwald oddviti Miðflokksins og Nanna Margrét Gunnlaugsdóttir þingmaður Miðflokksins. Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, formaður Miðflokksins, talar um Rauða Reykjavík.
Harðlínu-hægri fólk í Sjálfstæðisflokki og Miðflokki virðist eiga afar auðvelt með að skapa í hugarheimi sínum raunveruleika sem á ekkert skylt við þann veruleika sem aðrir búa í. Skyndilega er Framsóknarflokkurinn orðinn að vinstri flokki og Viðreisn sömuleiðis.
Framsóknarflokkurinn hefur lengi gortað sig af því að vera mikilvægt miðjuafl, þótt nýr formaður hans hafi því miður fært flokkinn til hægri. Viðreisn er Evrópusinnaður miðju-hægri flokkur og samanstendur að hluta til af flóttamönnum úr Sjálfstæðiflokknum. Þetta hefur blasað við fram að þessu, en hentar ekki harðlínu-hægrinu, sem breytir flestu sem því líkar ekki í vinstri ógn.
Harðlínan í Sjálfstæðisflokknum og Miðflokknum er ekki líkleg til að geta hamið andúð sína á nýja meirihlutanum og mun taka sín reglubundnu fýluköst sem netmiðlar munu birta sem flennistórar fréttir, enda hið besta lesefni.
Þannig höfum við þegar fengið netfrétt um að Jón Steinar segi Hildi Björnsdóttur hafa misboðið kjósendum Sjálfstæðisflokksins með vali sínu á vinstri meirihluta í borginni. Um leið boðar Jón Steinar fjöldaúrsagnir úr Sjálfstæðisflokknum. Væntanlega gerir hann ráð fyrir að þeir sem kjósa að kveðja flokkinn vegna frjálslyndis og hófsemdar Hildar gangi til liðs við Miðflokkinn. Honum virðist þykja það í góðu lagi.
Af hverju er hluti Sjálfstæðismanna svo upptekinn við harðlínudekur að hann neitar að gefa Hildi Björnsdóttur tækifæri til að sanna sig sem borgarstjóri? Það er ekki eins og hún hafi selt sig djöflinum með því að fara í samvinnu með Viðreisn og Framsóknarflokki. Eða hvað?
Á sínum pólitíska ferli er Hildur Björnsdóttir reyndar orðin svo þaulvön að mæta harðri mótstöðu frá eigin flokki að hún hlýtur að hugsa: „Here we go again!“
Við höfum svo séð risafrétt um að Sigmundur Davíð Gunnlaugsson formaður Miðflokksins segi svokallaða Friðjónslínu hafa orðið ofan á hjá Sjálfstæðisflokknum. Hann vísar þar í Friðjón Friðjónsson fráfarandi borgarfulltrúa Sjálfstæðisflokksins, sem mun vera hófstilltur maður, en það þykir Miðflokksmönnum víst ekki sérlega eftirsóknarverður eiginleiki.
Hildur Björnsdóttir hefur lagt ríka áherslu á að meirihluti og minnihluti vinni saman í borginni. Miðflokkurinn virðist ekki vera í skapi til að stunda farsæla samvinnu. Hann telur sig illa svikinn og verður sennilega lengi að sleikja sárin.
Það hefur verið áberandi hversu mikil karlafrekja er ríkjandi innan Miðflokksins. Dæmi um það komu berlega ljós þegar Hildur Björnsdóttir tók sér góðan tíma til að ígrunda hverjum best væri að vinna með í meirihluta. Í stað þess að gefa henni frið hlupu fulltrúar Miðflokksins, karlmenn, ítrekað upp á svið til að tilkynna borgarbúum að eina rétta ákvörðunin væri að velja Miðflokkinn, spurningin væri bara hvort Hildur hefði kjark til þess. Sjálfsagt hafa þessir fulltrúar Miðflokksins ekki áttað sig á því að þarna voru þeir að gera ansi lítið úr Hildi um leið og þeir reyndu að stækka sjálfa sig. Ekki var það sérlega stórmannlegt.
Hildur Björnsdóttir hefur myndað meirihluta með breiða skírskotun. Hún segist vilja vera borgarstjóri allra Reykvíkinga. Ef manneskja er væn, vinnur vel og skilar árangri þá á ekki að taka henni illa bara af því hún er ekki í flokknum sem maður sjálfur kaus. Þetta skilja flestir Reykvíkingar.
Meirihlutinn mun verða dæmdur af verkum sínum og það veit hann mætavel. Kjósendur eru venjulega fljótir að refsa flokkum fyrir mistök og svo geta þeir allt í einu fengið leið á þeim, eins og Píratar fengu að kynnast í nýliðnum kosningum.
Nýr meirihluti veit að hann þarf vanda sig. Það er sanngjarnt að gefa honum starfsfrið, allavega svona til að byrja með.
