Kamilla Einarsdóttir rithöfundur og bókavörður á Landsbókasafni Íslands-Háskólabókasafni gagnrýnir áform um niðurskurð á framlögum ríkisins til safnsins. Gagnrýnir hún einnig Loga Má Einarsson, menningar-, nýsköpunar og háskólaráðherra og segist eiga bágt með að trúa að honum finnist þetta ásættanlegt.
Mbl.is greindi frá því að meðal sparnaðaraðgerða á safninu verði að manna starfsstöðvar á þriðju og fjórðu hæð safnsins, á kvöldin og um helgar, með öryggisvörðum í stað bókavarða.
Kamillu segir um alvarlegt mál að ræða en í Facebook pistli rekur hún þá þjónustuskerðingu sem átt hefur sér stað á safninu:
„Allir notendur safnsins þekkja hvernig dregið hefur út allri þjónustu á safninu. Sem dæmi má nefna að:
Skerðing
Kamilla segir enn frekari þjónustuskerðingu framundan.
Héðan í frá opni safnið ekki fyrr en klukkan 9, en hafi hingað til opnað rúmlega 8 og eftir klukkan 17 á virkum dögum og um helgar verði mjög lítið og á sumum hæðum alls ekki hægt að fá þjónustu bókavarðar:
„Samkvæmt þessari frétt (frétt Mbl.is, innsk. DV) mun þetta spara mikinn pening. Bókaverðir eru reyndar langlægst launuðu starfsmenn safnsins en með því að fækka þeim umtalsvert og lækka laun þeirra kvenna sem eftir eru með því að fækka vöktum þeirra þá næst sjálfsagt fram einhver sparnaður.“
Beinir Kamilla því næst orðum sínum að Loga:
„En er það virkilega vilji Loga Einarssonar að við séum með slakasta þjóðbókar- og háskólabókasafn í Evrópu? Finnst honum það sæma þjóð sem gefur sig út fyrir að vera bókmenntaþjóð? eða gerir það alla vega svona á tyllidögum. Finnst nemendum í Háskóla Íslands allt í lagi að á sama tíma og það er verið að hækka skrásetningargjöldin hressilega, sé verið að draga úr þjónustu við þau? Ég á svo erfitt með að trúa því um Loga, sem er mikill bókmenntamaður, að honum finnist þetta ásættanlegt.“
Kamilla segist skilja vel að að bæði notendur og starfsmenn Hjóðbókasafnins og Kvikmyndasafns Íslands hafi áhyggjur af því að söfnin eigi að sameinast Landsbókasafninu.
Sverrir Norland rithöfundur gagnrýnir einnig þessi áform safnsins að skipta bókavörðum út fyrir öryggisverði:
„Þetta er svo dystópíulegt að það er næstum kómískt.“
„Skýringin meint krafa almennings um „aukinn sýnileika í öryggi“ (sem er merkingarlaus orðasamsetning – og dapurlegt að jafn slappur frasi komi úr þessari átt). En þetta er auðvitað líka í takt við þróunina: lækkandi áherslu á vitsmunagreind, lestur og hugsun, og hertar áherslur hvað varðar vöktun og eftirlit með okkur. Svo er sífellt verið að stytta opnunartímann og skerða þjónustuna eins og á mörgum öðrum sviðum samfélagsins. Ég næ þessu ekki. Við, sem þjóð, höfum aldrei verið ríkari en í dag, árið 2026, en samt þarf stöðugt að spara í grunnþjónustu. Hvert fara allir þessir peningar? Og hvað næst? Skipta bara grunnskólakennurum út fyrir lögregluþjóna í kennslustofum landsins?“
