Dráttarvéladagurinn var haldinn á Blikastöðum í Mosfellsbæ á laugardag. Komu þar saman meðlimir Fergusonfélagsins með um tuttugu dráttarvélar.
Ragnar Jónasson, meðlimur félagsins og mikill dráttarvélaáhugamaður, segir daginn hafa verið frábæran.
„Við óttuðumst að það yrði rigning, það var búið að spá því en á vefnum Gott veður sem veðurstofan er með var því spáð að það byrjuðu ekki að detta dropar fyrr en um fimmleytið og það gekk eftir,“ segir Ragnar við mbl.is.
Fergusonfélagið var stofnað árið 2007 og segir Ragnar Fergusonfélaga áhugamenn um varðveislu og sögu gamalla dráttarvéla og fylgihluta sem voru festir við þær, en nafnið má rekja til Ferguson Massey sem er einn fremsti framleiðandi landbúnaðarvéla á heimsvísu.
Ekki var þó aðeins að sjá gamlar dráttarvélar á laugardaginn heldur mættu einhverjir á glæsilegum fornbílum.
„Einn félaginn kom á sinni nýuppgerðu drossíu í bæinn til þess að hitta okkur, þá var einn félaginn sem var þarna á Citroën-„bragga“ og það var einn sem kom á vörubíl og það er bíllinn sem tilheyrði versluninni Brynju á Laugaveginum. Hann var notaður við flutning þar. Hann er frá fjörutíu og eitthvað.“
Stór stund að keyra ökutæki
Spurður hvernig starfsemi félagsins sé háttað segir hann félagsstarfið byrja á haustin á ferð þar sem skoðaðir eru traktorar utan höfuðborgarsvæðisins.
„Það fara þarna 30 til 40 karlar í ferðalag og skoða traktora utan höfuðborgarsvæðisins. Í nóvember og desember eru svo haldnir félagsfundir og svo eigum við frí í janúar, höldum aðalfund í febrúar og svo eru félagsfundir í mars og apríl og svo endum við starfið á dráttarvéladeginum á Blikastöðum.“
Ragnar segir dráttarvélaáhugann hafa kviknað er hann fór í sveit og fékk að keyra traktor í fyrsta skipti.
„Það er þannig að ég, eins og svo margir aðrir sem eru fæddir um miðja síðustu öld, fór í sveit og í sveitinni fékk ég að keyra traktor og það var rosalega stór stund í huga mínum að fá að keyra ökutæki. Svo liðu árin og ég eignaðist fjölskyldu og maður fer að fara í ferðalög út á land og þá sér maður þessar gömlu vélar og maður hugsar að það væri gaman að eiga eina svona.“
Vélin varð „líffæragjafi“
Síðar hafi þau hjónin eignast sumarbústaðarland. „Þá sagði ég við konuna að það gæti kannski verið gott að hafa traktor í sveitinni og hún sagði já við því og ég fór að leita að dráttarvél. Gamlar dráttarvélar lágu ekkert á lausu, ég var að leita að gráum Fergussyni því það var svoleiðis vél sem ég keyrði fyrst.“
„Svo eignaðist ég eina sem ég kom með heim og þá sagði konan „hvaða hörmung ertu kominn með?“ Þá var búið að gefa vélinni nafn. Hún var nefnd Hörmungin, en hún endaði sem líffæragjafi, það er að segja hún var rifin og notuð í varahluti í ýmsar aðrar vélar.“
Þegar Ragnar eignaðist Hörmungina varð honum ljóst að hann vissi heldur lítið um viðgerðir á dráttarvélum. Datt honum þá í hug að væri ekki óvitlaust að safna saman nokkrum körlum sem byggju yfir misjafnri reynslu og gætu aðstoðað hver annan við dráttarvélabaslið. Úr varð Fergusonfélagið sem síðar varð félag allra dráttarvélaunnenda, en nafninu héldu þeir þó óbreyttu.
„Svo eignaðist ég aðra sem leit betur út og hún fékk nafnið Djásnið og þá vél á ég enn.“
Einn mætir hálf níu og hellir upp á
Fergusonfélagar hittast oft og tíðum í Blikastaðahúsinu í Mosfellsbæ, er það eins konar félagsmiðstöð meðlimanna. Ragnar segir einn þeirra vanalega mæta hálf níu og hellir hann upp á kaffi. Svo bætist í hópinn fram eftir hádegi. Nú sé þó ljóst að framtíð félagsins verði ekki á Blikastöðum.
„Það liggur ljóst fyrir að það á að fara að byggja á Blikastaðalandinu og það er alveg klárt mál að framtíð dráttarvélaunnenda verður ekki á Blikastöðum, húsið fær eitthvað annað hlutverk,“ segir Ragnar og bætir við að eitt sinn hafi þar verið um 80 nautgripir.
„Þetta er gamalt hús, byggt í nokkrum áföngum. Það þarf að taka það alveg í gegn ef það á að nota það,“ en starfsemi Fergusonfélagsins fer fram í gamla fjósinu.
