Á síðustu árum hafa færanleg gufuböð eða svokallaðar fargufur notið nokkurra vinsælda hér á landi. Til að mega reka og bjóða fólki að koma í fargufu þarf að fá sérstakt starfsleyfi frá heilbrigðiseftirlitinu á hverju svæði.
Heilbrigðiseftirliti Suðurlands hafa á síðustu misserum borist beiðnir um slík leyfi.
„Þau erindi sem við höfum fengið hafa ekki uppfyllt þær kröfur sem eru gerðar samkvæmt reglugerð. Í reglugerð um sund- og baðstaði, sem sagt hollustuhætti á sund- og baðstöðum eins og hún heitir fullu nafni, er alveg skýr krafa um sturtu. Það er kannski ekki alveg eins fast kveðið á orði með salernin en auðvitað er það bara sjálfsögð þjónusta að vera með bæði sturtu og salerni,“ segir Sigrún Guðmundsdóttir framkvæmdastjóri Heilbrigðiseftirlits Suðurlands.
Þá þurfi líka að vera búningsaðstaða á staðnum. Þeir sem sótt hafa um leyfi hjá þeim hafa ekki uppfyllt þessar kröfur.
„Þeir hafa jafnvel verið bara með tjald eða eitthvað slíkt, eitthvað svona einfalt eða jafnvel hjólhýsi og hafa ekki uppfyllt þessar kröfur. Þannig að þeir hafa ekki fengið afgreitt leyfi til að reka þetta.“
Hún segir mjög mikilvægt að sturta sé á svæðinu til að fólk geti þvegið sér áður en það fer í gufuna og eftir hana.
„Þetta eru bara almennar hreinlætiskröfur. Það er almennt gerð krafa um það þegar þú ferð í gufu á sund- og baðstað, að þá byrjarðu á að fara í sturtu. Síðan þegar þú ert búinn í gufunni, þá ertu búinn að svitna mjög mikið. Það náttúrulega koma alls konar eiturefni út með svitanum, þannig að þú vilt þvo það af þér líka.“
Þá skipti miklu máli að þrífa aðstöðuna vel á milli hópa til að koma í veg fyrir að sýkingar komi upp.
„Það sem við höfum áhyggjur af er smithætta, sem sagt krosssmit á milli fólks. Þetta er bara svipað og á sund- og baðstöðum, að þar er mesta hættan að þú smitist af næsta manni af einhverju.“
