Aðstandendum Vísis stendur greinilega ekki á sama hvaða skoðanir eigi heima í þeirra ágæta miðli og ákváðu að birta ekki þennan pistil af einhverjum ástæðum. Ég vil samt trúa því að við búum enn við rit-, mál-, trú- og skoðunarfrelsi. Gæti samt verið að þau málefni séu í uppnámi hér á landi sem annars staðar.
Ég horfi stundum á fréttaþætti BBC og SKY og heyrist mér og sýnist að ótrúlega margar skoðanir líti þar dagsins ljós. Stundum eru sendir út þingfundir hvar þingmenn skjóta á forsætisráðherra, sama hvur er og þar eins og hér á þingi röflar stjórnarandstaðan út í í eitt, í þeim eina tilgangi að vera á móti, hversu góð sem málefni eru. Ragnar, minn ágæti ráðherra, þú átt allan minn stuðning.
Ég hef forðum í mínum pistlum minnst á það að mér sýnist að hagsmunum heildarinnar sé varpað fyrir róða fyrir sérhagsmuni hinna ýmsu þrýstihópa. Þá eru kröfur á hendur ríkissjóðs gríðarlegar. Hagsmunahópum kemur ekki við hversu stór þjóðarkakan er en allir vilja fá sitt hvað sem það kostar. Íbúar í flestum landshornum vilja fá göng í einum hvelli og þola enga bið. Lobbíistar vaða uppi um allt land, enginn sættir sig við neinskonar forgangsröðun. Yfirgangur, frekja og græðgi ráða för í samfélagi á okkar dásamlega landi. Hvað skyldi til dæmis kosta einn aldraðan vesaling að búa í Sóltúni, hvar eigendur skaffa sér arðgreiðslur, skítt með íbúa?
Allir gera sér ljóst að hér landi þarf að virkja sem mest en enginn vill leyfa virkjun í sínum garði. Uppi vaða þjóðernisumhverfissinnar og hafa hátt. Engu að síður mega þeir að sjálfsögðu láta skoðanir sínar í ljós. Ég geri mér hins vegar grein fyrir því að núverandi ríkisstjórn mun eiga í miklum erfiðleikum að ná fram hagsmunum heildarinnar þ.e. almennings, svo ég nefni að leggja á hærri fjármagnstekjuskatta, hærri veiðigjöld, að lækka húsnæðislánavexti, setja þak á leigugjöld og afnema verðtryggingar. Það virðist hins vegar í augnablikinu ókleifur hamar vegna þess að örsmár hagsmunahópur stendur í mót með hreðjatak á stjórn og þjóð.
Ég hefði haldið að Sjálfstæðisflokkurinn og Miðflokkurinn væru lýðræðisflokkar. Af hverju eru meðlimir þessara flokka á móti þjóðaratkvæðagreiðslu? Er það af því að þeir treysta ekki landsmönnum, hvað þá eigin kjósendum? Eru þeir hræddir um að meirihluti þjóðarinnar muni samþykkja að hefja samningaviðræður við ESB?
Við blasir að kjósa þarf um nýja stjórnarskrá á Íslandi. Eitt af ákvæðum hinnar nýju stjórnarskrár er að auðlindir hafsins séu sameign þjóðarinnar og auðvitað eru öflugir þrýstihópar, sem eru undir verndarvæng stjórnarandstöðunnar, dauðhræddir við þetta ákvæði.
Í umræðunni hafa menn skipst á skoðunum varðandi vesenið í Landeyjahöfn. Mér finnst aldeilis ótrúlegt að nokkur þúsund manns geti haldið þjóðinni í gíslingu, þar sem að ríkissjóður fyrir hönd hins almenna skattgreiðanda spanderar fleiri milljónum, ef ekki milljörðum, í það að moka sand. Enn kemur sagan af geðdeild einni upp í hugann þar sem að meðferð fólst í því að láta vistmenn moka sand í poka, hlaupa með pokana upp á þriðju hæð og hella sandinum út um glugga. Þegar vistmenn áttuðu sig á því að þetta væri hin mesta vitleysa voru þeir útskrifaðir heilir á geði. Höfnin við Landeyjasand er einhver sú furðulegasta framkvæmd í sögu þjóðarinnar, ef ekki í úníversi öllu. Hún er þeirrar náttúru að vera nánast aldrei opin og verður sjaldan eða aldrei skipgeng hversu oft sem menn berja hausum við stein eða grafa höfuð í sand. Ég las í blaði að þegar væri búið að eyða 7 milljörðum í mokstur og hvergi sér lát á. Mætti ég leggja til að þessi höfn verði einkavædd eða þeir aðilar úti í Eyjum sem sópa til sín milljörðum í arð á hverju ári og telja sig eiga Atlantshafið hálft taki að sér að ráða menn til að moka sand, skattgreiðendum á meginlandinu að kostnaðarlausu? Og er ekki hin prýðilegasta höfn til staðar tileinkuð Þorláki helga heitnum. Þar þarf lítið að moka. Annað: Forðum daga voru framleiddir svifnökkvar. Skyldu þeir ekki koma að notum við hafnlausan sand.
Að lokum þetta: Mér skilst að kollegar mínir ýmsir og kollegur séu enn þá í Sjálfstæðisflokknum ef ekki í Miðflokknum. Auðvitað geri ég enga athugasemd við það í hvað flokki þau standa. En ég bið þau vinsamlegast að taka sér Biblíuna í hönd og lesa sér til fróðleiks og skemmtunar hvað hún segir um vexti og gróðapunga og um þá sem níðast á fátækum, ekkjum og munaðarleysingjum, en ekki síst hvað hún segir um sanngirni og réttlæti einu samfélagi. Ég ætla að reyna að gera slíkt hið sama. Það er lýðum ljóst eftir vendingar og uppákomur síðustu áratuga að bráðnauðsynlegt sé að halda Sjálfstæðisflokki frá völdum næstu árin, að ég nefni ekki Klausturknapa Miðflokksins.
Höfundur er fyrrverandi sóknarprestur og áhugamaður um sanngirni og réttlæti.
