Með nálgunarbanninu, sem gildir í sex mánuði, er föður þessum meinað að koma í námunda við heimili sonarins, og honum bannað að veita syninum eftirför, nálgast hann á almannafæri eða setja sig í samband við hann með öðrum hætti.
Bæði Héraðsdómur Reykjavíkur og Landsréttur hafa staðfest ákvörðun lögreglunnar um að setja manninn í nálgunarbann.
Í úrskurði þess efnis er haft eftir syninum að hann óttist föður sinn. Þá hafi áreitni hans aukist eftir að hann sleit á öll tengsl við föðurinn í byrjun árs 2025 vegna erfiðra samskipta. Í raun hafi hún farið stigmagnandi síðan.
Dulin hótun í tölvupósti
Svo virðist sem sonurinn hafi fyrst tilkynnt um málið í október síðastliðnum.
Faðirinn hafi þá ítrekað verið búinn að hringja í soninn, sem hafði lokað á símanúmer hans, úr óþekktum símanúmerum. Hann hafi komið fyrir utan heimili hans, haft samband við tengdaforeldra hans, sent ítrekaða tölvupósta til hans, eiginkonu hans, og annarra fjölskyldumeðlima. Póstar þessir hafi innihaldið skilaboð með fullyrðingum um að sonurinn og eiginkona hans væru andlega veik.
Að mati sonarins fólst dulin hótun í einum þeirra, þar sem gefið var til kynna að vegið yrði að starfsheiðri hans þar sem faðirinn hafi talað um að hann myndi „á endanum neyðast til að tala um þeirra samskipti við kollega og það yrði slæmt til afspurnar og fyrir orðspor hans“ í ónefndum starfsgeira „ef hegðun hans myndi spyrjast út.“
Lét yfirmanninn ekki í friði
Um viku eftir að málið var fyrst tilkynnt til lögreglu barst henni tilkynning um mann, föðurinn, að áreita starfsmenn á ónefndum vinnustað. Þá mun hann hafa mætt á vinnustað sonarins.
Sonurinn, sem sagðist hafa sett skýr mörk við föðurinn og ekki vilja eiga í samskiptum við hann, sagði föðurinn hafa elt sig og verið mjög ágengan.
Þá hafi faðirinn rætt við yfirmann sonarins, neitað að láta hann í friði og ekki farið fyrr en lögregla var kölluð til.
Neitaði að hætta
Í nóvember í fyrra tilkynnti sonurinn og eiginkona hans aftur um hegðun föðurins. Þá ræddi lögreglan við föðurinn og bað hann um að láta af áreitinu gagnvart syninum og fjölskyldu hans.
Hann mun þá hafa neitað að verða við þeirri beiðni, haldið því fram að sonurinn væri andlega veikur og að hann væri að reyna að hjálpa honum. Hann sagði eiginkonu sonarins vera eina af ástæðum þess að samskipti milli þeirra hefðu rofnað.
Þá mun faðirinn hafa lýst áformum sínum um að safna saman fjölskyldumeðlimum og fara heim til sonarins til að ræða við hann.
Fyrir vikið var símanúmer föðurins sett í vöktun hjá lögreglu.
Mamma og amma taka þátt
Aftur var tilkynnt um að faðirinn væri að áreita soninn á vinnustað hans í janúar. Og svo var tilkynnt um hann fyrir utan heimili sonarins í apríl.
Í kjölfarið greindu sonurinn og eiginkona hans frá meintri þátttöku annarra fjölskyldumeðlima í áreitinu, móður og ömmu sonarins. Þær hefðu, ásamt föðurnum, nýverið ekið ítrekað í kringum heimili þeirra, komið að húsinu, og hringt dyrabjöllunni endurtekið.
Nokkrum dögum síðar hafði eiginkonan samband við lögregluna og sagði að faðirinn og amman væru fyrir utan heimili þeirra. Eiginkonan var þá heima með barn þeirra og sagðist mjög smeyk.
Fram kemur að sonurinn hafi þurft að taka sér veikindaleyfi frá vinnu vegna álags og streitu sem málið hafi valið honum. Þá hefur hann nú lagt fram kæru á hendur föður sínum og fleiri fjölskyldumeðlimum fyrir umsáturseinelti.
