Íslenskum rithöfundum berast gylliboð í hrönnum frá erlendum umboðsmönnum sem skrifa þeim á íslensku og virðast hafa lesið bækur þeirra spjaldanna á milli. Formaður Rithöfundasambandsins segir alvarlegt að höfundarréttarvörðu efni sé hlaðið inn í gervigreindartól.
Rithöfundar bera saman bækur sínar í Facebook-hópi Félaga í Rithöfundasambandi Íslands vegna tölvupósta frá erlendum umboðsfyrirtækjum. Þar kemur í ljós að fjöldi rithöfunda hefur fengið sams konar tölvupósta með boðum um kynningu á bókum þeirra — jafnvel bókum sem ekki eru til á stafrænu formi.
„Bréfin eru öll frekar persónuleg og vitna beint í verkin og svona nánast eins og einhver hafi lesið þau, og öll á íslensku. Þá veltir maður bara fyrir sér hvort að það sé verið að hlaða þessum verkum höfundanna inn í gervigreind sem er náttúrulega bara brot af höfundarétti,“ segir Margrét Tryggvadóttir, formaður Rithöfundasambands Íslands.
Margrét segir að sér verði hugsað til handritaþjófsins sem herjað hefur á útgefendur og rithöfunda til að komast yfir handrit óútgefinna íslenskra bóka.
Sambandið viti líka til þess að starfsfólk innan menntakerfisins hlaði íslenskum bókmenntum upp í gervigreindartól. Það sé ýmist gert til að láta gervigreindina búa til verkefni úr verkunum eða þýða þær yfir á önnur tungumál fyrir börn af erlendum uppruna.
„Og þegar eitthvað er komið inn í gervigreindina þá er það bara þar.“
Trúverðugt þar til kom að kynningartilboðinu
Margrét segir alvarlegt að efnið sé nýtt til að reyna að hafa fé af höfundum.
Í tölvupóstinum er efni skáldverka útlistað ítarlega og höfundurinn skjallaður. Loks er honum boðið að greið 165 þúsund krónur fyrir kynningarherferð.
„Sem á að fara fram í gegnum einhverja áhrifavalda,“ segir Margrét. Hún hafi sjálf ekki fengið svona póst en hafi séð nokkra.
„Mér virðist sem svo að þetta sé svona frekar trúverðugt þangað til kemur að kynningarátakinu sem er svona svolítið skrýtið og oft bara algjörlega úr takti við eðli verksins.“
Margrét veit ekki til þess að nokkur félagi í Rithöfundasambandinu hafi fallið fyrir boðinu. Hún segir að þar búi Ísland að því að vera lítið samfélag og með sitt eigið tungumál.
„En svo vitum við að úti í heim eru að fara bara fullt af höfundum sem eiga mjög erfitt með að koma sér á framfæri í stærra málsamfélagi sem finnst þetta örugglega bara alveg kostakjör.“