Niðurlagning Mannréttindaskrifstofu Reykjavíkurborgar hefur kallað fram ákveðna andstöðu úr röðum þeirra sem telja mannréttindi fótum troðin í borginni.
Nú hafa Drífa Snædal, talskona Stígamóta, og oddvitar bæði Samfylkingarinnar og Vinstrisins í borgarstjórn stigið fram og gagnrýnt breytingarnar harðlega.
Eins og greint var frá fyrr í dag var Mannréttindaskrifstofan lögð niður ásamt skrifstofu samskipta og viðburða sem og stefnumótunar- og þróunarteymis skrifstofu borgarstjóra. Samhliða verða 18 störf lögð niður og níu færð til innan borgarkerfisins.
Borgin áætlar að breytingarnar skili 280 til 330 milljóna króna sparnaði á ári þegar þær verða að fullu komnar til framkvæmda.
Drífa: „Hræðilegar fréttir“
Drífa Snædal segir í færslu á facebook í dag að breytingarnar séu mikið áfall fyrir þá sem starfa að jafnréttis- og ofbeldisvarnarmálum.
Í færslu sem hún birti í dag spyr hún meðal annars hvað verði um samstarfsvettvang lögreglu, borgaryfirvalda og félagasamtaka, hvað verði um hinseginmálin og hvort mannréttindi séu nú einfaldlega „tekin af dagskrá“.
Þó liggur fyrir að verkefni skrifstofunnar verða ekki með öllu aflögð heldur verða verkefni sem talin eru mikilvæg færð undir velferðarsvið borgarinnar.
Það sem hverfur er því fyrst og fremst sjálfstæð skrifstofa og yfirbyggingin utan um hana.
Samfylkingin sér „sögn“ í breytingunum
Pétur Marteinsson, oddviti Samfylkingarinnar í Reykjavík, tjáði sig við Vísi í dag og sagði ákvörðunina senda ákveðin skilaboð.
Hann bendir á að á sama tíma og nýr meirihluti fjölgi nefndum með stofnun menningarráðs og sérstaks leikskólaráðs hafi mannréttindaskrifstofan verið lögð niður.
Að hans mati sýni það hvaða mál fái vægi og hvaða mál sitji á hakanum.
Pétur segir jafnframt að mannréttindi og loftslagsmál eigi nú „undir högg að sækja“ og telur hann undarlegt að meirihlutinn virðist ekki ætla leggja áherslu á slík mál.
Sanna: „Mannréttindi ekkert fitulag“
Sanna Magdalena Mörtudóttir, oddviti Vinstrisins, gagnrýnir bæði efni og framkvæmd breytinganna í sömu umfjöllun Vísis.
Hún segir minnihlutann hafa fengið tillögurnar með afar skömmum fyrirvara og að óljóst sé hvernig þeim verkefnum verði sinnt sem áður voru á hendi þeirra starfsmanna sem nú missa störf.
Sérstaklega gagnrýnir hún að vísað sé í útvistun verkefna án þess að kostnaður við það liggi skýrt fyrir.
„Mannréttindi eru ekkert fitulag,“ segir Sanna.
Gamla kerfið ver sig
Fyrir stuðningsmenn breytinganna snýst málið ekki um að draga úr mannréttindum heldur um að fækka yfirbyggingu og færa verkefni nær grunnþjónustu borgarinnar.
Hildur Björnsdóttir hafði um langt skeið gagnrýnt að Reykjavík væri eina sveitarfélagið á landinu með sérstaka mannréttindaskrifstofu og bent á að hundruð milljóna færu árlega í rekstur hennar.
Nú þegar niðurskurðurinn er orðinn að veruleika virðist mótstaðan koma úr öllum þeim áttum sem hafa haft mest aðkomu að kerfinu sjálfu.
Þess má geta að Hildur Björnsdóttir borgarstjóri hefur boðað enn frekari niðurskurð í borginni til viðbótar við þær hópuppsagnir sem greint var frá í dag.
Spurningin sem blasir nú við er hvort borgarbúar sjái þetta sem atlögu að mannréttindum – eða einfaldlega loksins tiltekt í stjórnsýslunni.
