Páll Vilhjálmsson skrifar:

Ísland í krafti fullveldis og sjálfstæðs gjaldmiðils var í færum að vinda ofan af bankahruninu 2008. Viðsnúningurinn varð ekki fyrr en 2013 með ríkisstjórn Sigmundar Davíðs.

Fyrsta ríkisstjórnin eftir hrun, kennd við Jóhönnu Sigurðardóttir, stundaði pólitíkina ónýta Ísland. Viðkvæðið var að Íslendingar kynnu ekki fótum sínum forráð. Árás ríkisstjórnarinnar á stjórnarskrá landsins var þessu marki brennd. Umsóknin um aðild að Evrópusambandinu er endurvinnsla vinstrimanna á Sovét-Íslandi sem var gæluverkefni þeirra áratugina fyrir og eftir lýðveldisstofnun.

Eftir hrun voru sett gjaldeyrishöft á einstaklinga og fyrirtæki. Ráðherrar Jóhönnustjórnarinnar fullyrtu að krónan yrði í höftum þangað Ísland fengi rúblu…afsakið, evru. Til að smíða óvini innan lands, í þágu baráttunnar gegn fullveldinu, voru tvær ríkisstofnanir gerða út af örkinni, Seðlabanki Íslands og RÚV. Í beinni útsendingu frá húsrannsókn í Reykjavík og Akureyri var útgerðafélagið Samherji sakað um gjaldeyrismisferli vegna karfasölu í Þýskalandi. Ásakanir voru upplognar en þjónuðu pólitískum tilgangi.

Ríkisstjórn Jóhönnu Sigurðardóttir vildi ekki nota fullveldið og sjálfsákvörðunarrétt þjóðarinnar til að vinna bug á þeim vanda er skapaðist af þrotabúum föllnu bankanna. Ríkisstjórn vinstrimanna, Samfylkingar og Vinstri grænna, var of upptekinn af pólitíkinni ónýta Ísland til að beita fullveldisverkfærum á þrotabúin.

Ríkisstjórn Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks, undir forystu Sigmundar Davíðs, hafði trú á landi og þjóð og nýtti fullveldið og sjálfstæðan gjaldmiðil til að endurræsa efnahags- og atvinnulíf.

Forsvarsmenn aðildarfyrirtækja Samtaka atvinnulífsins vita sem er að í efnahagsbúskap, hvort heldur þjóða eða fyrirtækja, gefur stundum á bátinn. Nýfengin reynsla af mikilvægi þess að forræði íslenskra mála sé hér heima sannfærir rekstarmenn að skref í átt að ESB-aðild sé mistök, samanber viðtengda frétt.

Hluti ESB-sinna gengur fyrir vitsmunabjörg síðustu vikurnar. Þeir segjast þurfa já til að sjá. Gallharðir ESB-sinnar til margra ára tileinka sér valkvæða heimsku, þykjast ekki lengur vita hvað ESB-aðild feli í sér. Síðast þegar reynt var að gera Ísland að ESB-ríki var viðkvæðið að Íslendingar gætu ekki sómasamlega rekið fullveðja samfélag, við yrðum að segja okkur til sveitar. Áróðurinn núna er að kannski leynist happadrættisvinningur í ESB-pakkanum.

Ónýta Ísland var slagorðið 2009. Það er pólitísk afstaða. Pakkaleikur sjóndapra er undirferli klætt í pólitískan búning. Tvöfeldnin hefnir sín. Ef ekki strax 29. ágúst þá í lóðbeinu framhaldi.