Þeir sem fögnuðu því að Miðflokkurinn yrði ekki hluti af nýjum meirihluta í Reykjavík gætu þurft að endurskoða sigurtilfinninguna.
Samkvæmt frétt Morgunblaðsins hyggst nýr meirihluti Sjálfstæðisflokks, Viðreisnar og Framsóknarflokks leggja fram tillögu um breytingar á fánareglum Reykjavíkurborgar á fyrsta fundi nýrrar borgarstjórnar. Tillagan felur í sér að núgildandi reglur verði felldar úr gildi og að stuðst verði við lög um þjóðfána Íslendinga.
Málið hefur þegar vakið hörð viðbrögð frá fulltrúum vinstri flokka sem telja breytingarnar fela í sér skref aftur á bak í sýnilegum stuðningi borgarinnar við mannréttinda- og jafnréttismál.
Það sem vekur hins vegar sérstaka athygli er að um er að ræða breytingu sem margir hefðu frekar búist við frá Miðflokknum en þeim flokkum sem nú mynda meirihlutann.
Fagnað því að Miðflokkurinn væri utan borðs
Eftir sveitarstjórnarkosningarnar hafa ýmsir stjórnmálamenn og álitsgjafar á vinstri vængnum lýst ánægju með að Miðflokkurinn hafi ekki fengið aðkomu að meirihlutasamstarfi í Reykjavík og víðar.
Meðal þeirra er þingmaður Samfylkingarinnar, Sigmundur Ernir Rúnarsson, sem skrifaði á Eyjuna að niðurstaða meirihlutaviðræðna um land allt sýndi að Miðflokknum væri hafnað vegna afstöðu hans í ýmsum samfélagsmálum.
Í pistli sínum gagnrýnir Sigmundur Ernir sérstaklega afstöðu flokksins til regnbogafána og annarra táknrænna fána við opinberar byggingar.
„Þeir ganga á milli fánastanga framan við opinberar byggingar og gjalda ekki einasta varhug við litríkustu flöggunum sem þar hanga uppi, heldur krefjast þess að þau verði tekin niður í nafni siðferðis og sómakenndar,“ skrifar hann.
En hver er þá að taka fánana niður?
Á sama tíma og þessi gagnrýni er sett fram er nýr meirihluti Reykjavíkurborgar að undirbúa breytingar sem gætu takmarkað eða afnumið þá framkvæmd að flagga ýmsum málefna- og samstöðufánum við stjórnsýsluhús borgarinnar.
Það er því ekki Miðflokkurinn sem er að fara með völdin í Reykjavík heldur meirihluti Sjálfstæðisflokks, Viðreisnar og Framsóknar.
Þrátt fyrir það virðist niðurstaðan verða sú að eitt af þeim málum sem helst hafa verið tengd gagnrýni Miðflokksins á síðustu árum verði að veruleika undir stjórn annarra flokka.
Sanna Magdalena varar við afleiðingunum
Sanna Magdalena Mörtudóttir, fráfarandi forseti borgarstjórnar, gagnrýnir breytingarnar harðlega í Facebook-færslu.
Hún bendir á að fánareglur borgarinnar nái langt út fyrir íslenska þjóðfánann. Þar sé meðal annars fjallað um notkun fána Reykjavíkurborgar, flöggun erlendra þjóðfána við opinberar móttökur í Höfða og heimildir til að sýna samstöðu með mannréttinda- og jafnréttismálum.
„Með þessu er verið að takmarka hvaða hópar, málefni og viðburðir fá sýnileika og stuðning í opinberu rými,“ skrifar hún.
Að mati Sönnu snýst málið því ekki um tæknilegar breytingar á reglum heldur um það hvaða skilaboð borgin sendir út og hvaða hópar njóta sýnilegs stuðnings af hálfu sveitarfélagsins.
Er Miðflokkurinn að vinna án þess að sitja við borðið?
Fyrir stuðningsmenn Miðflokksins má líta á þróunina sem ákveðna staðfestingu á því að flokkurinn hafi haft áhrif á umræðuna, jafnvel þótt honum hafi ekki verið boðið til valda.
Fyrir andstæðinga flokksins er staðan hins vegar óþægilegri. Ef breytingarnar ganga eftir verður erfitt að halda því fram að afstaða til fánamála sé sérstaða Miðflokksins eða sönnun fyrir því að flokkurinn sé ekki stjórntækur.
Þvert á móti gæti fyrsta stóra pólitíska ákvörðun nýs meirihluta í Reykjavík orðið til þess að færa borgina nær þeirri stefnu sem Miðflokkurinn hefur lengi talað fyrir.
Þannig gæti pólitíska þversögnin orðið sú að á meðan frjálslynd öfl fagna því að Miðflokkurinn hafi verið hafður utan meirihlutans, sé nýr meirihluti um leið að innleiða eitt af þeim málum sem flokkurinn hefur hvað mest lagt áherslu á í opinberri umræðu.
