„Konan mín lést fyrir fimmtán mánuðum síðan og þá stend ég uppi sem ekkill, fjögurra barna faðir. Hún deyr á líknardeild úr krabbameini og þar fæ ég bækling, réttindi eftirlifenda, mig minnir að hann hafi heitið,“ segir Ingi Björn sem ræddi málið í Reykjavík síðdegis.
„Það eru náttúrulega sjö manns að meðaltali á dag sem deyja á Íslandi, þannig að þetta er staða sem ansi margir hafa verið í en þetta var nýtt fyrir mér.“
Ingi segir það algjörlega „galið“ hversu flókið það var að finna upplýsingar um hver réttindi hans sem ekkils væru. Fyrir utan eina grein á vef Sorgarmiðstöðvarinnar þurfti hann að vaða sjálfur í gegnum kerfið. Hann hafi varið tugum klukkustunda í málið.
„Sumt var rafrænt, það eina sem var sjálfvirkt í kerfinu er að þegar maður skilar inn rafrænu dánarvottorði verður maður ekkill í Þjóðskrá. Annað þarft þú að sækja, þú þarft að sækja réttindi frá tryggingastofnun, stéttarfélagi eða lífeyrissjóði. Þú þarft að banka á óteljandi dyr.“
Fjármál heimilisins hafi verið verkefni eiginkonu hans en Ingi segist ekki hafa viljað eyða dýrmætum tíma í að ræða slík mál.
„Okkar viðhorf gagnvart þessu verkefni sem var að vera með krabbamein, þá höfðum við alltaf vonina. Það seinasta sem ég vildi í raun vera að tala um á dánarbeðinu hennar voru málefni eins og þetta.“
Stendur frammi fyrir annarri skuld
„Þetta voru ekki bara tekjur heldur líka gjöld og í okkar tilfelli kom upp sú staða að hún hafði fengið ofgreitt frá Tryggingastofnun og það var eitthvað sem ég hafði engar forsendur eða vissi nokkuð um. Ég fékk bara kröfu frá þeim upp á að það væri skuld, allt í góðu, rétt skal vera rétt. Ég bað samt um að fá rökstuðning fyrir útreikningunum og það tók sirka sex mánuði,“ segir Ingi.
Hann bætir við að stofnunin hafi einnig tekið fimm vikur að úrskurða um andlát eiginkonu hans.
„Ég endaði á að borga því mér var hótað að fara í sýslumanninn.“
Nú standi hann frammi fyrir enn annarri skuldinni en fyrir nokkrum dögum fékk hann nýjar kröfur frá Skattinum.
„Sorgin er eitt, missirinn er annað og söknuðurinn en það eru svo fjárhagsáhyggjur. Það að klára ekki dæmið og svo kemur þetta núna fimmtán mánuðum seinna á Ísland.is, heyrðu það er meiri skuld,“ segir hann.
„Ég hefði viljað fá að vita það þegar ég var að standa í þessu stappi fyrir tólf mánuðum síðan, þá var alveg ljóst að það yrði meiri skuld tólf mánuðum eftir það. Þannig ég hefði viljað geta gert þetta upp eins fljótt og vel og mögulegt er.“
Miðlægt kerfi
Ingi Björn kallar eftir eins konar miðlægu kerfi þar sem hægt er að gera upp allt í einu.
„Tryggingarfélögin, bankarnir, lífeyrissjóðirnir og stéttarfélögin, þetta ætti að vera þannig að maður skráir sig inn og er kominn með dánarvottorð, situr í óskiptu búi og þá er þetta bara slétt og fellt,“ segir hann.
„Það er alveg galið að það sé kominn einhver endurútreikningur núna fimmtán mánuðum seinna. Upplýsingarnar voru ljósar fyrir fimmtán mánuðum.“
Hann gerir ráð fyrir að töluvert fleiri standi í sömu sporum og hann.
