„Enn á ný erum við að leita okkur að húsnæði. Búið er að selja íbúðina sem við höfum verið í að undanförnu og við þurfum því að finna nýja,“ segir Krzysztof.
Eru í betri aðstöðu en gerist og gengur
Krysztof og Magdalena eiga tvö börn. Dóttir þeirra hefur lokið öðru ári í Ísaksskóla og yngri bróðir hennar er á leikskólanum Grænuborg, sem er við Hallgrímskirkju.
„Ég efast um að aðstæður okkar séu dæmigerðar fyrir útlendinga sem eru að leita sér að íbúð á Íslandi. Kona mín kennir pilates í Kramhúsinu, hefur gert núna í átta ár og því höfum við „íslensk sambönd“ sem fæstir útlendingar hafa. Það er mun auðveldara fyrir okkur að finna íbúð og yfirleitt fáum við ágæt boð um húsnæði. Oft íbúðir sem eru ekki einu sinni á markaðinum,“ segir Krysztof.
En vandinn sem þau eiga við að etja er að íbúðirnar sem þau leigja eru oft seldar meðan þau eru í þeim. Þau eru því einatt á hrakhólum.
Eiga marga íslenska vini sem hjálpar
„Þetta hefur gerst þrisvar á undanförnum þremur árum. Þá eru margar íbúðir í miðborginni leigðar út sem AirBnB yfir sumartímann. Fólk leigir til níu mánaða eða þar til sumarið kemur.
„Svo vinnum við bæði í miðborginni og krakkarnir okkar fara í skóla hér þannig að við getum ekki flutt langt frá. Það væri auðveldara að finna öruggara húsnæði í Kópavogi eða jafnvel enn lengra í burtu. Þannig gengur þetta fyrir sig. Þeim mun lengur sem þú dvelur í Reykjavík þá ýtir húsnæðismarkaðurinn þér frá miðsvæðinu.“
Krysztof segist þó ekki vilja kvarta því þau eigi dásamlega íslenska vini sem ávallt séu reiðubúnir að rétta út hjálparhönd, finna húsnæði og/eða geyma fyrir þau innanstokksmuni þegar svo beri undir.
„Ég get ímyndað mér hversu erfitt þetta getur reynst fyrir fólk sem ekki á neina íslenska vini,“ segir Krysztof.
Stefna aftur heim til Póllands eftir tvö ár
Þau Krysztof og Magdalena hafa nú dvalið á Íslandi í níu ár og hafa á þeim tíma verið í átta íbúðum. Spurður hvort þau ætli að dvelja lengur hérlendis segir Krysztof þau líklega hyggja á brottför til Póllands eftir tvö ár.
„Þar ráða fleiri en ein ástæða en sú sem vegur þyngst er að það er stöðugt erfiðara fjárhagslega að vera á Íslandi. Verðbólgan stígur en launin hækka ekki í samræmi við verðhækkanir. Það er erfitt að fá lán og það verður erfiðara og erfiðara að vinna vinnu, og þá meina ég hvaða vinnu sem er. Á einhverju augnabliki er það hreinlega hagstæðara að fara aftur til Póllands.“
Krysztof starfaði fyrstu fimm árin á Íslandi við markaðssetningu en þegar samningur hans rann út tókst honum ekki að landa sambærilegu starfi, ekki í mánuði.
„Að endingu fann ég starf við öryggismál og það var bara vegna þess að vinur minn starfaði þar og hjálpaði mér að fá starfið. Um helstu störf sem auglýst eru á Alfreð eru þrjú til fjögur hundruð umsóknir. Ég hef heyrt talað um, í ýmsum Facebook-hópum, að það sé jafnvel erfitt fyrir menntaða Íslendinga að finna sér störf við hæfi og að þeir séu að sækja um almenn störf.“
Þakklátur fyrir góða íslenska vini
Vísir nefnir við Krysztof að hann hafi í fáum orðum lýst hrörnandi efnahagshorfum á Íslandi, betur en flestir en hann leyfir sér að efast um að honum hafi tekist að lýsa breiðu myndinni skilmerkilega.
„En samkvæmt minni reynslu þá er erfiðara og erfiðara að lifa mannsæmandi lífi á Íslandi.“
Krzysztof vonar að hann hljómi ekki of neikvæður, hann segist afar þakklátur fyrir Ísland og hina íslensku vini sem þau hjón hafi eignast í þau næstum tíu ár sem þau hafa nú dvalið hér. Og það vill hann undirstrika.
