Heimildarmynd um hinstu för íslenska fjallgöngugarpsins Johns Snorra upp á tind fjallsins K2 að vetri til árið 2021 kom út á dögunum á streymisveitu Apple. Þar situr hún í efsta sæti yfir vinsælustu myndir streymisveitunnar í Bandaríkjunum auk þess sem hún er meðal vinsælustu mynda veitunnar í fjölmörgum löndum. Myndin var sýnd fyrir smekkfullu Háskólabíó á sérstakri sýningu RIFF síðustu helgi en þar steig dóttir Johns Snorra, Halla Karen Johnsdóttir á svið og minntist föður síns.
Tómas Guðbjartsson vinur Johns Snorra hélt utan um hátíðarsýninguna síðustu helgi. Skipuleggja hafi þurft aukasýningu vegna mikillar aðsóknar, um tvö þúsund manns hafi séð myndina um helgina. Hann segir myndina skipta miklu máli fyrir arfleifð John Snorra. Á Íslandi bar á gagnrýnni umræðu um för hans á fjallið sem ekki dró úr þegar ljóst var að hann hefði látist.
„Þetta er mikilvægt fyrir arfleifð Johns Snorra sem íslensks afreksmanns, íslensks afreksmanns en þetta var líka bara góður maður og góð manneskja og það kom svo vel fram í máli Höllu dóttur hans hvernig manneskja hann var og það eru þarna ýmsar ytri aðstæður í fjallinu sem gera það að verkum að þetta gengur ekki upp. Þarna með honum er Ali Sadpara frægasti fjallgöngugarpur Pakistans, þetta eru tveir súpermenn að fara þarna upp en það gengur ekki og það er ýmislegt sem olli því og varð til þess að þetta tókst ekki sem skyldi,“ segir Tómas.
Myndin varpi ljósi á það hvernig menn geti gengið á bak orða sinna þegar til kastanna kemur en þar sést hvernig hópur fjallgöngugarpa frá Nepal með einn frægasta fjallgöngugarp heims að nafni Nimsdai í broddi fylkingar varð á undan John Snorra og félögum upp á fjallið í skjóli nætur eftir mánaðar undirbúningsvinnu hinnar síðarnefndu sem höfðu borið upp birgðir og kaðla allan þann tíma.
„Ég veit að þessi mynd á eftir að hreyfa við fjallgönguheiminum og einnig Nepal, vegna þess að þessi mynd kemur ekki nógu vel út fyrir þennan hóp Nepala sem fór þarna upp á tindinn með Nimsdai,“ segir Tómas. Hann segir sín kynni af Nepölum vera sú að þarna sé á ferðinni heiðarlegasta fólk sem hann hafi kynnst. „Þeir eru búddatrúar og það að hafa notað svik og pretti til að komast upp og vera fyrstir það á ekki eftir að falla í góðan jarðveg hjá sjerpunum sem búa þarna við rætur Everest en þetta gera menn í hita leiksins.“
Það sé með ólíkindum að kvikmyndagerðarmennirnir hafi náð því myndefni sem er í myndinni af samskiptum manna á milli um málið. Í myndinni eru því auk þess gerð skil hvernig ferðaþjónustufyrirtæki að nafni Seven Summits mætti með fimmtíu manns upp á fjallið, helming þeirra alls óreyndan í slíkum aðstæðum.
„Og selja þessa ferð upp á fjallið að vetri til fyrir næstum því tuttugu milljónir á mann án þess að vera með nokkurn stjórnanda á fjallinu. Það náttúrulega leiddi til þess að þarna urðu andlát sem ekki hefðu þurft að vera.“
Viðbrögðin og vinsældirnar sýni hve vel gerð hún sé. Tilfinningarnar séu allsráðandi.
„Þessi mynd náttúrulega bara auglýsir sig sjálf, hún er það vel gerð. Það er þarna gríðarlega mikið myndefni sem er til og það er ótrúlegt hvernig leikstjóranum hefur tekist að fá svona mikið myndefni frá svona mörgum vinklum, frá svo mörgum aðilum, bæði úr símum og GoPro myndavélum og síðan er það auðvitað bara þessi söguþráður. Þetta hreyfir við fólki og það voru margir sem áttu erfitt með sig þarna í lok myndarinnar,“ segir Tómas.
