Aðalmarkmiðið í Vísindaskólanum er að skemmta sér vel og kynna náttúruna fyrir börnunum. Hann er starfræktur í húsnæði Náttúrusafns Kópavogs í Hamraborg og umhverfið í kring er sömuleiðis nýtt til hins ítrasta.
Hvað eruð þið að gera stelpur?
„Skoða DNA-ið okkar,“ segir Sóley Lóa sem er ein af nemendum skólans.
Hvað er DNA?
„Eitthvað um okkur, það er lítið um okkur hér,“ segir Írena Sólveig og bendir á tilraunaglas sem hún heldur á.
„Við settum vatn upp í munninn og héldum því þar og snerum í hringi og gerðum svona ahhhhh,“ bætir Sóley Lóa um leið og hún sýnir hvernig hún fór að.
„Svo þurftum við að setja svona uppþvottalög og hræra smá í og salt og hræra með því líka.“
„Eins og vorið sé bara komið“
Krakkarnir bralla ýmislegt spennandi í skólanum.
„Við fórum að skoða fugla og þá gerðum við fuglahljóð. Þá áttum við að teikna á blað og sjá hvernig hljóðin yrðu. Hér er lóa, önd, lundi og músarindill,“ segir Freyja um leið og hún bendir á blað þar sem hún er búin að teikna tóna mismunandi fuglahljóða.
Hvaða fugl gerir skemmtilegasta hljóðið?
„Mér finnst það alltaf vera lóan.“
Hvernig hljóð heyrist í henni?
„Eins og vorið sé bara komið.“
Þarf að þekkja eitthvað til að geta þótt vænt um það
Umsjónarmaður vísindaskólans segist vonast til að í hópi krakkanna finnist vísindamenn framtíðarinnar.
Er mikilvægt að ýta náttúrunni og vísindum að börnunum?
„Mjög svo, því fyrst og fremst held ég að maður þurfi að þekkja eitthvað til að geta þótt vænt um það. Með því að stuðla að því að þau séu úti og fái tækifæri til að gramsa í mold eftir ormum, þá fer þeim að þykja vænt um náttúruna,“ segir Hulda María Birkisdóttir ein af umsjónarmönnum vísindaskólans.
Þá hefur skólanum áskotnast maurabú sem nokkrir strákar voru að skoða í smásjá.
„Það er líka ein drottning þarna. Við skírðum hana Halla Sykurvatn Tómatsósudóttir,“ sögu þeir Dagur, Bóas, Ingvar og Hafsteinn brosandi.
