Kvikmyndaleikstjórinn Baltasar Kormákur var gestur í 325. þætti af hinu vinsæla hlaðvarpi Chess After Dark, í umsjón þeirra Birkis Karls Sigurðssonar og Leifs Þorsteinssonar. Í þættinum ræðir Baltasar opinskátt um ferilinn, komu sína inn í bandaríska kvikmyndaheiminn og hvernig hann hefur náð að halda velli þar áratugum saman.

Í spjallinu ljóstraði hann því upp að honum hafi snemma á ferlinum boðist tækifæri sem flestir kvikmyndagerðarmenn gætu aðeins látið sig dreyma um.

Setti listrænan heiðarleika fram yfir peningana

Í þættinum spurði hlaðvarpsstjórnandinn Baltasar beint út í lykilinn að velgengninni vestanhafs: „Hvernig kemst maður inn í Hollywood og kannski mikilvægara hvernig heldur maður sér þar?“

Baltasar sagði mikilvægast að elta eigin ástríðu frekar en kröfur markaðarins eða peninga. „Hvernig myndir finnst þér mest gaman að horfa á? Gerðu þær! Ekki gera myndir sem aðrir vilja að þú gerir. Ég held að þú sért bestur í að gera það sem þér finnst skemmtilegast,“ svaraði Baltasar og nefndi sem dæmi að hann væri líklega ekki rétti maðurinn í að leikstýra bandarískri pólitískri satíru.

Hann útskýrði málið frekar og sagði sögu af risastórum tilboðum sem hann fékk á borð sitt á yngri árum en ákvað að hafna.

„Það er mikilvægt að reyna að hlusta, alveg eins og þegar mér var boðið að gera Fast and the Furious, tvær myndir, mjög snemma á ferlinum. Það þýddi bara að ég hefði ekki þurft að hugsa um peninga það sem eftir væri ævinnar [...] En það er bara þannig að ég hef aldrei haft gaman af þessum myndum. Og af hverju ætti ég þá að fara að gera þær? Sama með Marvel, ég hef aldrei haft gaman af þessum myndum.“

Hann bætti því við að þótt þetta gætu verið prýðilegar myndir fyrir aðra, þá yrði maður að vera trúr sjálfum sér. „Ég er bara ekki rétti maðurinn til að gera það [...] Vertu samkvæmur sjálfum þér. Reyndu það í öllu þessu, þar sem allir eru að reyna að toga í þig í allar áttir.“

„Hollywood er bara hugmynd“

Aðspurður um Hollywood-kerfið sjálft og hvernig það virkar, sagði Baltasar að fólk skyldi ekki ímynda sér það sem ákveðinn eða afmarkaðan stað.

„Hollywood er náttúrulega bara mjög einhvern veginn allt og ekkert. Það er engin hurð að Hollywood, það er ekkert anddyri. Þú getur ekki bankað upp á neinstaðar,“ sagði Baltasar.

Hann benti á að skilgreiningin á „Hollywood-mynd“ væri mun víðtækari en fólk heldur og nefndi eigin verkefni sem dæmi. „Everest var til dæmis gerð af bresku kvikmyndafyrirtæki, tekin upp á Ítalíu, Englandi og Nepal en samt Hollywood-mynd. 2 Guns var fjármögnuð af Rússum, sennilega glæpamönnum. Og hún var líka Hollywood-mynd. Hollywood er bara hugmynd um stórar myndir, oftast á ensku sem fólk fer almennt á í bíó. Það er ekkert í raun og veru skilgreining á því.“

Rússneskir glæpamenn, kókaínsmygl og sýndarsjóðir

Fjármögnun kvikmyndarinnar 2 Guns (2013) var mjög flókin og tengdist mönnum með dökka glæpafortíð og tengsl við Rússland, en aldrei var sannað að peningarnir sjálfir hefðu verið afrakstur rússneskrar skipulagðrar glæpastarfsemi.

Rannsóknarblaðamaður hjá The Hollywood Reporter fletti ofan af varðandi bakhjarla myndarinnar og komst að eftirfarandi. Hluti af fjármögnun myndarinnar kom í gegnum fyrirtækið Envision Entertainment, sem var stýrt af mönnunum Stepan Martirosyan og Remington Chase. Þeir kynntu sig sem viðskiptamenn með auðæfi úr rússnesku atvinnulífi.

Í ljós kom að bæði Martirosyan og Chase höfðu áður hlotið þunga dóma í Bandaríkjunum fyrir stórfellt kókaínsmygl á 9. og 10. áratugnum. Þá var Martirosyan bendlaður við rannsókn á samningsbundnu leynimorði á rússneskum olíu- og gasauðjöfri í Moskvu árið 2009, þar sem morðingi fullyrti að Martirosyan hefði útvegað vopnin.

2 Guns treysti alls ekki bara á þessa tvo menn. Myndin kostaði um 61 milljón Bandaríkjadala í framleiðslu og nýtti meðal annars 17,6 milljónir dala í opinbera skattaafslætti frá Louisiana-fylki, auk þess sem stór fjárfestingarsjóður í Dubai (Oasis Ventures) og kvikmyndaverið Universal Pictures fjármögnuðu verkefnið.

Sagan er því sú að menn með mjög vafasama fortíð og rússneskar tengingar settu raunverulega peninga í myndina (og töpuðu þeim reyndar), en þeir voru aðeins einn af mörgum anga í lögmætri og margskiptri fjármögnun myndarinnar.