Héraðsdómur Reykjavíkur kvað upp dóminn í lok marsmánaðar, en atvikið sem málið varðar átti sér stað þann aðfaranótt 19. október í fyrra.
Maðurinn var ákærður og sakfelldur fyrir tilraun til manndráps, en honum var gefið að sök að leggja ítrekað til föður barnsmóður sinnar (sem verður hér eftir kallaður tengdafaðirinn, til einföldunar) með hnífi í höfuð og líkama. Svo virðist sem hnífsblaðið hafi dottið af hnífsskaftinu í átökum mannanna, en tengdafaðirinn fann það á gólfi íbúðar sinnar þegar hann var útskrifaður af bráðamóttökunni.
Taldi ókunnugan árásarmann hafa farið húsavillt
Lögreglu barst tilkynning um málið rétt áður en klukkan sló eitt þessa nótt, en þá hringdi tengdafaðirinn og sagði að maður hefði brotist inn til hans og ráðist á hann meðan hann svaf. Hann sagði árásarmanninn þá farinn af vettvangi.
Þegar lögreglu bar að garði lá tengdafaðirinn alblóðugur og var hann með áverka víðs vegar um líkamann. Hann sagðist hafa vaknað við að sængin hafi verið rifin af honum og ráðist verið á hann, en honum hafi tekist að sparka árásarmanninum frá sér sem hafi hlaupið úr íbúðinni.
Árásarmaðurinn var að hans sögn svartklæddur með grímu fyrir andlitinu. Hann sagðist ekki vita hver það væri, og taldi að hann hafi farið húsavillt.
Síðar var tengdafaðirinn spurður út í grunaðan árásarmann, sem þá hafði verið handtekinn, og var hann grunlaus um að hann gæti verið árásarmaðurinn.
Svartir sokkar yfir skónum og hnífskaftinu
Á leiðinni á vettvang komu lögreglumenn eins lögreglubílsins auga á einstakling á gangi með rafhlaupahjól meðferðis. Sá var með svarta lambhúshettu á höfði, í svartri úlpu, svörtum buxum og í svörtum sokkum utan yfir skóna. Hélt hann á skafti af hníf sem var vafið inn í svartan sokk og á endanum var blóðugur pappír.
Síðar fannst einnig á honum svört eftirlíking af skotvopni sem hann geymdi í buxnastreng sínum.
Í fyrstu neitaði hann að segja á sér deili eða á hvaða ferðalagi hann væri, og var hann í kjölfarið handtekinn.
Ekki ósakhæfur
Geðlæknir var fenginn til að vinna matsgerð á árásarmanninum. Sá taldi að hann sýndi merki vægrar aðsóknarkenndar, en ekki að því marki að um aðsóknarranghugmyndir væri að ræða.
Niðurstaða geðlæknisins var að hann glími ekki við alvarlega geðröskun og að ekkert bendi til þess að hann hafi verið alls ófær um að stjórna gerðum sínum á verknaðarstundu. Slíkt ástand þarf til svo að menn séu dæmdir ósakhæfir, og átti það því ekki við.
Taldi manninn hafa brotið á syni hans
Fyrir dómi sagðist árásarmaðurinn að hann hafi farið út þetta kvöld til að fá sér frískt loft. Hann hafi allt í einu verið kominn heim til föður barnsmóður sinnar. Aðspurður um hvers vegna svo væri sagðist árásarmaðurinn telja að tengdafaðirinn, og afi sonar hans, hefði misnotað son hans kynferðislega.
Árásarmaðurinn vildi meina að hann hafi ekkert hugsað út í að framkvæma umrædda árás, en að hann hafi framið hana til að gæta hagsmuna sonar síns. Hann hafi einungis ætlað að hóta tengdaföðurnum og viljað að hann myndi gefa sig fram við lögregluna.
Þegar hann hafi verið kominn að heimili tengdaföðurins hafi hann fylgst með honum inn um glugga þar til að ljósin slokknuðu og tengdafaðirinn farið að sofa. Síðan hafi hann farið inn í íbúðina. Um atvikin sjálf inni í íbúðinni sagðist hann muna lítið.
Telur árásarmanninn ekki slæman mann
Fyrir dómi sagði tengdafaðirinn að um fjölskylduharmleik væri að ræða. Hann sagðist ekki telja árásarmanninn vera slæman mann, þrátt fyrir að hann ætti forsögu um að beita dóttur sína andlegu og líkamlegu ofbeldi.
Önnur vitni, líkt og vinir og fjölskyldumeðlimir mannsins, sögðu sum hver að hann hefði glímt við ranghugmyndir í aðdraganda árásarinnar.
Til að mynda sagði barnsmóðir hans, og dóttir brotaþolans, að hann hefði verið í ójafnvægi. Þau hefðu hist skömmu fyrir umrætt kvöld og hann viljað giftast henni svo hann gæti verið lengur á landinu, en þau höfðu hætt saman nokkrum árum áður. Á endanum hafi hann tekið hana hálstaki og þvingað hana til að kyssa sig. Svo virðist sem sonur þeirra hafi verið í bílnum og honum verið brugðið.
Ætti að vera ljóst að bani gæti hlotist af
Að mati dómsins er ljóst að árásarmaðurinn hélt til tengdaföðurins umrætt kvöld til að valda honum líkamlegum skaða. Honum hafi til dæmis ekki tekist að skýra sérstakan klæðaburð sinn og þá staðreynd að hann var vopnaður þessa nótt.
Þó segir í dómnum að ósannað sé að maðurinn hafi verið búinn að gera upp við sig hvort hann ætlaði að bana tengdaföðurnum eða ekki. Hann hafi þrátt fyrir það ráðist að honum með slíkum hætti að honum hefði átt að vera ljóst að bani gæti hlotist af. Hins vegar hafi hann látið afleiðingarnar sér í léttu rúmi liggja.
Líkt og áður segir hlaut maðurinn fimm ára fangelsisdóm, en gæsluvarðhald verður dregið frá refsingunni. Þá voru fíkniefni og vopn mannsins gerð upptæk.
Honum er gert að greiða tengdaföðurnum 2,5 milljónir króna og rúmar sjö milljónir í sakarkostnað.
