Halldór Magnússon, fyrrverandi rekstraraðili Imperial Akureyri, segir þróunina á Glerártorgi vera grafalvarlega fyrir atvinnulífið á Akureyri. Í færslu sinni á Facebook gagnrýnir hann eigendur verslunarmiðstöðvarinnar harðlega og segir minni verslunum hafa verið ýtt út til að rýma fyrir stórum keðjum og alþjóðlegum fyrirtækjum.
Segir Glerártorg hafa misst sálina
Halldór, sem rak verslunina Imperial á Glerártorgi í 17 ár, segir að torgið hafi tekið miklum breytingum á síðustu árum. Hann bendir á að fjöldi fyrirtækja hafi lokað eða flutt sig um set á stuttum tíma, þar á meðal Eldhaf, Hobby og Sport, Casa, Dúka, The Body Shop, Dýrabúðin og fleiri rekstraraðilar. Þá nefnir hann einnig að nær öll mathöllin sem opnaði fyrir rúmu ári sé nú horfin.
Samkvæmt Halldóri eru um 36 rekstrarrými á Glerártorgi í dag og segir hann að stór hluti þeirra standi nú tómur.
„Húsið sem áður iðaði af lífi og staðbundnum metnaði virðist í auknum mæli vera í vörn og tómir gangar blasa við með köldum frontum alþjóðlegra keðja,“ skrifar hann.
Segir markaðinn orðinn of samþjappaðan
Í færslunni vísar Halldór til markaðsgreiningar Samkeppniseftirlitsins frá 2024 þar sem fram kemur að markaðurinn fyrir útleigu atvinnuhúsnæðis á Akureyri sé mjög samþjappaður. Hann bendir sérstaklega á að fasteignafélagið Eik eigi um helming alls verslunarhúsnæðis á svæðinu.
Að hans mati hafi þetta skapað samkeppnisumhverfi þar sem stórar keðjur fái hagstæðari kjör en minni rekstraraðilar.
Hann segir að lengi hafi verið rætt innan markaðarins að stórum keðjum standi til boða veltutengd leiga og stuðningur við uppbyggingu og innréttingar, á meðan minni fyrirtæki sitji uppi með háa fasta leigu og mikla fjárhagslega áhættu.
Varar við „Clone Town“ þróun
Halldór segir þróunina ekki aðeins snúast um verslun heldur einnig samfélagið sjálft. Hann segir staðbundin fyrirtæki skilja meira fjármagn eftir í bænum, greiða útsvar á Akureyri og styðja við íþróttafélög og menningarlíf.
Í færslunni vísar hann til erlendra rannsókna um svokallaðar „Clone Towns“, þar sem miðbæir og verslunarsvæði verða sífellt einsleitari vegna yfirburða stórra keðja. Hann segir slíka þróun grafa undan sérstöðu bæja og samfélagstengslum.
Þá segir hann að nýjar kynslóðir vilji frekar upplifun, persónulega þjónustu og sérstöðu í verslun heldur en einsleita keðjuupplifun.
Segir kaupmenn hrædda við að tjá sig
Halldór segir einnig að margir kaupmenn hafi þagað um stöðuna af ótta við afleiðingar.
„Kaupmenn þora einfaldlega ekki að andmæla af ótta við að lánstraust þeirra eða lífsafkoma verði eyðilögð á einni nóttu,“ skrifar hann og nefnir jafnframt trúnaðarsamninga og málaferli sem dæmi um það sem hann kallar fælingaráhrif.
Þá segir Halldór að bæði Samkeppniseftirlitið og bæjarbúar þurfi að bregðast við þróuninni. Hann veltir því meðal annars upp hvort styrkja þurfi miðbæ Akureyrar frekar á meðan staðan á Glerártorgi sé með þessum hætti.
„Það er eitthvað að á Glerártorgi, og það sjá það allir,“ skrifar hann að lokum.
