„Öll börn sem við erum með í fræðslu hjá okkur segja „mér finnst líka að reglur um síma ættu líka að gilda um foreldra, ekki bara um börn.““
Þetta segir Skúli Bragi Geirdal, sviðsstjóri hjá Netöryggismiðstöð Íslands og sérfræðingur í miðlalæsi og netöryggi. Hann segir að fullorðnir þurfi að líta á sig sem fyrirmyndir.
Skjáfíkn og samfélagsmiðlanotkun var til umræðu í Kastljósi í kvöld.
Skúli vill ekki ganga svo langt að segja að foreldrar hafi brugðist börnum sínum með því að grípa ekki inn í skjánotkun og setja þeim mörk.
„Við þurfum að tala upp hlutverk foreldra og við þurfum að styðja við foreldra því þetta er flókinn heimur sem við búum í. Ég held við viljum börnunum okkar vel en áttum okkur ekki á því hvað þetta er sem við erum með í höndunum.“
Hann veltir fyrir sér hvernig hægt sé að búast við því að börn hafi stjórn á sinni notkun ef foreldrar geta það ekki sjálfir.
„Við sjáum í okkar rannsóknum að þetta er tækið sem við tökum fyrst upp á morgnana og það seinasta sem við leggjum frá okkur á kvöldin. Okkur leiðist aldrei. Við eigum erfitt með að borða matinn okkar. Við getum ekki horft á heilan þátt eða bíómynd. Við erum örugglega í símanum núna á meðan við erum að horfa á þennan þátt í sjónvarpinu. Og hvað þá með börnin okkar?“
Eins konar sálfræðihernaður notaður til að halda okkur á miðlunum
Halldóra Mogensen, stjórnarformaður Samtaka um mannvæna tækni, líkir hönnun samfélagsmiðla við sálfræðihernað. Viðskiptalíkan þeirra byggi á því að halda athygli notenda og safna upplýsingum um hegðun þeirra.
„Það gerir það að verkum að algrímin á samfélagsmiðlum vilja halda athyglinni okkar eins lengi og hægt er og þá er notaður eins konar sálfræðihernaður til að halda okkur þar því þar eru peningarnir og gögnin,“ segir Halldóra.
Notendur séu ekki bara notendur heldur í raun söluvaran.
„Við erum í raun og veru ótæmandi gagnanáma tæknirisanna. Auðvitað hefur þetta gríðarleg áhrif ef við horfum á hvernig þeir eru að grípa athygli okkar. Það er gert með því að láta okkur fá efni sem vekur upp mikla reiði eða hneykslan eða annað og þetta hefur áhrif á hvernig við sjáum samfélagið og heiminn og hvort annað.“
