Framkvæmdastjóri landvinnslu Samherja segir óvissu um framhaldið hjá fiskþurrkuninni á Laugum, eftir að starfsleyfi þeirra var fellt úr gildi. Þeir leiti leiða til að fá úrskurðinum hnekkt, enda byggi hann eingöngu á annmörkum við eftirlit eða gagnasöfnun opinberra stofnana.
Fréttastofa ræddi við Gest Geirsson, framkvæmdastjóra landvinnslu Samherja, um hádegisbil:
Haraldur R. Sverrisson er einn íbúanna á Laugum sem kærðu starfsleyfi vinnslunnar til Úrskurðanefndar umhverfis- og auðlindamála. Hann hafi ekki séð aðrar leiðir færar, eftir að kvarta undan starfseminni í áraraðir og fullyrðir að aðrir íbúar hafi reynt að fá málum breytt í áratugi.
„Við erum ekkert glöð yfir að fólk sé að missa vinnuna sína“, segir Haraldur. „En þegar þeir hætta, þá fáum við þá allavega að anda að okkur hreinu lofti.“
Sveitarstjóri segist hafa áhyggjur af stöðunni:
„Fiskþurrkunin á Laugum hefur um áratugaskeið verið mikilvægur þáttur í atvinnulífi sveitarfélagsins. Þar er um að ræða elsta starfandi fiskþurrkunarfyrirtæki landsins þar sem starfa um 20 manns. Áhrif starfseminnar á samfélagið nær langt út fyrir sjálfan vinnustaðinn, þarna er um að ræða lífsviðurværi fjölskyldna í sveitarfélaginu og fyrirtæki sem er m.a. stærsti kaupandi að heitu vatni hjá Hitaveitu Reykdæla.“
Heilbrigðiseftirlitið skoðar framhaldið
Fréttastofa sendi fyrirspurn til Leifs Þorkelssonar, framkvæmdastjóra heilbrigðiseftirlits Norðurlands eystra, vegna úrskurðarins. Hann segir þurfa að rýna úrskurðinn vel og meta áhrif hans á framhald málsins.
„Ástæða ógildingarinnar er sú lögfræðilega niðurstaða að ekki hafi legið fyrir fullnægjandi mælingar á grunnástandi viðtaka (grunnvatns og stöðuvatna) í opinberum gagnagrunnum ríkisins (Vatnavefsjá) þegar leyfið var veitt, með vísan til nýs fordæmis EFTA-dómstólsins.“
Hann ítrekar að úrskurðurinn snúi því í raun ekki að efni kærunnar - heldur skort á upplýsingum. Úrskurðarnefndin hafi hafnað málsástæðum kæranda sem vörðuðu mengunarvarnir enda bendi mælingar til þess að starfsemin hafi ekki neikvæð áhrif á lífríkið.
