Margrét Friðriksdóttir skrifar:

Kæru vinir og velvildarmenn, 

eins og flestum er kunnugt um þá hefur íslenska ríkið verið með mig í heljargreipum í 9 ár samfellt, ég hef þurft að sæta réttarstöðu sakbornings fyrir upplognar ákærur í að verða áratug, en það er búið að sýkna mig tvisvar en þriðja tilraun ákæruvaldsins til að fá mig sakfellda tókst á fimmtudaginn með mjög svo vafasömum hætti. 

Lögspekingum þykir með ólíkindum að ákæruvaldið og dómarinn Jónas Jóhannsson láta mig bera mest allan þungan af málinu, sem hefur ítrekað dregist vegna klúðurs dómara og ákæruvaldsins og er mér að öllu óviðkomandi. Þá kom ákæruvaldið í veg fyrir að ég fengi réttláta málsmeðferð og höfnuðu til að mynda öllum vitnum sem gátu sannað fullyrðingar mínar og skýrt málið betur sem er grundvallaratriðið í réttlátri málsmeðferð. 

Þar að auki þá reyndi dómarinn Barbara Björnsdóttir að fremja á mér meinsæri í annað sinn, en áður hafði hún dæmt mig saklausa í fangelsi og til að greiða háa fjárhæð í málskostnað ásamt því að valda mér persónulegu tjóni og mannorðsmorði sem hefur haft gríðarleg áhrif á afkomu mína og minna barna. Lögmaður minn hefur tjáð sig opinberlega um að Barbara hafi reynt að hafa áhrif á vitni í málinu og beðið hann um að segja ósatt um ástarsamband þeirra, sem sagt fá mig sakfellda á fölskum forsendum. Þess ber að gera að slíkt brot varðar allt að 16 ára fangelsi samkvæmt hegningarlögunum. 

Staðan nú er sú að ég var dæmd til að greiða 200.000 í sekt til ríkissjóðs, fyrir að segja sannleikann um siðferðisbrot dómara, sem er ekki einkamál og varðar almenning og almannahag. Ummælin voru þó ekki dæmd dauð og ómerk, þannig þau standa en ég er hins vegar sektuð fyrir að greina frá því hneykslismáli og látin bera allan þunga af því og greiða um 3 milljónir í málskostnað og sekt fyrir að greina frá alvarlegu broti dómara á starfsskyldum og siðareglum.

Þá ber að hafa í huga að þetta sama fólk eða sami dómstóll hefur ítrekað sýknað menn fyrir að bera upplognar ásakanir og gróf meiðyrði gegn saklausu fólki, eins og t.d. þá þótti dómstólnum það heyra undir tjáningarfrelsi að kalla Ingólf Þórarinsson tónlistarmann „Barnaníðing sem þekktur er fyrir að ríða börnum.“ *Og sami dómstóll sýknaði einnig mann fyrir að kalla Egil Einarsson nauðgara án þess að hann hefði verið dæmdur fyrir slíkt og vísaði til tjáningarfrelsis. Fyrir skemmstu sýknaði svo sami dómstóll Samstöðina fyrir að fullyrða að menn sem rekja starfsmannaleigu séú nútíma þrælahaldarar og vísuðu til tjáningarfrelsis og fyrir nokkrum vikum saknaði sami dómstóll mann fyrir að kalla konu út í bæ „hóru, tussu og belju“ og vísuðu til tjáningarfrelsis. Þessi list er ekki tæmandi en ítrekað á undanförnum áratug hefur dómstóllinn sýknað fólk fyrir mun grófara orðatiltæki á netinu heldur en ummæli mín um dómarann, sem svo sannarlega er ekki úr lausu lofti gripið.

Ummæli Sindra gegn Ingó með Héraðsdómur Reykjavíkur sýknaði fyrrnefnda fyrir: (þess ber að geta að Landréttur snéri svo þeim dómi við)

„Maður sem er svo þekktur fyrir að ríða börnum…“

„Hvað finnst þér réttlætanlegt að fullorðinn maður nýti frægð sína og valdastöðu til að ríða mörgum börnum…“

„Skemmtikraftur sem hefur stundað það síðastliðin 12-13 ár að ríða börnum…“

„Trallað í skítbeisikk kassagítarútgáfu af manni sem ríður börnum…“

„Til að vinna örugglega unlikable keppnina þá splæsir eigandinn í barnaríðinginn.“

Þess ber einnig að geta að öll ofangreind mál voru flokkuð sem einkamál því lögreglan neitar að aðhafast í slíkum málum, en hins vegar var gert sakamál úr máli dómarans gegn mér, sem segir að farið er í manngreinarálit þegar kemur að ákærum og tjáningarfrelsi og er brot á 65 gr. Stjórnarskrárinnar, sem þýðir með öðrum orðum að ekki eru allir jafnir fyrir lögunum á Íslandi þrátt fyrir að lög kveði svo á, svokölluð valdaelítan er augljóslega rétthærri, þrátt fyrir að það sé brot á stjórnarskrá lýðveldisins:

65. gr.
[Allir skulu vera jafnir fyrir lögum og njóta mannréttinda án tillits til kynferðis, trúarbragða, skoðana, þjóðernisuppruna, kynþáttar, litarháttar, efnahags, ætternis og stöðu að öðru leyti.

Um fjölmiðla

Það sem kemur mér mest á óvart er að enginn fjölmiðill ekki einu sinni Útvarp saga hefur boðið mér í viðtal til að segja frá minni hlið á málinu, fjölmiðlarnir hafa verið duglegir við að fjalla um málið á hlutdrægan hátt en ekki viljað taka viðtal við mig með beinum hætti, sem er brot á fjölmiðlalögum 26. gr. Þar stendur:

26. gr. Lýðræðislegar grundvallarreglur. 

„Fjölmiðlaveita skal í starfi sínu halda í heiðri lýðræðislegar grundvallarreglur og standa vörð um tjáningarfrelsi. [Hún skal virða mannréttindi og jafnrétti, og einnig friðhelgi einkalífs nema lýðræðishlutverk fjölmiðlaveitu og upplýsingaréttur almennings krefjist annars.] 1) Fjölmiðlaveita skal gæta þess að uppfylla kröfur um hlutlægni og nákvæmni [í fréttum og fréttatengdu efni] 1) og gæta þess að mismunandi sjónarmið komi fram, jafnt karla sem kvenna.“

Enginn miðill á Íslandi hefur gefið mér kost á viðtali, sem hlýtur að þýða að þeir kvitti undir mannréttindabrot gegn einstaklingum, hugsanlega vegna skoðana viðkomandi, gæti líka verið byggt á fordómum, ætla ekki að fullyrða um það en hef þó ekki fengið neina skýringu á þessari útskúfun/slaufun.

Ég hef verið nokkuð umdeild í samfélaginu fyrir að fara gegn meginstraumnum um árabil og segja frá fleiri hliðum sem ég tel grundvallaratriði í lýðræðislegum samfélögum, því tjáningarfrelsið er hornsteinninn og án tjáningar og skoðanaskipta þá búum við ekki í lýðræðislegu samfélagi heldur einsleitu fasísku samfélagi þar sem öllum er gert að hugsa eins, ella verður þeim refsað af ríkisvaldinu eins og mál mitt einkennist af. 

Staðan er því sú að ég þarf að leita á náðir almennings vegna kostnaðar til að verja sannleikann og tjáningarfrelsið, tilgangurinn er augljóslega að reyna að þagga niður í mér og valda mér persónulegu og fjárhagslegu tjóni. Málið mun án efa enda fyrir Mannréttindadómstól Evrópu og það mun einnig hafa kostnað í för með sér, nokkuð sem ég þarf að gera ekki bara til að verja sjálfan mig. mína fjölskyldu og fyrirtækið mitt, heldur einnig geri ég þetta fyrir fyrir íslenskt samfélag, því nú er búið að setja fordæmi að skerða tjáningarfrelsi einstaklinga þegar kemur að opinberum starfsmönnum og fólki í valdastöðu. 

Orðræða forseta Alþingis, ráðherra og þingmanna

Það er skemmst frá því að segja að forseti Alþingis Þórunn Sveinbjarnardóttir, viðhafði blótsyrði í garð annarra þingmanna á hinu „háa Alþingi“ eins og það er kallað, hún kallaði þar ræðumenn, „helvítis, andskotans, djöfulsins pakk“ og hlaut hún ekki einu sinni áminningu fyrir en fékk þó drottningarviðtal í Kastljós þar sem gert var lítið úr orðum hennar og mátti skynja samúð með henni. Engar voru afleiðingarnar og hélt hún áfram sínu fína starfi engin kæra eða fordæming í samfélaginu.

Þá lét Þórdís Kolbrún fv. ráðherra og þingmaður frá sér rætin orð um Bandaríkjaforseta og kallaði hann m.a. fordómafullan hryðjuverkamann og annað ógeðfellt þrátt fyrir að það standi í hegningarlögum að ekki megi móðga erlenda þjóðhöfðingja, engar voru afleiðingarnar heldur vegna þeirra ummæla og var hún valin sem utanríkisráðherra í framhaldi. 

95. gr.
[Hver, sem opinberlega smánar erlenda þjóð eða erlent ríki, æðsta ráðamann, þjóðhöfðingja þess, fána þess eða annað viðurkennt þjóðarmerki, fána Sameinuðu þjóðanna eða fána Evrópuráðs, skal sæta sektum [eða fangelsi allt að 2 árum. Nú eru sakir miklar og varðar brot þá fangelsi allt að 6 árum.] ¹⁾] ²⁾

Ég verð að segja að mér er mjög misboðið yfir hræsninni og þeim ójöfnuð sem fær að viðgangast í okkar samfélagi og ljóst er að tjáningarfrelsið heyrir bara undir suma og háttsetta, já eða kannski „vók og vinstri“. 

Framtíð miðilsins Fréttin.is 

Eins og flestum er kunnugt um þá rek ég fréttamiðilinn Fréttin.is sem verður 5 ára þann 1. september næstkomandi. Ég stofnaði þennan miðil því mér var misboðið yfir áróðri og einsleitri umræðu á meðal fréttamiðla á Íslandi. Fyrir mér sá ég eina fasíska meginstraumslínu og þeir sem voru ósammála þeirri einstefnu hefur markvisst verið slaufað í samfélaginu með aðstoð meginstraumsmiðla og ríkismiðlinum RÚV. Ráðist er á atvinnu manna og jafnvel fjölskyldu ef út í það var farið. Þetta er ástæða þess að margir hafa veigrað sér við því að taka þátt í opinberri umræðu, og minnir á tíma Stalín, Hitlers og Lenín, þar sem fólk hlaut verra af ef það vogaði sér að mótmæla eða að vera ekki sammála einsleitri ríkisskoðun. 

Ég hef lagt mitt af mörkum nánast launalaust í að verða 5 ár, og það er mitt framlag til samfélagsins sem ég mun aldrei sjá eftir. Hins vegar þarf ég nú að leggja allt mitt púður að verjast þessum öfgaöflum og valdníðslu sem ég er að verða fyrir af ríkisvaldinu, og mun ég gera það með aðstoð míns lögmanns og öllum þeim sem geta aðstoðað mig. 

Fáir virðist eftir sem tilbúinir eru að verja tjáningafrelsið

Róðurinn hefur verið erfiður, Fréttin fær enga ríkisstyrki og erfitt hefur verið að fá auglýsendur því hræðslan er svo mikil að menn hugsa að þeir vilji ekki sjálfir lenda í hakkavélinni þrátt fyrir að sjá óréttlætið í þessu öllu saman, fáir virðist eftir sem tilbúinir eru að verja tjáningafrelsið. 

Ég ætla því að taka mér pásu frá ritstjórastörfum og verður því lítið að gerast á miðlinum á meðan ég einbeiti mér að því að taka til varna gegn því óréttlæti sem ég er að verða fyrir sem hefur ekki bara bitnað á mér persónulega, heldur einnig minni fjölskyldu og fyrirtæki. 

Við munum samt að sjálfsögðu flytja allar þær fréttir sem við teljum nauðsynlegt og þjóni hagsmunum almennings eins og markmið okkar hefur ávalt verið. En ég hvet áskrifendur til að halda áfram að styðja aðilinn því það kostar töluvert að halda síðunni opinni með öllum þeim öryggiskerfum sem við höfum þurft að kaupa vegna tölvuárása á miðillinn.

Ég bið ykkur því um aðstoð kæru vinir og velvildarfólk, þið sem standið með opinni umræðu, tjáningarfrelsinu og réttlætinu og krefjist þess að valdhafar fylgi sjálfir lögum og reglum í þessu landi og sýni ekki af sér ofríki og helbera hræsni með því að traðka á stjórnarskránni, mannréttindasáttmálanum og sýna það í verki að þau lítil svo á að eigi bara við um þau sjálf en ekki almenning í landinu.

Margt smátt gerir eitt stórt

Þá er ég einnig opin fyrir að selja stóran hluta af mínu eignarhaldi á Fréttinni ef einhver sér tækifæri í vinsælum miðli sem hefur tugþúsunda lesenda í hverjum mánuði, allt er opið, mikilvægast er að Fréttin nái að halda lífi, því margir vilja hana dauða, því hún segir frá fleiri hliðum.

Ég hef verið hvött til að setja af stað söfnun og geri ég það því hér með. Það er hægt að styrkja vörn mína gegn valdníðslu í gegnum félagasamtökin Náunginn hjálparsamtök sem stofnuð voru í þeim tilgangi að hjálpa þeim sem minna mega sín. Ég á ekki peninga til að leggja út milljónir í málskostnað og vona því kæru vinir að þið getið sýnt málstaðnum stuðning, margt smátt gerir eitt stórt. 

P.s Ég býst ekki við því að aðrir miðlar fjalli um þetta frekar en fyrr daginn og ákvað því að birta hér á Fréttinni.

Hægt er að leggja málefninu lið með því að leggja inn á:

Kt. 601217-2360

Rnr. 1161-26-6012

Munum að margt smátt gerir eitt stórt, takk fyrir stuðninginn!