Jóhannes Loftsson skrifar:

Með lögum skal land byggja… segir í einu fleygasta orðtaki Íslendingasagnanna.  Færri þekkja þó endann:… , “...en með ólögum eyða”.   Þessi orð voru aðvörun forfeðra okkar. 

Þegar lög eru hætt að vernda fólkið í landinu og aðeins til að vernda valdhafa, er réttarríkið að falli komið og samfélagið á leið til glötunar.

Í síðasta mánuði brá ég mér í Landsrétt til að fylgjast með málflutningi síðasta Covid-málsins. Þar var verið að rétta um heimild ríkisins til að skerða frelsi einstaklinga vegna gruns um smit án þess að þurfa að rökstyðja gruninn. Einnig kom þetta inn á rétt yfirvalda til að refsa einstaklingum sem ekki létu þvinga sig til að taka lyf á tilraunastigi og rétt yfirvalda til að dæma hundruði þúsunda manns í frelsisskerðandi sóttkví án þess að hafa virkt formlegt áfrýjunarferli að baki eins og lög kváðu á um.

Ég hef ekki mætt á svona réttarhöld áður, en ég fékk strax þá undarlegu tilfinningu að ég væri staddur í sirkus.

Sérdómarar voru á launum hjá sakborningi

Vissuð þið að íslenskir dómarar treysta dómgreind sinni það illa að kalla hefur þurft til sérstaka “sérfræðidómara” í vísindum í öllum Covid-málum?  En ekki hvaða sérfræðidómarar sem er heldur hafa aðeins verið leyfðir sérfræðidómarar sem annað hvort vinna fyrir ríkið eða eru að sækja um vinnu hjá ríkinu.  … og ríkið er sakborningur í málinu.  

Niðurstaða úrskurðar “sérfræðingsins” getur því haft áhrif á frama viðkomandi, framtíðarstörf og styrkveitingar.  Á sama tíma og slíkir dómarar fá framatækifæri hefur landlæknir verið óhræddur við að beita sér gegn læknum sem hafa vogað sér að hafa aðra skoðun en ríkisskoðunina.  Þannig voru dæmi um að slíkir læknar væru sviptir lækningaleyfi sínu (Guðmundur Karl, Elísabet Guðmundsdóttir) og að læknir sem skráði Covid-bóluefni sem dánarorsök fjögurra sjúklinga hafi sætt óvenju íþyngjandi þrýstingi þar til skráningunni var breytt. 

Þessi réttarfarsnálgun stenst ekki skoðun.  Á sama tíma og í Bandaríkjunum eru sérfræðingar með gagnstæðar skoðanir látnir vitna og færa rök fyrir máli sínu og kviðdómur almennings látinn úrskurða um sekt eða sýknu, þá er íslenska leiðin sú að álíta dómarana svo óhæfa að ráða þarf sérstakan vísindadómara til að ákveða hver “rétt” vísindi eru. 

En ef túlkun laga er orðin svo flókin að eingöngu örfáir einstaklingar geta skilið þau: Fyrir hvern eru slík lög sem enginn skilur? Erum við kannski öll orðin lögbrjótar þar til sérfræðingurinn úrskurðar að svo sé ekki?

… og hvað með hitt.  Hvað hefðu menn t.d. sagt ef starfsmenn Baugs hefðu verið meðdómendur í Baugsmálinu, eða ef bankamenn með hag af sýknu hefðu verið meðdómendur í hrunmálunum.

Á lygi skal ekki land byggja

Í úrskurðarorðum í héraðsdómi þegar ríkið var sýknað sagði síðan m.a.:

“Í minnisblaði sóttvarnalæknis frá 27. september 2021 kom enn fremur fram að líkur á smiti hér á landi hafi verið þrefalt hærri hjá óbólusettum en bólusettum og líkur á spítalainnlögn fimmfalt hærri.”

Vandamálið við þessa fullyrðingu er að hún virðist ekki hafa tekið tillit til aldursdreifingar. Þetta sést greinilega þegar skoðuð er önnur greining sem ég gerði í desember 2021 á sömu gögnum  og náði yfir nær allt Delta-tímabil. (júlí til desemberbyrjunar).  Þar fékk ég sambærilegt hlutfall smita óbólusettra og bólusettra og sóttvarnalæknir, en öfugt við sóttvarnalækni skoðaði ég líka aldursskiptinguna.  

Út frá fjölda bólusettra á tímabilinu áætlaði ég fjölda smita eftir bólusetningarstöðu miðað við bóluefni sem hafði 0% virkni.  Niðurstaðan var óvænt.  Það smituðust 3% færri óbólusettir en hefðu gert ef bóluefnið hefði verið lyfleysa.  Íslenskar mælingar bentu þannig til 0% virkni gegn smiti á þessu tímabili.  Smitlíkur delta vírusins voru því bara aldursháð en ekki háð því hvort fólk væri bólusett.  Með því að sleppa að leiðrétta fyrir svo augljósum áhrifaþætti varð til fölsuð niðurstaða. 

Það eina sem Þórólfur var í raun að mæla var að yngra fólk smitaðist meira en eldra fólk.  En þetta var vitað fyrirfram og gildir um alla svona kvefpestir.  Allar kvefpestir berast fyrst gegnum yngra fólk (skólar og félagslíf) … og síðar berst smitið til eldra fólks. Sóttvarnalækni hlýtur að hafa verið fullkunnugt um þessa grunnreglu faraldsfræðinnar.  Erfitt er því að sjá annað en að þessi villandi framsetning á tölfræðinni hafi verið gerð með ásetningi. Yfirvöld voru þannig vísvitandi að blekkja fólk til að réttlæta sprautherferðina sem þau sjálf stóðu fyrir.

Á þessum tíma voru hins vegar flest minnisblöð sóttvarnarlæknis lituð af því að hann var að selja bóluefni, vildi bólusetja börnin og réttlæta fyrri gjörðir.  Fyrir vikið voru hálfsannleikar nýttir í blekkingarleikinn eins og hægt var.  

Við annað tækifæri reyndi sóttvarnalæknir að sýna fram á ágæti örvunarskammta og lét að því liggja að virkni þeirra væri 99,93%. Nánari skoðun sýndi hins vegar að fjöldi smitaðra var borinn saman við rangan fjölda bólusettra. Skekkjan var svo mikil að gögnin gátu ekki svarað grundvallarspurningunni: hvort örvunarskammtarnir hefðu einhver áhrif yfirhöfuð. 

Abrakadabra Púff…Þórólfsbrella og Ísland var komið með besta bóluefni í heimi.

Aldrei var tekið tillit til “healthy bias” og fólk á líknardeild sem tók ekki sprautuna var skráð sem Covid-andlát meðal óbólusettra.  Í Bretlandi allt að þrefölduðu svona reiknikúnstir dánartíðnin óbólusettra meðan sprautuherferðin gekk yfir þar.  Eins var aldrei metið hversu mikið falskt jákvæðar PCR-mælingar brengluðu mat á fjölda smitaðra. Fjölgun mælinga bjó þannig til ný smit.  

Í lok ársins 2021, þegar Omicron kom, hrundi þessi spilaborg lyga loksins. Þá dugðu ýtrustu tölfræðikúnstir ekki lengur til að fegra stöðuna.  Þá voru komin fram skýr merki um að smittíðni meðal tvíbólusettra væri orðin tvöfalt hærri en hjá óbólusettum.

Dómur héraðsdóms tók ekki tillit til þessa.  Hann byggði niðurstöðu sína á lygunum.

Bóluefnið verndaði aldrei þrefalt gegn smiti, heldur þvert á móti tvöfaldaði það líkurnar á smiti þegar omicron kom.   Dómurinn ofmat því bóluefnið SEXFALT!

… framhaldsblog væntanlegt